Την Μαρία Αριστοτέλους την γνώρισα σε μια από τις πιο ουσιαστικές συνεντεύξεις της ζωής μου, που θα θυμάμαι για πάντα. Η συνάντηση μας έγινε σε μια στιγμή όταν όλα έδειχναν να έχουν πάρει τον δρόμο τους. Είχε περάσει την περιπέτεια του καρκίνου, είχε βγει νικήτρια και μοιραζόταν τα όσα πέρασε με μια δύναμη που δύσκολα συναντάς. Δεν μίλησε για να προκαλέσει λύπηση, αλλά για να στείλει μήνυμα αισιοδοξίας και κουράγιου σε όλους τους μαχητές της ζωής που δίνουν τον δικό τους αγώνα.
Σχετικό θέμα >> Ανείπωτη θλίψη για τον χαμό της Κύπριας αθλήτριας, Μαρίας Αριστοτέλους
Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν, από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε, μου ξεκαθάρισε: «Δεν θέλω δράμα, δεν θέλω λύπηση. Θέλω μόνο να δώσω δύναμη μέσα από τον δικό μου αγώνα.»
Και πράγματι, αυτό έκανε η Μαρία. Μου μίλησε με καθαρότητα, με ειλικρίνεια και με ένα χαμόγελο που δεν λύγιζε. Μέσα από τα λόγια της, έμαθα ότι η ζωή δεν μετριέται μόνο σε χρόνια, αλλά σε στιγμές, σε χαμόγελα, σε αλήθειες που μοιραζόμαστε.
«Δεν θέλω δράμα, δεν θέλω λύπηση. Θέλω μόνο να δώσω δύναμη μέσα από τον δικό μου αγώνα»
Η Μαρία μου είχε ξεκαθαρίσει: «εμένα ο καρκίνος είναι μεταστατικός κάποτε θα εμφανιστεί ξανά, εδώ είμαστε».
Διαβάστε εδώ την συνέντευξη >> Το ταξίδι της Μαρίας με τον καρκίνο: «Ευτυχώς το πέρασα εγώ, και όχι κάποιο μωρό»
«Ευτυχώς που το περνώ εγώ, και όχι κάποιο μωρό»
Λίγο αργότερα η ασθένεια εμφανίστηκε ξανά, μα δεν την λύγισε συνέχισε τον αγώνα της με θάρρος και αξιοπρέπεια μέχρι και την τελευταία στιγμή.
Ήταν μια αληθινή μαχήτρια της ζωής, πού δεν σταμάτησε στιγμή να παλεύει. Όσα δύσκολα και να περνούσε δεν είπε ποτέ γιατί σε μένα, αντιθέτως κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ μου είπε χαρακτηριστικά «ευτυχώς που το περνώ εγώ, και όχι κάποιο μωρό».
Μου μίλησε για το φόβο, αλλά και για το πείσμα να τον κοιτάξει κατάματα. Μου μίλησε για τον πόνο, αλλά και για το πώς η αγάπη των ανθρώπων γύρω της γινόταν βάλσαμο. Μου μίλησε για το θάρρος αλλά και την δύναμη της να σηκώνεται κάθε πρωί και να συνεχίζει ξανά.
«Σήμερα είμαστε αύριο δεν είμαστε, να ζούμε», η ηχηρή υπενθύμισή της που δεν θα ξεχάσω.
Δυστυχώς, αυτό το φωτεινό πλάσμα δεν είναι πια μαζί μας. Μα η φωνή της, όσα είπε, όσα πίστεψε, μένουν.
Μένουν ως υπενθύμιση ότι καμία μάχη δεν είναι χαμένη όταν τη δίνεις με αξιοπρέπεια και ψυχή. Ότι η δύναμη δεν είναι η απουσία φόβου, αλλά το να συνεχίζεις ότι και να γίνει. Αυτό έκανες Μαρία μου, πάλεψες με περίσσιο θάρρος, αξιοπρέπεια και δύναμη.
Σήμερα, δεν την αποχαιρετώ με θλίψη.
Την αποχαιρετώ με ευγνωμοσύνη, με συγκίνηση που είχα την τύχη να γνωρίσω έναν άγγελο επί γης. Τα λόγια της μαθήματα ζωής για μένα, μου έμαθε να μην αφήνω το χρόνο να φεύγει άσκοπα, να βρίσκω φως ακόμα και μέσα στο σκοτάδι.
Μαρία μου μπορεί να έφυγες νωρίς, αλλά άφησες πίσω σου ένα αποτύπωμα ανεξίτηλο. Είναι η δύναμη σου, η έμπνευση που αφήνεις σε όλους όσοι σε γνώρισαν από κοντά ή μέσα από τα λόγια σου.
Το φως σου δεν θα σβήσει ποτέ.
* Η κηδεία της Μαρίας Αριστοτέλους θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά στο Γέρι, την Παρασκευή 29 Αυγούστου 2025, στις 17:00 το απόγευμα.
Διάβασε ακόμα >> Μαρία Αριστοτέλους: Η μαχήτρια της ζωής
