Για την παρουσία πολλών Πορτογάλων στην Κύπρο: "Είμαι ένας από τους πρώτους Πορτογάλους που ήρθαν για να παίξουν στην Κύπρο. Ήρθα εδώ τη σεζόν 2005-06 και στον πρώτο χρόνο παρουσίας μου κατακτήσαμε το πρωτάθλημα με τον Απόλλωνα. Τότε η νυν ομάδα μου ΑΠΟΕΛ, η οποία είχε επίσης Πορτογάλο ποδοσφαιριστή στις τάξεις της, τερμάτισε στην 3η θέση, ενώ κατέκτησε και το κύπελλο. Από τότε, οι Κύπριοι αποτείνονται συνεχώς σε Πορτογάλους ποδοσφαιριστές. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περισσότεροι από 100 Πορτογάλοι που αγωνίζονται στην Κύπρο. Έτσι, μπορούν να καταλάβουν, αφού ο καθένας τους ζει όπως θα έκανε αν βρισκόταν στη νότια Πορτογαλία ή στη νότια Ισπανία. Όλα αυτά είναι καλά, γιατί η οικογένειά μου μπορεί να έρχεται όποτε μπορεί".
Για την περσινή πορεία του ΑΠΟΕΛ στο Τσάμπιονς Λιγκ: "Ήταν απίστευτο. Η καλύτερή μας στιγμή ήταν όταν αγωνιστήκαμε στο Σαντιάγο Μπερναμπέου. Ένα γήπεδο... γεμάτο ιστορία και κόντρα στους καλύτερους παίκτες στον κόσμο. Θα ήθελα, επίσης, να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στην ισοπαλία απέναντι στη Ζενίτ στη Ρωσία, με την οποία είχαμε εξασφαλίσει την πρόκρισή μας στον επόμενο γύρο".
Για την καθιέρωσή του στο ΑΠΟΕΛ τα τελευταία επτά χρόνια: "Το πιο σημαντικό για το ΑΠΟΕΛ είναι ότι ακόμα και αν υπάρχουν αστέρια στην ομάδα, οι παίκτες γνωρίζονται μεταξύ τους για πολλά χρόνια κι αν κάποιος νέος έρθει, τότε τον υποδεχόμαστε ως φίλο. Στο κάτω κάτω πάντα υπάρχει χώρος για κάποιο άλλο στον αγωνιστικό χώρο".
Για το φετινό στόχο του ΑΠΟΕΛ: "Το ΑΠΟΕΛ έχει πάντα τον ίδιο στόχο, να είναι ο πρωταθλητής".
Για τους Πάρντο και Μπόρδα: "O Oύρκο ήρθε στην ομάδα πέρυσι. Είναι ένας απίστευτος τερματοφύλακας, για μένα ο καλύτερος με τον οποίο έπαιξα ποτέ. Είναι δυνατός, γρήγορος και παίζει πολύ καλά με τα πόδια. Ο κεντρικός αμυντικός, Μπόρδα, είναι δυνατός, γρήγορος και με καλή ποιότητα στις πάσες του. Πάντοτε δίνει την καρδιά και την ψυχή του για την ομάδα. Είναι δύο από τις καλύτερες μετεγγραφές του ΑΠΟΕΛ τα τελευταία χρόνια".
Για το γεγονός ότι μοιραζόταν τα αποδυτήρια με τους αδικοχαμένους, Antonio Puerta, της Σεβίλλης και Miki Feher της Μπενφίκα: "Μακάρι να τους έχει ο Θεός καλά εκεί που είναι και να βρίσκονται πάντα δίπλα μας. Ο Puerta ήταν ένας πιο εξωστρεφής άνθρωπος και πάντοτε αστειευόταν. Ο Feher ήταν πιο ήσυχος, δεν μιλούσε πολύ. Και οι δύο ήταν πολύ καλοί ποδοσφαιριστές".
Για την καλύτερη στιγμή στην επαγγελματική του καριέρα: "Η καλύτερη στιγμή ήταν όταν αγωνίστηκα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για την καλύτερη διασυλλογική διοργάνωση". την καλ
Για την πιο... περίπλοκη: "Στη Σεβίλλη. Έπαιξα πολύ λίγο και πέρασα δύσκολα. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος, αλλά για κάποιους λόγους οι οποίοι τώρα δεν έχουν σημασία, υπέφερα πολύ. Πάντα, όμως, λέω ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό".
Για τα ανεκπλήρωτά του όνειρα: "To μόνο που είναι ανεκπλήρωτο είναι να παίξω για την Εθνική Ομάδα της Πορτογαλίας. Τα άλλα έχουν εκπληρωθεί".
Για το ότι δεν έχει αγωνιστεί στην ομάδα της περιοχής που γεννήθηκε: "Θα ήθελα να παίξω για την ομάδα της γενέτειράς μου (Portimao). Ίσως κάποια μέρα να γίνει κι αυτό".
