Το Κακουργιοδικείο συνήλθε το πρωί της Τετάρτης, και σύμφωνα με την απόφαση του, έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο σε δύο κατηγορίες που αφορούσαν φόνο εκ προμελέτης του ενός γιου και της συζύγου του, αλλά και την απόπειρα φόνου του δεύτερου γιου του.
«Ο κατηγορούμενος προέβη σε παραδοχή σε ό,τι αφορά την απόπειρα φόνου του γιου του. Περαιτέρω, παραδέχεται τη φόνευση της Ανδρούλλας και του Στέλιου, των θυμάτων δηλαδή, όχι όμως το συστατικό στοιχείο της προμελέτης», αναφέρει το Κακουργιοδικείο.
Στην απόφαση του το Κακουργιοδικείο αναφέρει «ο κατηγορούμενος (α) πάσχει από χρόνια ψυχωσική διαταραχή (σχιζοφρένια) (β) έχει χαμηλό πηλίκο νοημοσύνης, δηλαδή ο δείκτης νοημοσύνης του είναι στα κατώτερα όρια του φυσιολογικού ανθρώπου και (γ) έχει στοιχεία διαταραχής προσωπικότητας – δηλαδή, ως χαρακτήρας, παρουσιάζει εκρηκτικότητα, παρορμητικότητα και βιαιότητα. Έχει μειωμένη ικανότητα επίλυσης διαφορών μέσω διαλόγου και είναι απρόβλεπτος», σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι «η σχιζοφρένια του κατηγορούμενου τα τελευταία χρόνια είναι σταθεροποιημένη».
Μάλιστα, το Κακουργιοδικείο, έκρινε ότι ο 60χρονος πρόκειται για πρόσωπο που ήταν σε θέση να προβεί σε απαραίτητες νοητικές διεργασίες για να μπορέσει να διαμορφώσει προμελέτη, πριν κατά και μετά τους φόνους, ως ήταν η θέση του δικηγόρου της Δημοκρατίας, Ανδρέα Αριστείδη.
«Για σκοπούς πληρότητας να επισημάνουμε ότι μας απασχόλησε το στοιχείο της «πρόκλησης» μολονότι κάτι τέτοιο ουδέποτε τέθηκε από πλευράς Υπεράσπισης. Τούτο, ώστε να βεβαιωθούμε ότι το εύρημα μας για «προμελέτη» είναι απαλλαγμένο από κάθε εύλογη αμφιβολία. Από την αξιολόγηση της μαρτυρίας και την εξαγωγή των συμπερασμάτων μας, δεν υπάρχει καμία υποψία ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε υπό καθεστώς «πρόκλησης» ώστε η περίπτωση να δύναται να καταταχθεί - έστω και δυνητικά - στα πλαίσια του άρθρου 208 του Ποινικού Κώδικα. Καμία απολύτως πρόκληση δεν υπήρξε. Έτσι η κατάληξη μας για «προμελέτη» παραμένει αλώβητη», σημειώνει το Κακουργιοδικείο.
