Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
Παμπορίδης

Τις πολιτικές του προτάσεις παρουσιάζει σήμερα Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου, ο Γιώργος Παμπορίδης, ο οποίος διεκδικεί το χρίσμα του Δημοκρατικού Συναγερμού για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028. Στο χώρο βρίσκεται η δημοσιογράφος του ant1live, Μαίρη Λυμπέρη, και μεταφέρει. 

Μείνετε συντονισμένοι με την τηλεόραση του ΑΝΤ1 για το σχετικό ρεπορτάζ στην εκπομπή Μέρα Μεσημέρι εδώ.  

10:05: Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, εξαιτίας μιας σειράς επιλογών της ηγεσίας μας, βρέθηκε το 2023 σε έναν άνευ προηγουμένου αδιέξοδο. Από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών έφερε για πρώτη φορά το Συναγερμό σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση που οδήγησε τους ψηφοφόρους μας σε άλλες κατευθύνσεις. Η βάση μας διχάστηκε και απογοητεύσαμε όλους τους φίλους της παράταξής μας. Αυτό δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε να ξανασυμβεί.

Παμπορίδης

10:06:  Η απόφασή μου να υποβάλω την υποψηφιότητά μου για το χρίσμα των Δημοκρατικών Συναγερμού συνδέεται τόσο με το μέλλον της παράταξης όσο και με τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Σε αυτήν τη διαδικασία κάθε μέλος του Δημοκρατικού Συναγερμού πρέπει να αντιληφθεί ότι έχει το προνόμιο να έχει στα χέρια του το μέλλον.

10:07: Ας πάμε πρώτα στα μακροπρόσθεσμα. Πρώτο και σημαντικότερο παραμένει πάντοτε το Κυπριακό. Το εθνικό μας θέμα που φαίνεται να αφήνεται σε μια παρατεταμένη αδράνεια, ενώ ο κατακτητής προχωρεί μεθοδικά στους σχεδιασμούς του για να παγιώσει τα τετελεσμένα και να προωθήσει την οριστική διχοτόμηση. Ο Συναγερμός θυμίζω σε όλους ότι ιδρύθηκε με πρωταρχικό στόχο την επίλυση του Κυπριακού. Και δεν πρέπει να αλλάξει. Δεν θα δεχτούμε ποτέ τη διχοτόμηση ή οποιαδήποτε λύση δύο κρατών στην πατρίδα μας, όσο ευφάνταστα κι αν επιχειρήσουν κάποιοι να την ονομάσουν. Αν όμως συμφωνήσουμε πως η έννομη πάλη για απελευθέρωση δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή για την ελληνοκυπριακή πλευρά, τότε η μόνη διέξοδος, όσο οδυνηρή και αν ακούγεται, είναι η λύση που προνοούν τα σχετικά ψηφίσματα του Οργανισμού Εθνών. Μια λύση που θα απελευθερώσει την Κυπριακή Δημοκρατία σε ένα ομόσπονδο ευρωπαϊκό κράτος, χωρίς στρατεύματα κατοχής, χωρίς επεμβατικά δικαιώματα και αναχρονιστικές εγγυήσεις.

Παμπορίδης

10:10: Μόνος πραγματικός και στρατηγικός εταίρος η Ελλάδα [...] Ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος για την πατρίδα μας στην ευρύτερη περιοχή. Σε μια περίοδο αστάθειας ειδικά και πολέμων στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, η γεωγραφική θέση της Κύπρου και η γεωστρατηγική της σημασία μας επιβάλλουν να προχωρήσουμε στην αμυντική ενίσχυση της χώρας. Στόχος είναι αφενός να ενισχύσουμε την αποτρεπτική μας ικανότητα έναντι οποιουδήποτε στρατευμάτων κατοχής και αφετέρου, μέσα από συνεργασίες και συμμαχίες, κυρίως με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και της ΕΕ, να αναβαθμίσουμε περαιτέρω το γεωπολιτικό μας αποτύπωμα. Στο πλαίσιο αυτό, η Κύπρος πρέπει χωρίς ιδεοληψίες και δογματισμούς να εξετάσει με σοβαρότητα και σε συνδυασμό με την επίλυση του Κυπριακού τη σχέση της με το ΝΑΤΟ. Περιλαμβανομένης και της προοπτικής πλήρους ένταξης, εφόσον αυτό ενισχύει και παγιώνει τον αποκλεισμό της Τουρκίας από ολόκληρο το νησί. 

[...] Το αίσθημα της κοινωνίας ότι η διαφθορά εξαπλώνεται σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής. Πάγια θέση μου αποτελεί η ανάγκη απεγκλωβισμού μας από το δοτό και ανεδαφικό Σύνταγμα του 1960, το οποίο μετά την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από τις θέσεις εξουσίας το 1963 ανέδειξε τις συνέπειες της απουσίας θεσμικών αντιβάρων. Η χώρα μας χρειάζεται ένα νέο λειτουργικό, σύγχρονο και ευρωπαϊκό Σύνταγμα που θα εισάγει θεσμικά αντίβαρα σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτειακής δράσης. Ένα Σύνταγμα, χωρίς να υποσκάπτει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα διευκολύνει την πρόοδο της χώρας και της κοινωνίας και θα λειτουργεί ως μοχλός ανάπτυξης και όχι ως τροχοπέδη. Παράλληλα, και μέχρι να συντελεστεί μια τόσο θεμελιώδης μεταρρύθμιση, το κράτος οφείλει να μεριμνήσει για την εισαγωγή μέτρων πάταξης της διαφθοράς σε βραχύτερο ορίζοντα.

10:13: Η προηγούμενη γενιά, για όσους θυμάστε, μπορούσε συχνά με τον μισθό ενός μόνο μέλους της οικογένειας να καλύψει τα έξοδα διαβίωσης, στέγης, εκπαίδευσης, ακόμα και ψυχαγωγίας διακοπών. Σήμερα για πολλές οικογένειες ακόμα και οι δύο μισθοί δεν αρκούν για να καλύψουν βασικές ανάγκες. Πόσο μάλλον για να αποταμιεύσουν χρήματα είτε για να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους είτε για να ανταποκριθούν στις μελλοντικές τους ανάγκες. Ειδικότερα πρέπει να εστιάσουμε στην αναζήτηση συγκεκριμένων λύσεων σε τέσσερις εντυπασικούς τομείς: την πρόσβαση σε προσιτή στέγη και τη μείωση του κόστους της ενέργειας, της παιδείας, της παραπαιδείας αλλά και των μεταφορών. Πρόκειται για ζητήματα που επιβαρύνουν καθημερινά τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Παμπορίδης

Πρωτίστως, λοιπόν, το κράτος πρέπει να αναγνωρίσει την απόκτηση της στέγης ως προτεραιότητα για κάθε νέο νοικοκυριό και να θέσει τη στήριξη των νέων ανθρώπων στο επίκεντρο της στεγαστικής της πολιτικής. Και το λέω αυτό γιατί σε άλλες χώρες η κουλτούρα δεν επιβάλλει την απόκτηση στέγης [...] Θα πρέπει να εισακούει συγκεκριμένες πολιτικές ενίσχυσης με βάση εισοδηματικά βεβαίως κριτήρια. Οι πολιτικές πρέπει να απευθύνονται τόσο στους χαμηλά αμειβόμενους όσο και στη μεσαία τάξη, παρέχοντας πρόσβαση σε κρατικές χορηγίες ή στήριξη για την εξασφάλιση δανεισμού και χρηματοδότησης από ιδιωτικούς οργανισμούς στο συντομότερο δυνατόν. 

Παμπορίδης

10:20: Δημόσια εκπαίδευση [...] η προετοιμασία των μαθητών για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ουσιαστικά μετακυλίει το βάρος και το κόστος στον κάθε μαθητή και στην οικογένειά του. Μακροπρόθεσμα το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με σαφώς διαφορετικές μεταρρυθμίσεις στην παιδεία. Πρέπει να τολμήσουμε να αλλάξουμε τα πάντα στην παιδεία. Με μια συνολική αναθεώρηση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Η επόμενη διακυβέρνηση οφείλει να επιληφθεί του όλου θέματος προτεραιότητας. Έχει φτάσει στο απόλυτο να μηδέν το ζήτημα της παιδείας. Δεν μπορούμε όμως να περιμένουμε μέχρι τότε. Είναι φυσιολογικό η πολιτεία οφείλει να εστιάσει από τώρα στη μείωση του υψηλού κόστους της παραπαιδείας. Τούτο μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση των κτηριακών εγκαταστάσεων και υποδομών των υφισταμένων σχολείων, ώστε να εισαχθούν απογευματινά προγράμματα ενίσχυσης των μαθητών με μαθήματα συμβουλευτικής τάξης που θα στοχεύουν στην προετοιμασία τους για τις εισαγωγικές εξετάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι επιλογές των μαθητών πρέπει να παραμείνουν ανοιχτές και να καλύψουν τόσο τα πανεπιστήμια της Κύπρου όσο και τα πανεπιστήμια του εξωτερικού, χωρίς περιορισμούς. Με λίγα λόγια η πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει ως δική της την ευθύνη για τα κενά στην προετοιμασία των μαθητών για το πανεπιστήμιο και να τα καλύψει μέσα από απογευματινά μαθήματα. 

Παμπορίδης

10:21: Η έλλειψη ενός επαρκούς και αποτελεσματικού δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς, αλλά και η απουσία ουσιαστικών πολιτικών για την άμβλυνση του προβλήματος επιβαρύνουν καθημερινά τους πολίτες τόσο σε χρόνο όσο και οικονομικό κόστος. Το κυκλοφοριακό αποτελεί ίσως μια από τις σημαντικότερες, ένα από τα σημαντικότερα βάσανα που υφίστανται οι λευκωσιάδες κυρίως και οι διαμεσαγγοί. Και το χειρότερο είναι ότι δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα μια ολοκληρωμένη προοπτική αντιμετώπισής του έστω και μακροπρόθεσμα. Δεν υπάρχει δηλαδή σχεδιασμός. Αυτή τη στιγμή είμαστε στον αυτόματο πιλότο όσον αφορά το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Είμαστε στο έλεος του κυκλοφοριακού χάους με την τροχαία να είναι η χειρά απούσα από τους δρόμους μας. Με ενοχλεί όταν σε κόμβους όπως τα φώτα του Καλησπέρα δεν υπάρχει ούτε ένας αστυνομικός κάθε πρωί να ρυθμίζει και να βοηθά τους πολίτες και αφήνονται στο έλεος τους. Ενώ στο επόμενο στενό μπορεί να στήνουν μπλόκο για να γράψουν αυτούς που παράνομα στρίβουν δεξιά. Σκεφτείτε ιδιαίτερα τις οικογένειες με παιδιά σχολικής ηλικίας. Οι καθημερινές μετακινήσεις τους ειδικά τα απογεύματα απαιτούν χρόνο και οργάνωση. 

Παμπορίδης

10:25: [...] παρότι οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγείας ήταν ένα ιστορικό επίτευγμα της κοινωνίας και των πολιτών, η πατρίδα μας απολαμβάνει σήμερα ένα σύστημα καθολικής δωρεάν υγείας. Υπάρχουν ευθύνες γιατί δεν μεγιστοποιείται η απόδοση που μπορούμε να λάβουμε από την σημαντική μεταρρύθμιση. [...] αυτονόμηση των δημοσίων νοσηλευτηρίων, η ανάπτυξη πανεπιστημιακού κλινικών, η ηλεκτρονική υγεία, η διασύνδεση της έρευνας και της τεχνολογίας με τις ανάγκες του τομέα της υγείας μπορούν να καταστήσουν την Κύπρο πρότυπο και να οδηγήσουν σε πολύ σημαντικότερα αποτελέσματα για τον πολίτη. Ωστόσο η μεταρρύθμιση παραμένει ακόμα καθηλωμένη κυρίως από την πολιτική ατολμία των κυβερνώντων να επιλυφθούν των ζητημάτων της υγείας, αλλά και από τα συντεχνιακά συμφέροντα τα οποία δυστυχώς υποκυπτεί η κυβέρνηση. Η ουσιαστική παράλυση της διαδικασίας αυτονόμησης των δημοσίων νοσηλευτηρίων και της ενεργοποίησης των πανεπιστημιακών κλινικών και η απροθυμία εφαρμογής όσων προβλέπει η μεταρρύθμιση στερούν από τους πολίτες σημαντικά οφέλη. Ανεπαρκής εποπτεία του τρόπου εφαρμογής του ΓΕΣΥ, έλλειψη αποφασιστικότητας στην αξιοποίηση των εργαλείων που παρέχει η νομοθεσία. Ζητούμε την εφαρμογή της ενιαίας ιατρικού πρωτοκόλλου και προτύπων, αυστηρότερους ελεγκτικούς μηχανισμούς τόσο για τους παρόχους υπηρεσιών όσο και για την αντιμετώπιση καταχρήσεων από δικαιούχους, γιατί εδώ δεν ευθύνονται μόνο οι γιατροί και οι πάροχοι υπηρεσιών. Ευθυνόμαστε και εμείς οι ίδιοι. Όλα αυτά πρέπει να καταλάβουμε ότι αν δεν διορθωθούν θα απειληθεί η βιωσιμότητα του ΓΕΣΥ και αλίμονο μας αν συμβεί αυτό.

Παμπορίδης

10:29: Δεν μπορούμε να στηρίξουμε αποτελεσματικές πολιτικές για την παιδεία, για την υγεία, για τη στέγη, για τον κράτος πρόνοιας σαν αυτές που ανέφερα προηγουμένως. Η Κύπρος οφείλει να συνεχίσει την πορεία βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης με έμφαση στην παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια και την αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτημάτων που έχει η χώρα μας. Παράλληλα πρέπει να διαφυλάξουμε τη δημοσιονομική σταθερότητα που έχει επιτευχθεί και να διασφαλίσουμε ότι οι δημόσιοι πόροι αξιοποιούνται με υπευθυνότητα, αποτελεσματικότητα και σωστή ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Δεν πρέπει όμως να σταματούμε στην εφημερία των αριθμών. Πρέπει να προχωρήσουμε και στην ευημερία των πολιτών. Η θετική οικονομική δείκτες έχουν πραγματική αξία όταν μεταφράζονται σε καλύτερες συνθήκες ζωής, σε ποιοτικές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και σε περισσότερες ευκαιρίες για τους νέους μας. Η οικονομική μας ανάπτυξη πρέπει να στηρίζεται ολοένα και περισσότερο στην καινοτομία, τις νέες τεχνολογίες, στην έρευνα και στην αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μας κεφάλαιο, οι άνθρωποι μας. Ταυτόχρονα πρέπει να ενισχύσουμε τη θέση της Κύπρου ως διεθνούς επιχειρηματικού κέντρου μέσα από μια στοχευμένη πολιτική προσέλκυσης ξένων επενδύσεων και διεθνών επιχειρήσεων που επιλέγουν τη χώρα μας ως κέντρο δραστηριοτήτων τους. Η επιδίωξή μας δεν μπορεί να περιορίζεται στον αριθμό των επενδύσεων που προσελκύουμε. Δεν είναι μόνο ποσοτικό το θέμα. Πρέπει να επιλέγουμε επενδύσεις με μακροπρόθεσμη προοπτική που θα δημιουργούν πραγματική προστιθέμενη αξία για την κυπριακή οικονομία, θα αξιοποιούν το εγχώριο ανθρώπινο δυναμικό και θα μεταφέρουν γνώση και τεχνογνωσία στην κοινωνία μας. Κάθε νέα πολιτική που συνεπάγεται δημόσια δαπάνη πρέπει να συνοδεύεται από σοβαρή κοστολόγηση [...]

σδφσδφ

10:33: Σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση αναμετρώνται δύο διακριτές νοοτροπίες, δύο διαφορετικές πολιτικές αντιλήψεις. Από τη μία, αυτό που βιώνουμε εδώ και 20 χρόνια, το οποίο εδράζεται σε ξεπερασμένες νοοτροπίες που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα. Από την άλλη, η δική μου πρόταση, η οποία εδράζεται σε μια ανανεωτική, εκσυγχρονιστική πολιτική, με επίκεντρο τον άνθρωπο.

10:35: [...] Μια πολιτεία υπηρέτης των πολιτών. Αρωγός της επιχειρηματικότητας και επενδυτής στην εξέλιξη, την έρευνα και την καινοτομία. Μια πολιτεία που θα τολμά να σπάει τα στεγανά και θα πολεμά το τέλμα και τη στασιμότητα σπρώχνοντας τα όρια μπροστά προς όφελος των πολιτών και κυρίως των νέων ανθρώπων. Μια πολιτεία που θα αποτελέσει το εφαλτήριο για μια Κύπρο που θα μπορεί επιτέλους να συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων στην Ευρώπη και να στέκεται υπερήφανα ως ίση μεταξύ των εταίρων μας στην Ένωση. Πρέπει σαν κοινωνία να αποφασίσουμε πως ο συμβιβασμός με την μετριότητα μας καθηλώνει στη στασιμότητα.

Ερωτήσεις δημοσιογράφων: 

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το πώς μπορεί να εκπροσωπεί το νέο, από τη στιγμή που διετέλεσε υπουργός στην κυβέρνηση Αναστασιάδη, ο Γιώργος Παμπορίδης απάντησε: «Ο καθένας από εμάς κουβαλά το δικό του πολιτικό στίγμα. Από τότε που έχω ενταχθεί στον χώρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, ουδέποτε διεκδίκησα οποιοδήποτε αξίωμα στην ιεραρχία του κόμματος και ουδέποτε διεκδίκησα οποιοδήποτε αιρετό αξίωμα, μέχρι πριν από λίγους μήνες, που εξελέγην βουλευτής. Ακριβώς η υπηρεσία μου για δυόμισι χρόνια ως υπουργός Υγείας είχε ως αποτέλεσμα να μπορέσω να δείξω το πολιτικό μου στίγμα. Και ακριβώς εκεί είναι που εντοπίζω τη διαφορά μου με το παλιό, στο οποίο αναφέρομαι. Γιατί εκεί απέδειξα ότι το παλιό, εκείνο που κρατά τη χώρα καθηλωμένη, μπορεί να νικηθεί με ρηξικέλευθες, ριζοσπαστικές πολιτικές, δεξιές πολιτικές, οι οποίες έχουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Παλαιότερα, η νοοτροπία του άκρατου φιλελευθερισμού πρέσβευε ότι το μόνο σημαντικό είναι η οικονομία. Στη δική μου αντίληψη, κοσμοθεωρία, αν θέλετε, και ιδεολογία, η σύγχρονη δεξιά, η κεντροδεξιά, η ευρωπαϊκή κεντροδεξιά, υπηρετεί την κοινωνία και τον άνθρωπο. Αυτό έδειξα με τα πεπραγμένα μου στο Υπουργείο Υγείας επί δυόμισι χρόνια και όχι ακριβώς το αντίθετο, που μου καταλογίζεται υπό μορφή ερωτήματος, ότι δηλαδή ανήκω στο παλιό».

 

Σε ερώτηση σχετικά με το ποια πολιτική θα ακολουθηθεί για το Κυπριακό ο κ. Παμπορίδης απάντησε: «Μία πολιτική στο Κυπριακό η οποία να είναι απόλυτα προσανατολισμένη προς την πραγματική επίλυση του Κυπριακού στη βάση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Θέλω να αποκατασταθεί η τυχόν αμφιβολία που παρεισέφρησε κυρίως στις κυβερνήσεις των εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τις υπόλοιπες, κατά πόσον η λύση μας για επίλυση του Κυπριακού είναι ειλικρινής και απόλυτη και θέλω να έχουμε τη στήριξη του ελληνοκυπριακού λαού στην προτεραιοποίηση αυτού του στόχου, ούτως ώστε αν συντρέξουν όλες εκείνες οι συνθήκες και ευθυγραμμιστούν τα άστρα και φτάσουμε σε εκείνο το σημείο, εμείς να μην υπνωτιστούμε, να είμαστε σε εγρήγορση και να σπεύσουμε να τις εκμεταλλευτούμε για να επιλύσουμε το πρόβλημά μας και όχι απλώς να μας προσπεράσουν οι εξελίξεις ενώ εμείς επιχαίρουμε γιατί δεν έχουμε χάσει τίποτα περισσότερο από εκείνα που χάσαμε το 1974».

Σε ερώτηση για την ενότητα ΔΗΣΥ και αν σκέφτηκε να αποσύρει την υποψηφιότητα του αλλά και τον Χάρη Γεωργιάδη, ο κ. Παμπορίδης απάντησε ευνοϊκά:
«Ο τελευταίος ο οποίος είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στα της κρίσεως της ενότητας είμαι εγώ. Μπορείτε να σκεφτείτε όλα τα υπόλοιπα ονόματα και θα δείτε ότι όλοι έχουν κάποιο βαθμό ευθύνης. Εγώ δεν εμπλέκομαι με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτά τα ζητήματα. Και με αυτόν τον τρόπο που πολιτευόμαστε ενισχύουμε την ενότητα και την επιδιώκουμε. Μάλιστα νομίζω ότι είχα υποσχεθεί, προκειμένου να τρέξει η ίδια η πρόεδρος κόμματος, να αποσύρουμε τις υποψηφιότητες μας προς όφελος της προέδρου. Όπως είχα κάνει και το 2023. Το 2023 εγώ δεν επέλεξα τον υποψήφιο. Δεν κατελήξα συμπαραστάτης. Ήμασταν σε αντιπαλότητα το '23 και λόγω της προϊστορίας μου. Ωστόσο ως πρόεδρος του κόμματος θεωρούσα ότι έχει το απόλυτο δικαίωμα και την πρωτοκαθεδρία, αν θέλετε, να τρέξει αν επιθυμεί για να διεκδικήσει την προεδρία. Και απείχα σεβόμενος αυτήν την αρχή. Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα - παραιτήσεις κλπ - δεν με ενδιαφέρουν αυτά. Και σας παρακαλώ ρωτήστε τον κύριο Καρούσο ποιον εννοούσατε. Δεν μπορώ να μπαίνω σε αυτές τις μικρότητες οι οποίες εξελίσσονται σε αυτό το επίπεδο καθημερινά χωρίς να αντιλαμβάνονται τη ζημιά που προκαλεί στο κόμμα.

Ο κ. Παμπορίδης ρωτήθηκε επίσης σχετικά με τηνν υποψηφιότητα του και εάν θεωρεί πιθανή την ήττα του στις εκλογές:

«Μπορεί να ακούγεται αναλαζονικό αυτό που σας λέω. Το πιστεύω ειλικρινά και πιστεύω ότι μπορώ να απευθυνθώ τόσο στις φυγόκεντρες τάσεις εντός Δημοκρατικού Συναγερμού, όσο όμως και σε υπόλοιπες κοινωνικές και πολιτικές ομάδες του χώρου και της χώρας για να μπορέσω να πείσω ότι το όραμα του Δημοκρατικού Συναγερμού για μια ριζοσπαστική, σύγχρονη, εκσυγχρονισμένη κοινωνία μπορεί να υλοποιηθεί και ότι αυτό είναι η επιθυμία όλης της κοινωνίας και όχι μόνο του Συναγερμού». 

Ερώτηση δημοσιογράφου για το Κυπριακό: Πώς θα φέρουμε την Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και η δαιμονοποίηση της ομοσπονδίας

«Δεν πρέπει να βρίσκουμε αφορμές. Η Τουρκία είναι Τουρκία. Η Τουρκία θα παραμείνει μέχρι τέλους αδιάλλακτη, εκτός αν αναγκαστεί, όχι από εμάς μέσω πολεμικής σύρραξης, αλλά από τις υπόλοιπες περιφερειακές και διεθνείς δυνάμεις, να αναθεωρήσει την άτεγκτη πολιτική της. Άρα, δεν πρέπει να της δίνουμε αφορμές. Στο δεύτερό σας ερώτημα, το οποίο αφορούσε το κατά πόσον η ομοσπονδία είναι αποδεκτή από την κοινωνία, εγώ είμαι της άποψης ότι, αν αύριο υποβάλλεται το ερώτημα στην κοινωνία "Θέλετε να επιτρέψουμε το κάπνισμα σε όλους τους χώρους;", η κοινωνία θα σας πει "ναι". Ο ρόλος των πολιτικών δεν είναι να χαϊδεύουν τα αυτιά της κοινωνίας και να άγονται από τα "θέλω", τα οποία συνήθως υποκρύπτουν τα βασικά ένστικτα του λαού. Βεβαίως, ο κόσμος φοβάται το άγνωστο. Βεβαίως, ο κόσμος έχει αμφιβολίες για το κατά πόσον η ομοσπονδιακή λύση μπορεί να μας φέρει κοντά με αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι μπήκαν ένα βράδυ, μας έκλεψαν τα σπίτια μας, μας βίασαν, μας εξεδίωξαν, μας σκότωσαν και μας κατέστησαν πρόσφυγες στην ίδια μας την πατρίδα. Βεβαίως, συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. Εκεί είναι που η πολιτική ηγεσία οφείλει να υπερβαίνει αυτές τις συνθήκες και να ηγείται. Πρέπει να διαμορφώσει εκείνες τις συνθήκες και τις προοπτικές που θα διασκεδάσουν τις ανησυχίες και τους φόβους της κοινωνίας. Που θα της δώσουν τη βεβαιότητα ότι η επόμενη μέρα θα είναι πολύ καλύτερη από την προηγούμενη και, εν πάση περιπτώσει, από το απειλούμενο κακό σενάριο εξέλιξης των πραγμάτων. Είναι ουτοπία να θεωρούμε ότι η σημερινή κατάσταση των πραγμάτων διασφαλίζει την επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού. Εγώ θεωρώ ότι είναι ζήτημα μίας ή δύο γενεών, εάν δεν λύσουμε το Κυπριακό, να μην παραμείνει ελληνικό στοιχείο στην πατρίδα μας. Και αυτό έχουμε υποχρέωση να το μεταφέρουμε στην κοινωνία ως δεδομένο και, ως πολιτικοί, να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την κοινωνία να πιστέψει στη λύση».

Διάβασε ακόμα: 

Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ της Χρυστάλας Βιλάνου για το Μέρα Μεσημέρι: