Η πρόταση του εγκάθετου της Άγκυρας Ερσίν Τατάρ για διάνοιξη σημείου διέλευσης στη Λουρουτζίνα , έφερε στο προσκήνιο και στη δημόσια συζήτηση το εν λόγω χωριό το οποίο εδώ και 50 έτη βρίσκεται στη ρωγμή του χρόνου, με την κατοχή και την απομόνωση να αφήνουν την περιοχή στο έλεός της.
Τα εμφανή σημάδια εγκατάλειψης καταμαρτυρούν και τα αποκλειστικά πλάνα που εξασφάλισε ο ΑΝΤ1 από τη Λουρουτζίνα . Εκεί, όπου ο χρόνος έχει παγώσει και στο χωριό που κάποτε διέμεναν μερικές χιλιάδες κάτοικοι, πλέον ζουν δεν ζουν τριακόσιες ψυχές.
Η εικόνα της παρακμής που επικρατεί σήμερα, ουδεμία σχέση έχει με την προ του 1974 εποχή. Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Ιμπραχίμ Αζίζ από την Ποταμιά, φοίτησε σε σχολείο της Λουρουκίνας και αφηγείται στον ΑΝΤ1 τις εμπειρίες του.
Ιμπραχίμ Αζιζ - Δημοσιογράφος/συγγραφέας
«Ο κοινοτάρχης του χωριού, ο Αλί Μπέη, ήταν αγγλόφιλος, με τίτλο Sir, αλλά δημοφιλής στην περιοχή. Ήθελε την πρόοδο του χωριού κι έτσι αποφάσισε ο ίδιος να λειτουργήσει ένα τριτάξιο σχολείο μετά το δημοτικό κι έτσι για να λειτουργήσει το σχολείο έκανε επισκέψεις στα γύρω χωριά»
Δρόμοι που οδηγούν στο χωριό μένουν ίδιοι και απαράλλακτοι από το 1974 και σε κάθε γωνιά της Λουρουτζίνας συναντάς ερειπωμένα σπίτια.
Εντύπωση μάλιστα προκαλεί και η πινακίδα στην είσοδο του χωριού που σε καλωσορίζει στη Λουρουτζίνα και όχι στο Ακιντζιλάρ, όπως έχουν μετονομάσει οι Αττίλες την κοινότητα που σημαίνει "Επιδρομέας".
Οι κάτοικοι του χωριού ήταν κρυπτοχριστιανοί και ομιλούσαν την ελληνική γλώσσα.
Ιμπραχίμ Αζιζ - Δημοσιογράφος/συγγραφέας
«Έχουν εξισλαμισθεί μετά την κατοχή της Κύπρου από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έχουν ασπασθεί τον ισλαμισμό και έχουν γίνει Μωαμεθανοί που στην κυπριακή διάλεκτο λέγονται λινοβάμβακοι. Διατηρούν ακόμα αυτές τις ρίζες με τη γλώσσα κυρίως. Μιλούν ακόμα την ελληνική γλώσσα».
Με τις δικοινοτικές ταραχές του 1963 το χωριό μετετράπη σε θύλακα των Τούρκων, με τον πληθυσμό να εκτοξεύεται.
Ιμπραχίμ Αζιζ - Δημοσιογράφος/συγγραφέας
«Μετά τις συγκρούσεις μαζεύτηκαν όλοι οι Τ/Κ από τα γειτονικά χωριά Δάλι, Κοτσιάτης, Μαθιάτης, Μαρκί , Άγιος Σωζόμενος, Ποταμιά, Πετροφάνι, Κόσιη//04.55 Είχαν συγκεντρωθεί γύρω στις 6,000 πληθυσμού.»
Ο βετεράνος δημοσιογράφος εξηγεί για ποιο λόγο οι Αττίλες προτείνουν διάνοιξη σημείου διέλευσης στην περιοχή.
Ιμπραχίμ Αζιζ - Δημοσιογράφος/συγγραφέας
«Πιστεύω ότι η επιμονή για να ανοίξει το οδόφραγμα Λουρουκίνας είναι για να έχουν οι Ελληνοκύπριοι πρόσβαση προς το αεροδρόμιο Ερτζάν.»
Μια…ανάσα
Ούτε 500 μέτρα δεν χωρίζουν την κατεχόμενη Λουρουκίνα από το ακριτικό γεωγραφικό διαμέρισμα των Λυμπιών. Ωστόσο, η πρόσβαση από το ένα μέρος στο άλλο, λόγω της κατοχής και του στάτους κβο είναι χρονοβόρα.
Ο Αντιδήμαρχος των Λυμπιών, Παντελής Ξυνιστέρης, θυμάται πως ήταν οι σχέσεις των κατοίκων των δύο χωριών πριν την εισβολή.
Αντιδήμαρχος Λυμπιών - Παντελής Ξυνιστέρης
«Είχαμε καλές σχέσεις με τους Λουρουκιάτες και επισκέπτονταν συχνά την κοινότητά μας. Έρχονταν στους γάμους, στους χορούς, στους περιπάτους μας. Συναντιόμασταν εδώ μεταξύ Λουρουκίνας και Λυμπιών και ακόμη, μας πωλούσαν και τα εμπορεύματά τους.»
Τονίζει ότι σε περίπτωση που υπάρξει απόφαση για διάνοιξή του σημείου διέλευσης που ενώνει τις δυο κοινότητες, θα προχωρήσει στην σύγκληση παγκοινοτικής συνέλευσης για ενημέρωση των κατοίκων των Λυμπιών και συλλογικά ληφθούν αποφάσεις για την στάση που θα τηρήσουν.
