Κάθε θεραπεία λιτότητας, η οποία είναι "άμεση, είναι πιο δικαιολογημένη στις χώρες που βρίσκονται υπό την πίεση των αγορών αν (. . .) υπάρχει ένας 'περιορισμός ταχύτητας' χωρίς τον οποίο οι προσπάθειες (δημοσιονομικής) σταθεροποίησης μπορούν να είναι αντιπαραγωγικές", ανέφεραν οι ειδικοί του ΔΝΤ σε έκθεσή τους.
Λόγω του εύρους της ύφεσης στην Ευρωζώνη, κυρίως στην Ελλάδα, το ΔΝΤ αναγνώρισε στα τέλη του 2012 ότι υποτίμησε τον αντίκτυπο της λιτότητας στην ανάπτυξη και εισηγείται έκτοτε σε ορισμένες χώρες να επιβραδύνουν τον ρυθμό μείωσης των ελλειμμάτων τους.
"Μια άμεση δημοσιονομική προσαρμογή θεωρείτο συχνά ως το πιο αποτελεσματικό μέσο για την εξυγίανση των δημοσιονομικών", υπενθύμισαν οι ειδικοί του ΔΝΤ.
Στην έκθεση αυτή, το ΔΝΤ δεν κάλεσε ωστόσο σε μια ριζοσπαστική αλλαγή πορείας και επισήμανε ότι "μια υπερβολική καθυστέρηση" στην υλοποίηση των σχεδίων λιτότητας μπορεί να αποδειχθεί "εξαιρετικά δαπανηρή" σε μια περίοδο ύφεσης, ενισχύοντας την δυσπιστία των αγορών.
