Μια ομάδα γιατρών στη Βοστώνη πραγματοποίησε με επιτυχία χειρουργική επέμβαση σε έμβρυο, για τη θεραπεία μιας σπάνιας εγκεφαλικής πάθησης που είναι γνωστή ως «δυσπλασία φλέβας του Γαληνού».
Παρόλο που χειρουργική επέμβαση στη μήτρα - που διενεργείται πριν από τη γέννηση ενός μωρού - έχει πραγματοποιηθεί για άλλες παθήσεις, η συγκεκριμένη επέμβαση έγινε για πρώτη φορά. Λεπτομέρειες για τη διαδικασία, η οποία έλαβε χώρα τον Μάρτιο, δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Stroke την Πέμπτη.
Μπροστά σε μια επιλογή
Όταν έμαθαν για την τέταρτη εγκυμοσύνη τους, ο Derek και η Kenyatta Coleman από το Baton Rouge της Λουιζιάνα έμειναν έκπληκτοι και ενθουσιασμένοι. Η Kenyatta, 36, και ο Derek, 39, είναι παντρεμένοι εδώ και επτά χρόνια.
Η Kenyatta είπε ότι τίποτα δεν φαινόταν να πηγαίνει άσχημα σχετικά με την εγκυμοσύνη. Αφού είχε κάνει τρία παιδιά, η Kenyatta σκεφτόταν τους υπερήχους ως ραντεβού ρουτίνας.
«Το μωρό τα πήγαινε καλά. Όλα τα βιοφυσικά της προφίλ ήταν όλα φυσιολογικά». Μετά από περισσότερη έρευνα, υπήρξε διάγνωση: VOGM.
Στις 15 Μαρτίου, ακριβώς ένα μήνα μετά τον υπέρηχο που εντόπισε την δυσπλασία, η Kenyatta υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.
Μια διαδικασία με δύο ασθενείς
Για αυτή τη χειρουργική επέμβαση, υπήρχαν δύο ασθενείς: η Kenyatta και το μωρό της.
Οι γιατροί έπρεπε να βεβαιωθούν ότι το έμβρυο ήταν στραμμένο προς τη σωστή θέση, με το κεφάλι του προς το κοιλιακό τοίχωμα της μητέρας.
Το μωρό έδειξε σημάδια βελτίωσης αμέσως, με τις σαρώσεις να δείχνουν μειωμένη αρτηριακή πίεση σε βασικές περιοχές.
Αλλά η επιτυχία δεν καθοριζόταν μόνο από εκείνη τη στιγμή, αλλά από το τι θα ακολουθούσε.
Πάντα μαχητής
Μετά τη διαδικασία, η Kenyatta είχε μικρή διαρροή αμνιακού υγρού. Δύο μέρες αργότερα, ήρθε ο τοκετός στις 34 εβδομάδες της κύησης.
Στις 17 Μαρτίου γεννήθηκε η Ντένβερ Κόλμαν, με βάρος 4 κιλά και 30 γραμμάρια.
«Την άκουσα να κλαίει για πρώτη φορά και αυτό, δεν μπορώ καν να το περιγράψω με λόγια, πώς ένιωθα εκείνη τη στιγμή», θυμάται η Kenyatta.
«Ήταν απλώς, ξέρετε, η πιο όμορφη στιγμή που μπορούσα να την κρατήσω, να την κοιτάξω και μετά να την ακούσω να κλαίει».
Οι γιατροί της ήταν επίσης ευχαριστημένοι. «Στην άμεσο-νεογέννητη περίοδο, ήταν πολύ σταθερή και δεν χρειαζόταν καμία από τις θεραπείες που συνήθως χρειάζονται, είτε πρόκειται για τοποθέτηση σπείρων είτε για υποστήριξη της καρδιακής της λειτουργίας με φάρμακα», είπε η Wilkins-Haug συμπληρώνοντας: «Πιστεύουμε ότι δε θα χρειαστεί ξαναθεραπεία στο μέλλον, αλλά και να χρειαστεί θα πάει πολύ καλά».
Πηγή: Skai.gr
