51 ένα χρόνια από τότε που ο Αττίλας ολοκλήρωσε το έγκλημα που ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου το 1974, εκμεταλλευόμενος τις πύλες που άνοιξε το προδοτικό Πραξικόπημα.
Η Τουρκία, αθετώντας την εκεχειρία και ποδοπατώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, εξαπέλυσε την επιχείρηση «Αττίλας 2», γράφοντας με αίμα τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας.
“Πριγκιπέσσα μου Αμμόχωστος” από τον Κώστα Μακεδόνα και με τη στήριξη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου
Ξημερώματα της 14ης Αυγούστου, η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας σφυροκοπά Λευκωσία, Αμμόχωστο και χωριά σε ολόκληρη την Κύπρο.
Τα τουρκικά άρματα μάχης και ισχυρές δυνάμεις πεζικού προελαύνουν, έχοντας απέναντι τους την αποδεκαρισμένη και προδομένη Εθνική Φρουρά και ΕΛΔΥΚ.
Αμμόχωστος: Εκεί που ο χρόνος παγιδεύτηκε - Η Βασιλεύουσα που έγινε πόλη-φάντασμα
Μέσα σε τρεις ημέρες: Καταλαμβάνεται η Αμμόχωστος και η Καρπασία. Το μεγαλύτερο τμήμα της Μεσαορίας και της Μόρφου περνούν υπό κατοχή.
Η 15η Αυγούστου βρίσκει τη Βασιλεύουσα βουβή. Οι κάτοικοί της έχουν ήδη αναγκαστεί να την εγκαταλείψουν. Ο Αττίλας την καταλαμβάνει χωρίς αντίσταση.
Σίμος Ιωάννου - Δήμαρχος Αμμοχώστου
«Δυστυχώς η πόλη στους Αύγουστου έμεινε απροστάτευτη και εγκαταλείφθηκαν από τα τουρκικά στρατεύματα. Σαν σήμερα ολόκληρος ο λαός στους Αύγουστου με οποιοδήποτε μέσο είχε εγκατέλειψε την πόλη. Και στην πραγματικότητα ο τουρκικός στρατός μπήκε στην πόλη τις 15 Αυγούστου.»
Ο Δήμος Αμμοχώστου, με ανακοίνωση του τονίζει παράλληλα πως η συνέχιση της παράνομης κατοχής της Αμμοχώστου δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, καλώντας τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση να σταθούν στο ύψος των αρχών που πρεσβεύουν και να αναλάβουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για τον τερματισμό της παρανομίας.
Σίμος Ιωάννου - Δήμαρχος Αμμοχώστου
«Έχουμε ετοιμάσει βαλίτσες και είμαστε έτοιμοι να επιστρέψουμε Ελπίζουμε ότι θα αποδώσουν οι συνομιλίες. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να λυθεί το Κυπριακό, όμως ρέπει να βρεθεί μια λύση η οποία είναι η ΔΔΟ με πολιτική ισότητα, χωρίς ξένους στρατούς και χωρίς αναχρονιστικές εγγυήσεις.»
Μισός και πλέον αιώνα μετά η πληγή μένει ανεπούλωτη. Μπροστά στα τείχη της περίκλειστης πόλης, ο όρκος των παιδιών της κατεχόμενης πόλης του Ευαγόρα παραμένει ο ίδιος: Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε και θα επιστρέψουμε «Πιστοί στην Άνοιξη της».
