Οδηγίες, υπό μορφή υπομνήματος, για τη διαχείριση των εξελίξεων στο Κυπριακό, διαβιβάζει προς τις διπλωματικές αποστολές ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιαννάκης Κασουλίδης.
Στο υπόμνημα, ημερομηνίας 6 Ιουνίου, το οποίο εξασφάλισε ο ΑΝΤ1, ο κύριος Κασουλίδης αναφέρει χαρακτηριστικά ότι
«Η πρότασή μας παραμένει ανοιχτή» για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, με κεντρικό στόχο την επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, προσθέτοντας ότι «το κατοχικό καθεστώς ενεργεί προς την κατεύθυνση επιβολής και εμπέδωσης νέων τετελεσμένων, η αναστροφή των οποίων καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη με την πάροδο του χρόνου».
Ο Υπουργός Εξωτερικών υπογραμμίζει ότι «παρά την έντονη απογοήτευσή μας για την απόρριψη των ΜΟΕ από τουρκικής πλευράς, η δική μας πλευρά θα συνεχίσει να καταβάλλει ειλικρινείς προσπάθειες για δημιουργία κινητικότητας και προϋποθέσεων επανέναρξης των διαπραγματεύσεων, κάτι το οποίο θα πρέπει να καταστεί σαφές προς τους άμεσους συνομιλητές μας».
«Η ειλικρίνεια των προθέσεώνμας, ήταν και παραμένει αμετάβλητη και δεν επιδέχεται παρερμηνειών ή άλλων κακόβουλων συμπερασμάτων ή και πολιτικών σκοπιμοτήτων» υπογραμμίζει ο κύριος Κασουλίδης.
Σημειώνει ακόμη, ότι «δυστυχώς οι ειλικρινείς προσπάθειες και οι καλή τη πίστη προτάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, προσέκρουσαν στην ακαριαία και δίχως συζήτηση απόρριψή τους από πλευράς Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι με δημόσιες τοποθετήσεις αποδόμησαν το περιεχόμενο της επιστολής», τονίζοντας την ίδια ώρα ότι επεξεργάζονται νέες προτάσεις συνεργασίας μεταξύ των δύο κρατών στην Κύπρο (sic)», όπως αναφέρουν.
Στο υπόμνημά του έκτασης τριών σελίδων, ο κ. Κασουλίδης αναφέρει ακόμη ότι κατήγγειλε σε διάβημα διαμαρτυρίας την επέκταση του ανοίγματος του παραλιακού μετώπου της Αμμοχώστου, προς τον Κόλιν Στιούαρτ και ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απέστειλε επιστολές προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και τους επικεφαλής των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκή Ένωσης.
Αναφορικά με την άσκηση «Αγαπήνωρ» Κύπρου-Ισραήλ, ο Υπουργός Εξωτερικών διευκρινίζει ότι παρά τους ξεκάθαρους αμυντικούς σκοπούς της άσκησης, αφέθηκε ατυχώς να νοηθεί στον διεθνή Τύπο, ότι επικεντρωνόταν σε προσομοίωση επιθετικών ενεργειών κατά του Ιράν και της Χεζμπολλάχ, «κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στον πραγματικό σκοπό και στη φιλοσοφία της άσκησης».
