Ο ήχος των κινητήρων και η μυρωδιά των καυσαερίων αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του Κίμι Αντονέλι από τότε που ήταν ακόμη μωρό. Ο οδηγός της Mercedes, ο οποίος την Κυριακή (1/11) στο Μεξικό έγινε ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία της Φόρμουλα Ένα, σε ηλικία μόλις 20 ετών, είχε από πολύ μικρός την ευκαιρία να ζήσει από κοντά τον κόσμο των αγώνων.
Ήταν μόλις 10 ετών όταν κάθισε στην αγκαλιά του πατέρα του, πίσω από το τιμόνι μιας αγωνιστικής Lamborghini, αλλάζοντας ταχύτητες και οδηγώντας το αυτοκίνητο στην πίστα, ενώ ο Μάρκο χειριζόταν τα πεντάλ του φρένου και του γκαζιού.
Στα οκτώ του χρόνια, ο πατέρας του, ο οποίος αγωνιζόταν με σπορ αυτοκίνητα, τον είχε βάλει κρυφά για πρώτη φορά στο paddock της Φόρμουλα Ένα, κρύβοντάς τον μέσα σε μια στοίβα ελαστικών, με μια ομπρέλα τοποθετημένη από πάνω.
«Μερικές φορές μπορεί να μοιάζουμε με τρελούς, καθώς μιλάμε συνεχώς για αγώνες», δήλωσε ο Αντονέλι στο Ρόιτερ, αναφερόμενος στη στενή σχέση με τον πατέρα του και στο κοινό τους πάθος.
«Μας αρέσει να παρακολουθούμε μαζί onboard πλάνα, να αναλύουμε διάφορα πράγματα. Οι αγώνες βρίσκονται διαρκώς στο μυαλό μας. Περνάμε πολύ όμορφα μαζί και οι αγώνες είναι το πάθος μας. Είναι αυτό για το οποίο ζω».
Στα βήματα του Χάμιλτον
Η Mercedes εντόπισε τον Αντονέλι όταν ήταν μόλις 11 ετών και αγωνιζόταν στα καρτ, επενδύοντας σημαντικά ποσά -τουλάχιστον 10 εκατομμύρια δολάρια- σε έναν οδηγό που θεωρεί ταλέντο μιας γενιάς και γεννημένο για τους αγώνες.
Η μεγάλη ευκαιρία παρουσιάστηκε όταν η Mercedes πέρασε μια περίοδο αγωνιστικής κάμψης και ο επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Λιούις Χάμιλτον, ο οποίος είχε κατακτήσει έξι από τους τίτλους του με τη βρετανική ομάδα, αποφάσισε να μετακομίσει στη Ferrari, αφήνοντας κενή μια θέση για το 2025.
Παρά το οικογενειακό του υπόβαθρο, πάντως, η ενασχόληση με τους αγώνες δεν ήταν δεδομένη για τον Αντονέλι πριν εμφανιστεί η Mercedes στη ζωή του.
«Ο πατέρας μου δεν ήθελε να αγωνιστώ, επειδή, δυστυχώς, όταν έτρεχε ο ίδιος, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα: δεν είχε καμία οικονομική υποστήριξη και δεν μπορούσε να συνεχίσει την αγωνιστική του καριέρα. Δεν ήθελε να περάσω τις ίδιες απογοητεύσεις που είχε βιώσει εκείνος», είχε δηλώσει τον περασμένο μήνα.
Το ντεμπούτο του Αντονέλι σε ελεύθερες δοκιμές στη Μόντσα, το 2024, ήταν μια δύσκολη εμπειρία, καθώς είχε έξοδο μπροστά στους συμπατριώτες του. Η περσινή χρονιά, επίσης, είχε έντονες διακυμάνσεις, με λάθη και δοκιμασίες στα όρια των δυνατοτήτων του. Οι επικριτές του στο paddock υποστήριζαν ότι του είχαν αναθέσει υπερβολικά μεγάλες ευθύνες σε πολύ μικρή ηλικία και ότι δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στη Φόρμουλα Ένα.
Φέτος, ωστόσο, τα λάθη ήταν ελάχιστα, παρά τους νέους κανονισμούς και τη διαφορετική μορφή των αγώνων, με αποτέλεσμα όσοι τον αμφισβητούσαν να αναγκαστούν να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους.
Μολονότι το 2025 είχε ηττηθεί καθαρά από τον Τζορτζ Ράσελ, ο οποίος ξεκίνησε τη φετινή σεζόν ως ένα από τα φαβορί για τον τίτλο, ο νεαρός Ιταλός ανέτρεψε τα προγνωστικά. Πέτυχε πέντε διαδοχικές νίκες, από την Κίνα έως το Μονακό, όπου έγινε ο νεότερος νικητής στην ιστορία του αγώνα, και η πορεία του προς την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου έμοιαζε εδώ και καιρό σχεδόν αναπόφευκτη.
Ο Αντονέλι έχει επικρατήσει τόσο σε γρήγορες όσο και σε αργές πίστες, ξεχωρίζοντας για την ψυχραιμία του, την αυθόρμητη χαρά που αντλεί από τους αγώνες και τον ρόλο του ως εκπροσώπου μιας νέας γενιάς οδηγών.
«Ήρθε στο γραφείο μου λίγο πριν ντυθεί για τον αγώνα στο Όστιν, κάθισε στον καναπέ και μου είπε: "Θα απολαύσω αυτόν τον αγώνα. Και δεν είναι περίεργο ότι δεν σκέφτομαι καθόλου το πρωτάθλημα;"», αποκάλυψε ο επικεφαλής και συνιδιοκτήτης της Mercedes, Τότο Βολφ. «Έχει, λοιπόν, και τη σωστή νοοτροπία».
Η ζωή στο Σαν Μαρίνο και όχι στο Μονακό
Στη Μόντσα, ο Αντονέλι πραγματοποίησε φέτος μια εντυπωσιακή αντεπίθεση, ξεκινώντας από τις τελευταίες θέσεις του grid και φτάνοντας στην πρώτη θέση. Έγινε έτσι ο πρώτος Ιταλός που κερδίζει στο «Ναό της Ταχύτητας» από το 1966, ένα σπουδαίο επίτευγμα, το οποίο, σύμφωνα με τον Βολφ, δεν ξεπερνά πάντως τη νίκη του στο Όστιν.
Τα οφέλη από την επιτυχία του είναι ήδη εμφανή, ακόμη και ως οδηγού της Mercedes σε μια χώρα όπου η Ferrari αποτελεί σχεδόν εθνική λατρεία. Ωστόσο, ο Αντονέλι δεν σκοπεύει να ακολουθήσει το παράδειγμα πολλών συναδέλφων του στη Φορμουλα Ένα, οι οποίοι έχουν επιλέξει το Μονακό ως τόπο κατοικίας.
Αντίθετα, χτίζει σπίτι στο Σαν Μαρίνο, με άφθονο χώρο για το γκαράζ του, ενώ προτιμά να περνά τον ελεύθερο χρόνο του με φίλους και να διατηρεί μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική καθημερινότητα. Μάλιστα, στις βραδινές εξόδους της παρέας αναλαμβάνει συχνά και τον ρόλο του οδηγού.
«Δεν πιστεύω ότι κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν από αυτούς τους επιδεικτικούς νεαρούς σούπερ σταρ», δήλωσε ο Τότο Βολφ, προσθέτοντας: «Πηγαίνει στο πλυντήριο αυτοκινήτων το πρωί της Δευτέρας. Αγαπά το αυτοκίνητό του και ο κόσμος εκπλήσσεται όταν τον βλέπει εκεί να το καθαρίζει με ηλεκτρική σκούπα. Έχει, όμως, γύρω του μια καλή παρέα φίλων και ανθρώπους που νοιάζονται γι' αυτόν. Και είναι απόλυτα ικανοποιημένος με αυτό».
Οι 10 σταθμοί της ιστορικής διαδρομής του προς τον τίτλο της Φόρμουλα Ένα
14 Μαρτίου: Στη Σαγκάη της Κίνας, ο Αντονέλι κατακτά την πρώτη pole position της καριέρας του και γίνεται, σε ηλικία 19 ετών, έξι μηνών και 18 ημερών, ο νεότερος οδηγός στην ιστορία της Φόρμουλα Ένα που εκκινεί από την πρώτη θέση.
15 Μαρτίου: Ο Ιταλός οδηγός θριαμβεύει στο κινεζικό Grand Prix και πανηγυρίζει την πρώτη νίκη του στη Φόρμουλα Ένα. Γίνεται ο δεύτερος νεότερος νικητής στην ιστορία του θεσμού, πίσω από τον Ολλανδό Μαξ Φερστάπεν, ο οποίος είχε επικρατήσει στο ισπανικό Γκραν Πρι του 2016, σε ηλικία 18 ετών, επτά μηνών και 15 ημερών.
7 Ιουνίου: Στη θρυλική πίστα του Μονακό, ο Αντονέλι πετυχαίνει την πέμπτη διαδοχική νίκη του σε Γκραν Πρι και αποκτά σημαντικό προβάδισμα στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, με διαφορά 66 βαθμών από τον Λιούις Χάμιλτον και 68 από τον Τζορτζ Ράσελ. Ο τελευταίος, ο οποίος είχε ήδη εγκαταλείψει στον προηγούμενο αγώνα του Καναδά, τιμωρείται για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας στα πιτ και περιορίζεται στη 12η θέση.
5 Ιουλίου: Ένα τεχνικό πρόβλημα και ποινή για έξοδο εκτός των ορίων της πίστας περιορίζουν τον Ιταλό στη 16η θέση στο βρετανικό Γκραν Πρι. Ο Αντονέλι συμπληρώνει τρεις διαδοχικούς αγώνες χωρίς νίκη, ενώ ο Ράσελ μειώνει τη μεταξύ τους διαφορά στους 25 βαθμούς.
19 Ιουλίου: Ο Αντονέλι αντιδρά άμεσα και επιστρέφει στις νίκες στο Γκραν Πρι του Βελγίου. Παράλληλα, ευνοείται από την ατυχία του Ράσελ, ο οποίος εγκαταλείπει ήδη από τον πρώτο γύρο, έπειτα από σύγκρουση με τον Χάμιλτον.
6 Σεπτεμβρίου: Αν και ξεκινά μόλις από τη 19η θέση, λόγω ποινής για αλλαγή κινητήρα στο μονοθέσιό του, ο Αντονέλι πραγματοποιεί εντυπωσιακή αντεπίθεση στη Μόντσα. Μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες του, που τον αποθεώνουν, κατακτά τη νίκη στο ιταλικό Γκραν Πρι και βάζει τέλος σε 60 χρόνια αναμονής για τους Ιταλούς οδηγούς στον «Ναό της Ταχύτητας».
13 Σεπτεμβρίου: Με σύμμαχο και πάλι την τύχη, ο Αντονέλι κερδίζει ένα επεισοδιακό και χωρίς ιδιαίτερο θέαμα ισπανικό Γκραν Πρι στη Μαδρίτη. Ο εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής, Βρετανός Λάντο Νόρις, που είχε τον πρώτο λόγο για τη νίκη, χάνει την ευκαιρία μετά την παρέμβαση του αυτοκινήτου ασφαλείας. Έτσι, ο Ιταλός αυξάνει στους 82 βαθμούς το προβάδισμά του από τον Ράσελ, ο οποίος τερματίζει μόλις πέμπτος στην πίστα Madring.
26 Σεπτεμβρίου: Έχοντας προκαλέσει ζημιά στο μονοθέσιό του μετά από πρόσκρουση σε τοίχο στις κατατακτήριες δοκιμές, ο Αντονέλι εκκινεί από τη 16η θέση στο Γκραν Πρι του Αζερμπαϊτζάν. Αποφεύγει οριακά ένα ατύχημα που προκαλεί ο Αργεντινός Φράνκο Κολαπίντο, πραγματοποιεί ακόμη μία δυναμική αντεπίθεση και περιορίζει τις απώλειές του, τερματίζοντας πέμπτος. Τη νίκη κατακτά ο Ράσελ.
4 Οκτωβρίου: Νέα ευνοϊκή εξέλιξη για τον Αντονέλι στο Γκραν Πρι του Μπαχρέιν, στη Μαλαισία. Ο Ιταλός τερματίζει δεύτερος, πίσω από τον Μαξ Φερστάπεν, αλλά εκμεταλλεύεται την εγκατάλειψη του Ράσελ, ο οποίος βρισκόταν στην τρίτη θέση λίγους γύρους πριν από το τέλος. Με αυτόν τον τρόπο, η διαφορά τους στη βαθμολογία αυξάνεται στους 84 βαθμούς, με τον Αντονέλι να αποκτά πλέον συντριπτικό προβάδισμα έναντι του ομόσταβλού του.
1 Νοεμβρίου: Ο Αντονέλι κατακτά το πολυπόθητο τρόπαιο στη δεύτερη ευκαιρία που του παρουσιάζεται, καθώς τερματίζει τρίτος στο Γκραν Πρι του Μεξικού, στην Πόλη του Μεξικού, εξασφαλίζοντας τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της καριέρας του.
