Το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας, επέδωσε υπόμνημα για το Κυπριακό στον Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουντέρες, κατά τη διάρκεια της πρωινής συνάντησης Χριστοδουλίδη- Έρχιουρμαν στην περιοχή του κατεχόμενου αεροδρομίου Λευκωσίας.
Έξω από τον χώρο της συνάντησης, το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας πραγματοποίησε εκδήλωση διαμαρτυρίας, με κεντρικό σύνθημα «Κυπριακή Δημοκρατία η Μόνη Λύση – Το Απαρτχάιντ δεν είναι Λύση», διαμηνύοντας ότι η απελευθέρωση της Κύπρου από την τουρκική κατοχή είναι προϋπόθεση για οποιανδήποτε λύση και απορρίπτοντας κάθε μορφή διευθέτησης που νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της κατοχής.
Το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας είχε ζητήσει γραπτώς συνάντηση με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, στο πλαίσιο των επαφών του με οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας των πολιτών, ωστόσο δεν έγινε αποδεκτό. Το Υπόμνημα επιδόθηκε τελικά σε εκπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα.
Ο Αντόνιο Γκουντέρες, όπως και παλαιότερα η ειδική απεσταλμένη του ΟΗΕ, Άνχελα Ολγκίν, επέλεξαν να συναντηθούν αποκλειστικά με οργανώσεις που εκφράζουν «ομοιόμορφες» θέσεις ως προς τη λύση του Κυπριακού, αποκλείοντας ένα μεγάλο μέρος της κυπριακής κοινωνίας, όπως οι προσφυγικοί δήμοι και οργανώσεις.
Η πρακτική αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα ως προς την πραγματική βούληση του ΟΗΕ να αφουγκραστεί το σύνολο των πολιτών, ή κατά πόσο επιδιώκεται η δημιουργία μιας επίπλαστης εικόνας κοινωνικής συναίνεσης υπέρ συγκεκριμένων προσεγγίσεων στο Κυπριακό.
Παρατίθεται ολόκληρο το Υπόμνημα προς τον Γ.Γ. του ΟΗΕ:
"Εξοχότατε κ. António Guterres,
Η στρατιωτική κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία, έχει επιφέρει σοβαρές πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές, κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις στους νόμιμους κατοίκους του νησιού. Για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, η ζωή έχει εγκλωβιστεί σε μια ανώμαλη καθημερινότητα, σε συνθήκες διαχωρισμού και ανασφάλειας.
Η Τουρκία διατηρεί πέραν των 40.000 στρατευμάτων στις κατεχόμενες περιοχές και χρησιμοποιεί συστηματικά και διαχρονικά τον εποικισμό ως όπλο δημογραφικής αλλοίωσης. Η μεταφορά εκατοντάδων χιλιάδων εποίκων έχει επηρεάσει δραματικά την πληθυσμιακή σύνθεση των κατεχομένων, συρρικνώνοντας την τουρκοκυπριακή κοινότητα και παραβιάζοντας κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ο Τουφάν Έρχιουρμαν, παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας, ωστόσο, η λεγόμενη εκλογή του έχει αμφισβητηθεί από τουρκοκυπριακά πολιτικά κινήματα και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, οι οποίες υποστηρίζουν ότι το αποτέλεσμα αντανακλά τη βούληση των παράνομων εποίκων και όχι εκείνη της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Επιπλέον, η συνεχιζόμενη στρατικοποίηση των κατεχομένων έχει μετατρέψει τον τόπο μας σε στρατιωτική βάση και στρατηγικό ορμητήριο της Τουρκίας, εντείνοντας τη διαρκή απειλή και την ανησυχία για άμεσο κίνδυνο αφανισμού των νόμιμων κατοίκων του νησιού. Επιπλέον, η τουρκική κατοχική δύναμη παραβιάζει πολυάριθμες διεθνείς συμβάσεις, περιλαμβανομένων των Συμβάσεων της Γενεύη και διεθνείς συνθήκες όπως το Καταστατικό της Ρώμης.
ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΚΑΙ ΘΕΜΕΛΕΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων αφορά μόνο μία πτυχή του προβλήματος. Το Κυπριακό αποτελεί πρόβλημα εισβολής και στρατιωτικής κατοχής και όχι διακοινοτική διαφορά. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν κυρίως στις εσωτερικές συνταγματικές πτυχές μιας ενδεχόμενης διευθέτησης, χωρίς να αντιμετωπιστεί προηγουμένως η θεμελιώδης προϋπόθεση, δηλαδή ο τερματισμός της κατοχής και η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και εποίκων.
Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία η οποία προτείνεται ως μορφή λύσης, θα καθιέρωνε μια μόνιμη διαίρεση της Κύπρου σε δύο ξεχωριστές εδαφικές, δημογραφικές και πολιτικές οντότητες. Αντί να προσφέρει ένα βιώσιμο πλαίσιο για το μέλλον του νησιού, θα θεσμοθετούσε και θα νομιμοποιούσε τις συνέπειες της κατοχής, δημιουργώντας ένα καθεστώς απαρτχάιντ για τους πολίτες.
Η πρόταση για την εισαγωγή ποσοστώσεων διαμονής Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στα προτεινόμενα «συνιστώντα κράτη» μιας μελλοντικής διευθέτησης, όπως προβλέπεται στο Σχέδιο Ανάν και στις μεταγενέστερες συζητήσεις για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, εγείρει επίσης σοβαρά ερωτήματα ως προς τη συμβατότητά της με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Ειδικότερα, είναι δύσκολο να συμβιβαστούν τέτοιες πρόνοιες με σειρά άρθρων του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 45, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε πολίτη της Ένωσης να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών.
Το προτεινόμενο αυτό μοντέλο εγείρει σοβαρές ανησυχίες όσον αφορά τις θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και τη μακροπρόθεσμη λειτουργικότητα και σταθερότητα του κράτους. Επιπλέον, δεν συνάδει με τη θεμελιωδώς τη Σύμβαση των ΗΕ για το Απαράγραφο των Εγκλημάτων Πολέμου και των Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας, αφού παραβλέπει εγκλήματα, όπως ο εποικισμός.
Η εμπειρία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, με το σύνθετο σύστημα διαμοιρασμού της εξουσίας στη βάση της εθνοτικής καταγωγής, αναφέρεται συχνά ως παράδειγμα των προκλήσεων που συνδέονται με συνταγματικές ρυθμίσεις οι οποίες βασίζονται πρωτίστως στον εθνοτικό διαχωρισμό, εγείροντας ερωτήματα ως προς τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και αποτελεσματικότητά τους.
Ως Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας, δεσμευμένοι από την Κοινή Διακήρυξη που έχει υπογραφεί από εκατοντάδες Κύπριους πολίτες, υποστηρίζουμε με σταθερότητα τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής της Κύπρου και την εγκαθίδρυση ενός ενιαίου, δημοκρατικού, πλουραλιστικού και κοσμικού κράτους.
Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζουμε τη δήλωσή σας το 2017, σύμφωνα με την οποία η επίλυση του Κυπριακού θα πρέπει να οδηγήσει σε «ένα φυσιολογικό κράτος από την πρώτη ημέρα». Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αυτή η αρχή παραμένει ένα από τα σημαντικότερα θεμέλια για μια δίκαιη, βιώσιμη και διαρκή λύση."
