Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
φειδίας

Απ’ τη μέρα που γεννιόμαστε, η μόνη σιγουριά μας σε τούτη τη ζωή είναι πως θα πεθάνουμε. Εν έτει 2025 θα προσθέταμε, ως δεύτερη σιγουριά, ότι το διαδίκτυο δίνει χώρο στον κάθε παρλαπίπα να επικοινωνεί την οποιαδήποτε ανοησία κατεβάσει η κούτρα του και να μοστράρει την πραμάτεια του.


Ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου, ένας 25χρονος ψηφιακός ιθαγενής που γεννήθηκε μέσα στο διαδίκτυο και χάρη στο διαδίκτυο μεγάλωσε, επεκτάθηκε, γιγαντώθηκε και κατάφερε να πείσει τον κόσμο να τον στείλει στην Ευρωβουλή, επιθυμεί τώρα να γίνει και… κομματάρχης.


Κι επειδή τα… challenges είναι μία απ’ τις καραμέλες που το διαδίκτυο αρέσκεται να γλείφει, να πούμε ότι δεν θέλει να γίνει ό,τι να ’ναι κομματάρχης. Θέλει να γίνει κομματάρχης ενός… app. Μιας εφαρμογής δηλαδή, όπως εκείνες που έχουμε για να φωτογραφίζουμε το μπονσάι για να μας πει κάθε πόσο θέλει πότισμα ή απ’ αυτές που βγάζεις φωτογραφία με την πιτζάμα και τη μάσκαρα απ’ το περασμένο βράδυ και σου δίνει πίσω φωτογραφία της Irina Shayk.


Στην εποχή όπου θριαμβεύει το «pitching» ιδεών και το «disrupting» του συστήματος, ένα χρόνο και κάτι μετά τις ευρωβουλευτικές, μας ξεπετάχτηκε με νέο… «pitch». Φορώντας μία κόκκινη μύτη κλόουν, η οποία παρεμπιπτόντως του πάει πολύ, μας τράβηξε στα πρώτα τρία δευτερόλεπτα την προσοχή. Κι αυτός ήταν ο στόχος, μαζί και με μία ψευδοεπανάσταση ενάντια στη σοβαροφάνεια, που είναι ο βασικός του εχθρός, όπως δήλωσε πολλές φορές.

Το ίδιο και η λογική, θα προσθέταμε.

Πίσω στο… «pitch», ο Φειδίας μοιράστηκε με το κοινό το όραμά του για την… άμεση δημοκρατία, όπως την έχει ο ίδιος πάντοτε στο μυαλό του, η οποία θα πάρει άυλη σάρκα και οστά μέσω μιας εφαρμογής. Μιας εφαρμογής όπου καλούνται οι επίδοξοι ψηφοφόροι του, που θα εξελιχθούν σε… χρήστες, πρώτα απ’ όλα να δώσουν τα προσωπικά τους στοιχεία, αφού για να λάβεις μέρος στην άμεση δημοκρατία πρέπει να μοιραστείς με τον Φειδία το σαρωμένο σου διαβατήριο για να μπορέσεις να… ψηφίσεις νομοσχέδια.
 

Να είσαι εσύ δηλαδή στη δουλειά σου και να σου ανεβάζει, ξέρω ’γώ, ο Φειδίας την πρόταση νόμου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών για τον περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικός) (Αρ. 7) για την αναθεώρηση και τον εκσυγχρονισμό των ποινικών αδικημάτων εναντίον των ηθών, και να σταματάς ό,τι κάνεις για να διαβάσεις τα διάφορα, να τα αξιολογήσεις και να στείλεις σήμα «ναι» ή «όχι» στον Φειδία για να σηκώσει το χεράκι του μέσα στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Μιλάμε για… τρελή ιδέα, διπλής αναγνώσεως.
 

Κι όλο αυτό το πολύ «πρωτοποριακό» πράγμα, που συστήνει να απευθύνεται, μεταξύ άλλων, σε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που διαβάζει μόνο τίτλους και βιάζεται να γράψει την άποψή του στα σχόλια ή που αναζητά χειρουργό μέσω του γκρουπ «Πού πήγαμε και δεν μας άρεσε».
 

Βεβαίως, για να είμαστε πολιτικά ορθοί, ο Φειδίας μάς ενημέρωσε, για να είναι καλυμμένος και να έχει και το πλάνο έτοιμο για το επόμενο βίντεο, ότι ο μηχανισμός αυτός μπορεί να αποτύχει. Αλλά… μπορεί και να πετύχει και να δημιουργήσει, λέει, ένα νέο είδος δημοκρατίας.


Ο λαϊκισμός δεν είναι νέο φρούτο. Αντιθέτως, οι καρποί του κρέμονταν ανέκαθεν από το δέντρο της πολιτικής. Το διαδίκτυο, όμως, τον έχει ποτίσει καταλλήλως και του έχει βάλει όλη την κοπριά που χρειάζεται για να ανθίσει.


Κι οι θιασώτες του, που πιστεύουν πως… απειλούνται από οποιαδήποτε δοκιμασμένη λογική, μπορεί να βρήκαν και πολύ… «disrupting» την κόκκινη μύτη του Φειδία, που είναι το βασικό στοιχείο του καινούργιου του «challenge».


Κλείνοντας, στο επίμαχο βίντεο, ο Φειδίας έκτισε πάνω στο αφήγημα ότι επιδίωξή του είναι να πετύχουμε την αλλαγή που «θέλουμε». Μια αλλαγή που δεν μας προσδιόρισε, ως συνήθως. Απλά θέλει μια αλλαγή. Θα ήταν καλό κάποια στιγμή να την προσδιορίσει, μες στα ασυνάρτητα που λέει, για να ξέρει κι ο κόσμος αν θέλει το ίδιο πράγμα και να στηρίξει «την πιο μεγάλη απόφαση» της ζωής του… Φειδία.


Με την ελπίδα ότι η πλειονότητα των συμπολιτών μας έχει πιο σημαντικές αποφάσεις να πάρει σε αυτή τη ζωή και ότι δεν θα ποτίσει τις ρίζες ενός δέντρου που στον πρώτο αέρα θα πέσει να μας πλακώσει, ας το κρατήσουμε αυτό ως δεδομένο: πως η κόκκινη μύτη του πάει πολύ.