Με το θάνατο του Σολωμού Σολωμού εδώ και 28 χρόνια, λείπει ένα κομμάτι από τη ζωή της οικογένειας μας, ανέφερε στο ΚΥΠΕ η Σκεύη Σολωμού, αδελφή του δολοφονηθέντος από τους Τούρκους στις 14 Αυγούστου 1996.
Πρόσθεσε ότι «έχουν περάσει 28 ολόκληρα χρόνια από την δολοφονία του Σολάκη και τόσο εμένα, όσο και της υπόλοιπης οικογένειας, λείπει ένα κομμάτι μας. Δεν πιστεύω και μετά από τόσα χρόνια, δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι έφυγε, αφού νομίζω ότι ήταν χθες που δολοφονήθηκε από τους Τούρκους».
Ο Σολωμός, συνέχισε «μας είπε ότι θα πήγαινε να κατεβάσει τη τουρκική σημαία από το φυλάκιο αλλά δεν πιστέψαμε ότι θα τολμούσε να το κάνει. Την ημέρα της δολοφονίας του αδελφού μου, εργαζόμουν, άκουγα από το ραδιόφωνο τα τεκταινόμενα και όταν αναφέρθηκε πως κτυπήθηκε ένα άτομο με το όνομα Σολάκης, δεν πήγε ο νους μου στον αδελφό μου» είπε.
Ωστόσο, συνέχισε «όταν πήγαμε στο Νοσοκομείο έμαθα τα κακά μαντάτα ότι είχαν σκοτώσει τον αδελφό μου. Ο Σολωμός το είχε καημό ότι η τουρκική εισβολή ήταν η αιτία που χάσαμε το σπίτι μας, γίναμε πρόσφυγες και περάσαμε δύσκολα και ότι οι δυσκολίες που περνούσαμε ήταν λόγω του πολέμου» σημείωσε.
Σε ερώτηση πως νιώθει η οικογένεια για την πορεία μνήμης που διοργανώνεται κάθε χρόνο, από το 2008 από την Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού, η κ. Σολωμού απάντησε πως «είναι οι μόνοι άνθρωποι που θέλω να ευχαριστήσω γιατί είναι οι μόνοι που δεν μας ξεχνούν, κάνουν την πορεία εις μνήμη του αδελφού μου και του Τάσου και είναι πάντα δίπλα μας. Πραγματικά τους συγχαίρω και τους θαυμάζω πάρα πολύ γι’αυτό που κάνουν και τιμούν τους δύο ήρωες μας» είπε.
Ταυτόχρονα εξέφρασε «πικρία και απογοήτευση για το γεγονός ότι η πολιτεία δεν στάθηκε δίπλα μας όλα αυτά τα χρόνια και δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί δεν έχει εξευρεθεί μέχρι σήμερα ένας χώρος για να ανεγερθεί ένα μνημείο εις μνήμη του Σολωμού και του Τάσου, παρά τις προσπάθειες των δύο οικογενειών. Ωστόσο την επόμενη εβδομάδα έχουμε μαζί με την οικογένεια του Τάσου, συνάντηση με το νέο Δήμαρχο Παραλιμνίου – Δερύνειας, Γιώργο Νικολέττο, για να δούμε ένα συγκεκριμένο χώρο για την κατασκευή ενός μνημείου».
Θεωρούμε, συνέχισε «αδικαιολόγητο για 28 χρόνια να μην υπάρχει ένα μνημείο στο Παραλίμνι για τους δύο ήρωες του».
