Απέρριψε ομόφωνα το Εφετείο Κύπρου την έφεση εταιρείας και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση που δικαιώνει πρώην εργαζόμενό της, επιδικάζοντάς του αποζημιώσεις που υπερβαίνουν τις €8.000 για παράνομη και αδικαιολόγητη απόλυση.
Εκ μέρους των εφεσειόντων προβλήθηκε η εκδοχή ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του εφεσίβλητου έγινε λόγω σοβαρής και επαναλαμβανόμενης παράβασης ή παραγνώρισης κανόνων εργασίας ή άλλων κανόνων σε σχέση με την απασχόληση του, η οποία τον κατέστησε υποκείμενο σε απόλυση άνευ προειδοποιήσεως.
Πιο συγκεκριμένα, οι εφεσείοντες προώθησαν τη θέση ότι ο εφεσίβλητος είχε περιπέσει σε αρκετά παραπτώματα κατά τη διάρκεια της απασχόλησης του με αποκορύφωμα το τελευταίο, πριν την απόλυση, παράπτωμα, το οποίο αποτέλεσε τον λόγο τερματισμού της απασχόλησης του, αφού συνελήφθη να κοιμάται εν ώρα εργασίας.
Το Εφετείο διαπίστωσε ότι η εργοδοτική πλευρά δεν κατάφερε να αποδείξει τους ισχυρισμούς της. Καθοριστικής σημασίας κρίθηκε το γεγονός ότι η εταιρεία δεν προχώρησε σε αντεξέταση του εργαζομένου κατά τη διάρκεια της δίκης, με αποτέλεσμα η δική του εκδοχή των γεγονότων να παραμείνει ουσιαστικά αμφισβήτητη.
Παράλληλα, το δικαστήριο επισήμανε ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο εργαζόμενος είχε πράγματι αποκοιμηθεί, ένας συνετός εργοδότης όφειλε να εξετάσει τις συνθήκες του περιστατικού, όπως αν επρόκειτο για εσκεμμένη συμπεριφορά ή για αποτέλεσμα κόπωσης, καθώς και αν είχε προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στην επιχείρηση. Σύμφωνα με την απόφαση, η εταιρεία δεν προσκόμισε στοιχεία που να τεκμηριώνουν οποιαδήποτε από αυτές τις παραμέτρους.
Το Εφετείο απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί «βεβαρημένου εργασιακού παρελθόντος» του εργαζομένου, σημειώνοντας ότι προηγούμενη απόλυσή του είχε ήδη ανακληθεί από την ίδια την εταιρεία και θεωρήθηκε δικαστικά ως μη γενόμενη. Ως εκ τούτου, η προϋπηρεσία του λογίστηκε ως συνεχής.
Με την οριστική αυτή απόφαση, η εταιρεία υποχρεώνεται να καταβάλει στον εργαζόμενο τις αποζημιώσεις με τους νόμιμους τόκους, καθώς και επιπλέον €1.900 για τα δικαστικά έξοδα της έφεσης.
