Το όνομα του Λοΐζου Λοΐζου είναι στο επίκεντρο τα τελευταία 24ωρα όχι όμως για κανένα σημαντικό λόγο, άλλα για την <<έμπνευση>> του Κωστένογλου να μην τον καλέσει στην Εθνική.
Δεν χρειάζεται να είσαι προπονητής για να αντιληφθείς ότι ο μικρός δεν είναι στην καλύτερη του κατάσταση, ( όλοι είδαμε τι μπορεί να κάνει στα καλά του), από την άλλη όμως δεν χρειάζεται και να είσαι προπονητής για να αντιληφθείς ότι δεν υπάρχει στην θέση του, ούτε ισάξιος του, και πολύ περισσότερο καλύτερος του.
Είναι από τα πολύ μεγάλα ταλέντα, τα οποία, υπάρχει μια μικρή προοπτική κάποτε να μας δώσουν το κάτι παρα πάνω σαν Εθνική, είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που παίκτες σε αυτή την μικρή ηλικία έχουν φορτωθεί πολλά και απαιτητικά παιχνίδια σε μια μεγάλη ομάδα κάτι που τους ανεβάζει τον βαθμό ετοιμότητας και εμπειριών.
Με όλα αυτά δεδομένα λοιπόν, θεωρώ ότι δεν υπήρχε ουσιαστικός λόγος ο Κωστένογλου να αφήσει εκτός ομάδας ένα τέτοιο ποδοσφαιριστή, έστω και εάν είναι στην χειρότερη του κατάσταση.Το να τον τιμωρείς για την <<φτωχή>> του αποδοση στα 18.5 χρόνια είναι το λιγότερο λανθασμένο
Από εκεί και πέρα η <<απόφαση>> να μην πάει στην εθνική Ελπίδων, αν δεν είναι τραυματίας, και αυτο το προφασίστηκαν, είναι ότι χειρότερο , και πολύ περισσότερο εάν αυτό έγινε με απόφαση της Ομόνοιας, η οποια δεν είχε κανένα λόγο να τοποθετηθεί. πλην που να εκφράσει την απορία της για την μη κλήση του παίκτη της.
Δεν θα τον κάνει καλύτερο ποδοσφαιριστή ούτε καλύτερο αθλητη, ο<< βεντετισμός>> Η ταπεινότητα είναι αυτή που αναδεικνύει τα ταλέντα. Και για να μην το κουράζουμε στην Εθνική, (την όποια Εθνική. έστω και αυτην που δεν την σέβονται αυτη που ορίζουν την τύχη της, αλλα και όλοι εμείς, οι υπόλοιποι ο κάθε ένας από το μετερίζι του) θα έπρεπε να την σεβόμαστε. Δεν πάς στην Εθνική όποτε σου κάνει κέφι, πάς 'οποτε κληθείς για να παίξεις για την χώρα σου. Αυτό έπρεπε να είναι αυτονόητο. Φυσικά σε τούτο το νησί δεν ενεργούμε πάντοτε κάνοντας το αυτονόητο.
Ολα τα πιο πάνω φυσικά αν το παιδί δεν είναι τραυματίας, για να μην παρεξηγηθούμε..
Τώρα γενικότερα για τον Λοΐζου θα πρέπει να τονισθεί ότι φέτος, πόρρω απέχει από αυτό που περίμεναν όλοι. Το γιατί συμβαίνει αυτό, είναι μια μεγάλη κουβέντα.
Πρώτα από όλα δεν ξέρω πώς θεώρησαν κάποιοι, και ιδιαίτερα εντός της Ομόνοιας, ότι ένα παιδί στο 18 του μπορεί να κουβαλήσει την ομάδα στις πλάτες του, και ειδικά σε μια κακή χρονιά για την ομάδα, αυτό ούτε ο Μέσι δεν μπορούσε να το κάνει σε τέτοια ηλικία
.
Έχω την αίσθηση όμως ότι ούτε ο προπονητής του, ( Μπέργκ), ούτε η ομάδα του, ενδεχομένως ούτε και ο περίγυρος του τον προστάτευσαν και τον βοήθησαν όσο θα έπρεπε. Ενώ και ο ίδιος πρέπει να αντιληφθεί ότι το ταλέντο του, μόνο με πολύ δουλειά και σοβαρότητα μπορεί να τον πάρει και να του δώσει αυτά που του αξίζουν.
Όσο άφορα τον Μπέργκ, με την εμμονή του να τον χρησιμοποιεί συνεχώς ώς δεξί χάφ στο 4-4-2, του στερούσε την δυνατότητα να δείξει την ποιότητα και τα προσόντα του. Επείδη σκόραρε από αυτή την θέση πέρσι με την ΑΕΛ και φέτος με την Αντβέρμπ, με την κίνηση δηλαδή να συγκλίνει προς τα μέσα και και να σουταρει, δεν σημαίνει ότι είναι ο ιδανικός για αυτη την δουλειά. Αντίθετα το γήπεδο έδειχνε ότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί εκεί, και πολλές φορές το παιδί έμενε αγωνιστικά εκτεθημένο, ντριμπλάροντας και ξαναντριπλάρωντας περιμένοντας να φέρει από την εξωτερική την μπάλα στο αριστερό του.
Επίσης ήταν αδιανόητο το ότι δεν τον έβγαζε από το γήπεδο ή από την αρχική εντεκάδα για να του δώσει ανάσες.
Όσο άφορα την Ομόνοια, άν όντως είχε πρόταση 2.5 εκατομμυρίων και δεν τον έδωσε, τοτε να μου επιτραπεί να πώ ότι <<εγκλημάτισε>>
Επίσης στην κρητική που δέχεται ο μικρός, η Ομόνοια δεν στάθηκε με κανένα τρόπο ώς ασπίδα του.
Όσο για τον δικό του περίγυρο, οικογενειακό περιβάλλον, φίλοι, μάνατζερ, πρέπει να ξεχωρίσουν ότι άλλο ο άνθρωπος Λοΐζος και άλλο το ταλέντο Λοΐζου. Ότι κάνει τον άνθρωπο Λοΐζο να είναι ευτυχισμένος, δεν κάνει και το ταλέντο Λοΐζου καλύτερο.
Ο ίδιος πρέπει να βάλει πάνω από όλα σωστά το μέλλον του και να στοχεύσει ψηλά, αποδεχόμενως όμως ότι θα χρειαστούν πολλές θυσίες και προσπάθεια για να φτάσει στο σημείο που μπορεί να τον οδηγήσει το ταλέντο του. Είναι ένα μεγάλο ταλέντο, όμως αυτό δεν είναι αρκετό, αυτό το ταλέντο θέλει κόπο, σοβαρότητα και περισσότερη δουλειά από τους υπόλοιπους, για να μπορέσει να αναδειχτεί, να εξελιχτεί ανάλογα με τις δυνατότητες του και να του δώσει στο τέλος, όλα αυτά που μπορεί, είτε αυτά είναι χρήματα, είτε όνομα, είτε μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό.
Τέλος για να λέμε και τα πράγματα με το όνομα τους, ένα σχετικό <<άππομα>> είναι φυσιολογικό να υπάρξει.
Δεν είναι εύκολο για ένα παιδί που πήγαινε στο λύκειο και την μια μέρα τον ρωτούσε ο καθηγητής άν ξέρει τις ασκήσεις του, την άλλη μέρα να έχει καλύτερες απολαβές από τον καθηγητή του, να τον ξέρει η Κύπρος όλη, να τον πάιζουν οι σταθμοί και τα σάιτ σε Κύπρο Ελλάδα και όχι μόνο. Όλα αυτά, ναι, θα τον κάνουν να καβαλήσει το καλάμι, εστί θα κάναμε όλοι σε αυτή την ηλικία.
ΥΓ.
Ας ηρεμίσουν όλοι λίγο, 18 χρονών μωρό είναι, και έχει<< υπογράψει>> κατάκτηση πρωταθλήματος και συμμετοχή σε Ευρωπαίους ομίλους ενω έχει αξιοπρεπέστατες εμφανίσεις με την Εθνική Ανδρών.
