Αν ένας ξένος παρακολουθούσε τον αγώνα στο Αντώνης Παπαπαδόπουλος, ίσως να ήταν υποψιασμένος για την πρωταθλήτρια Κύπρου, γνωρίζοντας τον άθλο του ΑΠΟΕΛ στην περσινή περίοδο. Θα ήταν βέβαιος όμως ότι η Παρτιζαν θα ήταν ένα σκαλί ανώτερη από την ΑΕΛ. Λόγω ιστορίας αν θέλετε, λόγω ποδοσφαιρικής κουλτούρας, λόγω Ευρωπαικών εμπειριών.. για πολλούς λογικούς λόγους τελοσπάντων. Να όμως που τα πράγματα δεν είναι έτσι... Εμείς ανεβαίνουμε σκαλοπάτια στο ποδόσφαιρο κι αυτοί ή μένουν στάσιμοι ή κατεβαίνουν. Η ΑΕΛ ήταν καλύτερη ομάδα από την πρωταθλήτρια της πάλαι ποτέ πανίσχυρης ποδοσφαιρικά Σερβίας και θα μπορούσε να έπαιρνε αποτέλεσμα πρόκρισης. Η ΑΕΛ επίσης είχε όλα εκείνα τα στοιχεία για να διαφυλάξει το ένα, το μοναδικό, το πολύτιμο γκολ που πέτυχε. Είχε όπως και πέρσι τον "Αγιο" Ντεγκρά κάτω από τα δοκάρια και την παρέα των τεσσάρων "θηρίων" ακριβώς εμπρός του. Είχε καθαρό μυαλο, αμυντική λειτουργία που σπάει τα κόκκαλα και την ... υπομονή του αντιπάλου.... Είχε ξανά τη συνταγή του δημιουργού της. Του συμπατριώτη μας προπονητή Πάμπου Χριστοδούλου.
Με αυτην λοιπόν τη συνταγή πρέπει κι είναι βέβαιο πως θα προσεγγίσει τον επαναληπτικό στο ιστορικό Παρτιζάνα. Με την τακτική που έφερε τόσες και τόσες επιτυχίες, τόσο μα τόσο γρήγορα.
Δειχνουμε συνέπεια ως χώρα στα πρώτα Ευρωπαικά ραντεβού. Κάτι μού λέει πως θα είμαστε συνεπείς και αύριο. Καλή επιτυχία σε όλους. Αν κερδίσουμε όλοι θα ανεβάσουμε ακόμα ψηλότερα τη χώρα και το ποδόσφαιρο μας. Όσο κι αν το κατηγορούν αυτοί που το αγαπούν και εκείνοι που το μισούν, όλοι παραδέχονται πως είναι ο πιο συνεπής και απόλυτα επιτυχής πρεσβευτής μας στον υπόλοιπο κόσμο...
