Η μέχρι τώρα πορεία της Ομόνοιας είναι εξαιρετική, και όταν λέμε πορεία, δεν εννοούμε μόνο το αγωνιστικό κομμάτι, το οποίο σχεδόν εξ ολοκλήρου καθορίζει τα πάντα, και έως τώρα είναι εξαιρετικό, αλλά μιλάμε και για την ατμόσφαιρα γύρω από την ομάδα. Υπάρχει μια θετική αύρα μια ανταπόκριση του κόσμου εντυπωσιακή και όλα δείχνουν να κυλούν εξαιρετικά.
Μοναδικό ψεγάδι, κυρίως επικοινωνιακά η όλη κουβέντα με τον επιθετικό, που τράβηξε και τράβηξε, και παρά τις εξαγγελίες, του καθόλα σοβαρού Σταύρου Παπασταύρου δεν είχε αποτέλεσμα. Ούτε μέχρι το τέλος Αυγούστου ούτε μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου.
Επί της ουσίας δεν είναι και το τέλος του κόσμου εάν η Ομόνοια δεν πάρει άλλο επιθετικό, έχει τον πρώτο που είναι ο εξαιρετικός Στεπίνσκι, έχει τον δεύτερο που είναι μια πολύ αξιόπιστη επιλογή, ο Κακουλλής και από εκεί και πέρα, έχει τρίτες επιλογές, για ώρα ανάγκης τους Αλιόυμ, ενδεχομένως, τον Σεμέδο ίσως και τον νεαρό Νεοφύτου. Το πρόβλημα για την Ομόνοια θα δημιουργηθεί, εάν για κάποιο λόγο χάσει τον ένα ή και τους δύο σέντερ φορ.
Το ερώτημα όμως είναι η Ομόνοια θα έκανε αυτή την οικονομική υπέρβαση για Αραούχο, Σαμάτα κλπ για να έχει ακόμη μια επιλογή; ή θα την έκανε για να φέρει τον πρώτο της σέντερ φορ; Η λογική λέει το δεύτερο.
Αφού λοιπόν δεν της "έκατσε" αυτή μεγάλη μεταγραφή, (δεν ξέρουμε το γιατί), αυτό που θα προσπαθήσει να κάνει, είναι να έχει άλλη μια επιλογή. Αν βρει, κάτι σε άνεργο, θα το πάρει, διαφορετικά θα δηλώσει τον Μπάκιτς και θα είναι αυτός η τρίτη επιλογή. Μια επιλογή χωρίς έξτρα κόστος, και θα δείξει εάν μπορεί να δώσει κάτι.
Από εκεί και πέρα είναι ο Γενάρης στον οποία μπορεί να καλύψει τα όποια κενά υπάρξουν, εάν υπάρξουν.
Η απογοήτευση η γκρίνια και η κριτική, νομίζω στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι υπερβολική.
- Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
- Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
