Η Δρ. Lucía Crivelli, επικεφαλής της Νευροψυχολογίας Ενηλίκων στη Fleni και διδάκτωρ Ψυχολογίας με ειδίκευση στην Εφαρμοσμένη Γνωστική Νευροεπιστήμη, μας βοηθά να κατανοήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει στον εγκέφαλό μας όταν κοιμόμαστε και γιατί βλέπουμε όνειρα.
Πόσα όνειρα βλέπουμε κάθε βράδυ;
Σύμφωνα με τη συνέντευξή της στο Infobae en Vivo, η Δρ. Crivelli αναφέρει ότι ονειρευόμαστε 4 έως 6 φορές κάθε νύχτα. Τα όνειρα αυτά, μακριά από το να είναι τυχαίες αφηγήσεις, διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη δημιουργικότητα και τη διαχείριση των συναισθημάτων μας.
Η ίδια εξηγεί πως τα όνειρα συνδέουν εμπειρίες του παρόντος με αναμνήσεις του παρελθόντος, ενεργοποιώντας περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη φαντασία και τη δημιουργικότητα – όλα αυτά χωρίς την επίδραση του ορθολογικού ελέγχου, που απενεργοποιείται κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Τα όνειρα προέρχονται από τα συναισθήματα και τις εμπειρίες της καθημερινότητας. Ωστόσο, όπως επισημαίνει η Crivelli, το περιεχόμενο της προηγούμενης ημέρας αντιπροσωπεύει μόλις το 2% των ονείρων. Το υπόλοιπο είναι ένα μωσαϊκό από αποθηκευμένες μνήμες και συναισθηματικές διεργασίες.
Η Crivelli χαρακτηρίζει τα όνειρα ως μια μορφή «συναισθηματικής νυχτερινής θεραπείας», βοηθώντας μας να κατανοήσουμε και να επεξεργαστούμε έντονα συναισθήματα. Σύμφωνα με την ίδια, στα όνειρά μας συχνά επανεμφανίζονται σημαντικά πρόσωπα και καταστάσεις από την εγρήγορση, υποδηλώνοντας πως τα όνειρα ενδέχεται να μας προσφέρουν δημιουργικές λύσεις ή νέα οπτική σε πραγματικά ζητήματα.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στο φαινόμενο των διαυγών ονείρων, όπου το άτομο έχει επίγνωση ότι ονειρεύεται και μπορεί, σε κάποιες περιπτώσεις, να ελέγξει το περιεχόμενο του ονείρου. Περίπου το 20% των ανθρώπων αναφέρουν ότι έχουν τέτοιες εμπειρίες. Η ικανότητα λήψης συνειδητών αποφάσεων μέσα στο όνειρο δείχνει ότι ο εγκέφαλος, αν και ξεκουράζεται, παραμένει ενεργός και δημιουργικός.
Η Crivelli υπογραμμίζει επίσης τη σημασία των ονείρων στην παιδική ηλικία. Στην ηλικία των 5-6 ετών, τα παιδιά αναπτύσσουν την «θεωρία του νου» – την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων. Αυτή η νοητική ωρίμανση μπορεί να προκαλέσει εφιάλτες, καθώς συνυπάρχει με εσωτερικές συγκρούσεις και εγκεφαλικές αλλαγές.
Επιπλέον, αναφέρθηκαν διαταραχές όπως η υπνοβασία, οι οποίες εμφανίζονται κυρίως στις βαθύτερες φάσεις Non-REM του ύπνου. Αυτές δεν σχετίζονται με όνειρα, αλλά με αυτόματες σωματικές αντιδράσεις που έχουν στόχο την αποκατάσταση του οργανισμού.
Μπορούμε να επηρεάσουμε τα όνειρά μας;
Μια ενδιαφέρουσα πληροφορία που μοιράστηκε η Crivelli αφορά πειράματα στα οποία αισθητηριακά ερεθίσματα – όπως η οσμή – χρησιμοποιούνται για να επηρεάσουν το περιεχόμενο των ονείρων. Αυτή η τεχνική αποδεικνύει ότι μπορούμε να διαμορφώσουμε τα όνειρα ώστε να ενισχύσουν τη συναισθηματική μας υγεία και τη δημιουργική μας σκέψη.
Αν και δεν είναι απαραίτητο να θυμόμαστε τα όνειρά μας, η Crivelli θεωρεί πως η καταγραφή τους μπορεί να βοηθήσει στην αυτογνωσία. Προτείνει να ξυπνάμε σταδιακά, αποφεύγοντας τις οθόνες, ώστε να επιτρέψουμε στις αναμνήσεις των ονείρων να επιπλεύσουν.
Η δυσκολία στην ανάκληση των ονείρων συνδέεται με την απενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού, μιας περιοχής που σχετίζεται με τη μνήμη και τον ορθολογισμό.
Όνειρα μετά από απώλεια
Τέλος, η Crivelli επισημαίνει πως τα όνειρα μετά την απώλεια αγαπημένων προσώπων μπορούν να λειτουργήσουν ως μηχανισμός παρηγοριάς και συναισθηματικής ανακούφισης. Τέτοιου είδους όνειρα μπορεί να αντανακλούν σημαντικές σχέσεις και συναισθηματικούς δεσμούς, προσφέροντας χώρο για εσωτερική αναδόμηση.
Πηγή: iefimerida.gr
