Η πώληση του Σιέριταν ήταν κάτι που δεν μπορούσε να αποφύγει η Ομόνοια.
Αντίθετα από αυτή ευνοήθηκε πάρα πολύ, αφού είχε συνολικό όφελος περίπου 300 χιλιάδες, και για την Ομόνοια όλοι γνωρίζουν τί σημαίνει σε αυτή την εποχή ελάφρυνση 300 χιλιάδων.
Στο αγωνιστικό τώρα μέρος η φυγή του Ιρλανδού είναι κάτι περισσότερο από τεράστια.
Ο Σιεριταν ήταν ένας πολύ καλός επιθετικός με βασική του θέση αυτή του σέντερ φορ. Πάρα πολλές φορές κλίθηκε να αγωνιστεί ως αριστερός ακραίος επιθετικός και τα πήγε περίφημα, βοηθούσε και στο δημιουργικό και στο εκτελεστικό κομμάτι, ενώ με το ύψος του είχε σημαντική συνεισφορά στο ψηλό παιχνίδι τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά.
Τον τελευταίο καιρό πριν φύγει και με το 4-3-3 ήταν ο αριστερός επιθετικός της Ομόνοιας και από τα πόδια του περνούσαν πολλά πράγματα.
Απο τον καιρό που έφυγε έχουν δοκιμαστεί στην θέση του ο Κύπρου ο Αζίς ο Ρουσιάς ο Δημητρίου χωρίς κανένας να καταφέρει να ανταποκριθεί βασικά γιατί δεν είναι ούτε στο επίπεδο του αλλά ούτε και παίκτες που αυτή είναι φυσική τους θέση.
Ο Σιέριταν είχε επίσης ποδοσφαιρική προσωπικότητα και όχι μόνο, πάνω στην οποία μπορούσε πολλές φορές να ακουμπήσει η Ομόνοια, σε αυτή την δύσκολη για αυτην εποχή.
Προχωρώντας ακόμη περισσότερο το πράγμα θα δούμε ότι η Ομόνοια έχει ουσιαστικά μόνο ένα ακραίο επιθετικό στο ρόστερ της τον Χριστοφή, και τον Κύπρου ως μια κατά ανάγκη επιλογή. Αυτές ήταν οι επιλογές, αυτός ήταν ο σχεδιασμός του κυρίου Νταμπίζα, και αυτό κάνει πολύ δύσκολη την δουλεία για τους Πράσινους.
