Ο σέντερ φορ της ΑΕΚ αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της ζωής του, αναφέρεται στα δύσκολα παιδικά του χρόνια, μεγαλώνοντας σε μία χώρα, όπως η Αϊτή, που το να παίξει κανείς ποδόσφαιρο αποτελεί συχνά τη μοναδική διέξοδο.
Ο επιθετικός που οδηγεί την Εθνική ομάδα της νήσου της Καραϊβικής στο τρέχον Μουντιάλ, ζει μαζί της το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό όνειρο της ιστορίας της. «Μεγάλωσα περνώντας ημέρες χωρίς να έχουμε τίποτα να φάμε. Η μητέρα μου έπρεπε να επιλέξει αν θα φάει η ίδια εκείνη την ημέρα ή αν θα ταΐσει εμάς», εξομολογείται ο Πιερό, σε μια φράση που αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη ζωή του πριν από το ποδόσφαιρο.
Θυμάται την παιδική του ηλικία, όπου το φαγητό δεν ήταν δεδομένο και οι δυσκολίες ήταν μέρος της καθημερινότητας. «Παίζαμε στους δρόμους χωρίς ποδοσφαιρικά παπούτσια. Χρησιμοποιούσαμε πορτοκάλια για μπάλα γιατί ήταν μικρά. Όταν τα κλωτσούσες χτυπούσαν πάνω στις πέτρες. Πολλές φορές υπήρχαν σπασμένα γυαλιά στον δρόμο που καρφώνονταν στα πόδια μας. Δεν είχαμε χρήματα για να πάμε στο νοσοκομείο, οπότε έπρεπε να τα βγάζουμε μόνοι μας», περιγράφει.
Για τον ίδιο, το Μουντιάλ σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από μια ποδοσφαιρική διοργάνωση. Είναι μια αχτίδα ελπίδας για έναν ολόκληρο λαό που ζει μέσα στην ανασφάλεια και τη βία. «Πριν από το πρώτο μας παιχνίδι όλοι ήταν στους δρόμους από το πρωί. Εκείνη την ημέρα δεν υπήρχαν πυροβολισμοί, δεν υπήρχαν καβγάδες. Τίποτα. Μόνο ποδόσφαιρο. Όλοι είχαν στραμμένη την προσοχή τους στην εθνική ομάδα της Αϊτής», τονίζει.
Ο Πιερό γνωρίζει καλά τι σημαίνει η πορεία της ομάδας του για τους συμπατριώτες του. «Οι άνθρωποι μας βλέπουν ως ελπίδα. Μας βλέπουν ως χαρά», αναφέρει χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως πολλοί νέοι στην Αϊτή εξακολουθούν να ζουν τις ίδιες δυσκολίες που έζησε και ο ίδιος.
Για το λόγο αυτό έχει δημιουργήσει ένα ίδρυμα με στόχο να βοηθήσει τα παιδιά της χώρας του να αποκτήσουν ευκαιρίες που συχνά θεωρούνται πολυτέλεια. «Στην Αϊτή υπάρχουν προπονητές που πρέπει να επιλέξουν αν θα πληρώσουν για το δίπλωμά τους ή αν θα ταΐσουν τα παιδιά τους», παραδέχεται.
Ο διεθνής φορ μετακόμισε στη Μασαχουσέτη σε ηλικία 11 ετών και δεν ξέχασε ποτέ τη διαδρομή που ακολούθησε. «Αν δεν είχα τη βοήθεια που έλαβα στη ζωή μου, πιθανότατα δεν θα βρισκόμουν εδώ σήμερα», επισημαίνει. Παράλληλα με το ποδόσφαιρο ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Εγκληματολογία και μάλιστα αποκάλυψε πως το μεγάλο του όνειρο μετά το τέλος της καριέρας του είναι να εργαστεί ως πράκτορας του FBI.
Όσο για το Μουντιάλ και τις αναμετρήσεις απέναντι στα μεγαθήρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, εμφανίζεται… ατρόμητος. «Δεν μας ενδιαφέρει ποιος είναι ο αντίπαλος. Ήρθαμε εδώ για να ανταγωνιστούμε τους πάντες», υπογραμμίζει, ενώ όταν ρωτήθηκε αν φαντάζεται τον εαυτό του να σκοράρει απέναντι στη Βραζιλία απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη: «Πάντα φαντάζομαι τον εαυτό μου να σκοράρει σε κάθε παιχνίδι».
Πηγή: Monoballa.gr
