Ένα βαθιά προσβλητικό βίντεο, στο οποίο δύο γυναίκες φέρονται να προτρέπουν παιδί με σύνδρομο Down να επιδείξει τα γεννητικά του όργανα και στη συνέχεια να γελούν, εξακολουθεί να κυκλοφορεί στην πλατφόρμα TikTok. Το περιστατικό είναι εξαιρετικά σοβαρό και εξ όσων φαίνεται καταγγέλθηκε στην Αστυνομία πριν από περίπου 20 ημέρες και, σύμφωνα με ενημέρωση που είχαμε, βρίσκεται υπό διερεύνηση, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει καταστεί δυνατή η ταυτοποίηση των εμπλεκόμενων προσώπων. Είναι απορίας άξιον γιατί ένα τέτοιο βίντεο παραμένει αναρτημένο και προσβάσιμο στο κοινό. Εύλογα, επίσης, διερωτάται κανείς γιατί αποδεικνύεται τόσο δύσκολος ο εντοπισμός των γυναικών που ακούγονται στο βίντεο.
Ωστόσο, πέρα από την διερεύνηση και τις ευθύνες της πλατφόρμας, υπάρχει και ένα σοβαρό ζήτημα δεοντολογίας. Το ίδιο το βίντεο, δεν ήταν αναγκαίο να δημοσιευθεί για να ενημερωθεί το κοινό. Η αναπαραγωγή του, ακόμη και με θόλωση του προσώπου, δεν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Αντιθέτως, μπορεί να οδηγήσει σε έναν δεύτερο εξευτελισμό του παιδιού. Το... blur δεν αποτελεί μαγικό φίλτρο που εξαφανίζει κάθε δεοντολογικό πρόβλημα. Ένα πρόσωπο μπορεί να αναγνωριστεί από τη φωνή, τα ρούχα, τον χώρο, τις κινήσεις του ή από ανθρώπους του στενού του περιβάλλοντος. Κυρίως, όμως, η θόλωση δεν αναιρεί το γεγονός ότι μία ευάλωτη στιγμή μετατρέπεται σε οπτικό υλικό προς δημόσια κατανάλωση.
Υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά ανάμεσα στη δημοσιοποίηση μιας καταγγελίας και στην αναπαραγωγή του υλικού της ταπείνωσης. Στην πρώτη περίπτωση υπηρετείται η ενημέρωση ενώ στη δεύτερη υπάρχει ο κίνδυνος η ενημέρωση να διολισθήσει στον εντυπωσιασμό, στο κυνήγι των προβολών και στην εμπορευματοποίηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Οι γυναίκες που ακούγονται στο βίντεο πρέπει να εντοπιστούν και το περιστατικό να διερευνηθεί σε βάθος. Και το βίντεο πρέπει να αποσυρθεί. Και τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να αναλογιστούν κατά πόσο, αναπαράγοντάς το, καταγγέλλουν πραγματικά τον εξευτελισμό ή απλώς τον παρατείνουν.