Και γιά μιά ακόμα φορά, μετά τον τελικό του 1976 στο Βελιγράδι, δεν έχασε στα πέναλτι. Τότε που ο Ούλι Χένες έστειλε τη μπάλα στα...περιστέρια και αμέσως μετά ο Πανένχα έκανε το περιβόητο, σκαφτό κτύπημα στο κέντρο των διχτύων, νικώντας τον Μάγιερ που έπεσε αριστερά! Από τότε, αυτό το κτύπημα έμεινε στην ιστορία, ως το πέναλτι Πανένχα!
Από εκείνο λοιπόν το Euro, οι Γερμανοί δεν έχασαν ποτέ στη λοταρία των πέναλτι και στα δυό μεγάλα τουρνουά. Η παράδοση εδώ διατηρήθηκε. Εκείνη που φυσικά δεν διατηρήθηκε είναι το σερί των τεσσάρων ηττών και των τεσσάρων ισοπαλιών εναντίον της Ιταλίας, στα οκτώ παιχνίδια των δυο τουρνουά, στα τελευταια 40 χρόνια! Αυτή τη φορά, παρά τα τρία αποτυχημένα κτυπήματα των Μίλλερ, Οζιλ και Σβάινστάικερ, η Γερμανία βρήκε τον τρόπο να πάρει την πρόκριση, χάρις στον παίκτη του αγώνα Νόιερ, που με τις δυό καθοριστικές αποκρούσεις του, επιβεβαίωσε γιά άλλη μιά φορά ότι είναι ο καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου.
Το χλιαρό κτύπημα του Μίλλερ που απέκρουσε εύκολα ο Μπουφόν, ήρθε μετά από 22 συνεχόμενα, έπιτυχημένα πέναλτι της Γερμανίας μετά την παράταση. Καμιά άλλη χώρα δεν πέτυχε κάτι τέτοιο. Οι Γερμανοί έγιναν οι ειδικοί στις προκρίσεις στη ψυχοφθόρα αυτή διαδικασία. Παρόλο που ψες στο Μπορντό, φλέρταραν με την ένατη αποτυχία απέναντι στον ποδοσφαιρικό τους εφιάλτη, όταν ακόμα δυό έμπειροι παίκτες, μετά τον Μίλλερ, ο Οζίλ και ο Σβάινστάικερ, βρήκαν ο ένας το δοκάρι και ο άλλος ψηλά το πέταλο των Ιταλών!
Και τώρα η Γερμανία προχωρά γιά το τέταρτο της Euro, μετά το 1972, το 1980 και το 1996. Πόσο εύκολο είναι, όταν το πιθανότερο είναι να αντιμετωπίσει τη Γαλλία, που απόψε αναμένεται να νικήσει τους σκληροτράχηλους "Βίγκινγκς". Εκτός κι αν έχουμε ακόμα μιά μεγάλη έκπληξη..
Σ'ένα αγώνα τακτικής, σε αργό ρυθμό και με λίγες φάσεις γιά γκολ εκατέρωθεν, πέρασε η καλύτερη ομάδα, που έστω και με διαφορετικό σχήμα 4-4-2, απέναντι στο 3-5-2 της Ιταλίας, είχε την κατοχή 61%, την πρωτοβουλία και τις πιό καθαρές και περισσότερες ευκαιρίες, έστω λίγες, ιδιαίτερα στην κανονική διάρκεια του αγώνα. Η παράταση κούρασε και τις δυό ομάδες και αναπόφευκτα ήρθε η σειρά των πέναλτι. Προηγουμένως, φάνηκε ότι με το γκολ του Οζίλ, η Γερμανία θα έφτανε στη νίκη.
Το ανόητο, όμως, πέναλτι-χέρι του Μπόαντεγκ, εβαλέ ξανά την Ιταλία στον αγώνα, πολύ περισσότερο που η Γερμανία έχασε με τραυματισμό τον Γκόμεζ, όπως και πριν τον Γκεντίρα. Από ένα σημείο και μετά, η Ιταλία δεν είχε τις δυνάμεις και φάνηκε καθαρά πως πήγαινε γιά τα πέναλτι. Λίγο πριν τη λήξη και της παράτασης, ο Κόντε έρριξε μέσα τον Ζαζά, που υποτίθεται πως είναι σπεσιαλίστας στα πέναλτι. Όταν ήρθε η ώρα του, σούταρε ψηλά.
Τα άλλα τρία χαμένα πέναλτι του Νταρμιάν, του Πελλέ και του Μπονούτσι, που στο 78' ευστόχησε και έδωσε ελπίδες στην ομάδα του. Τόσα πολλά χαμένα πέναλτι δεν θυμάμαι να έχω δει! Ανόητα χαμένα τα περισσότερα! Τελικά όμως μίλησε η κλάση του Νόιερ, ενώ ο Μπουφόν, η τεράστια αυτή ποδοσφαιρική φυσιογνωμία, έκανε οτι μπορούσε, πέφτοντας σχεδόν πάντα στην πορεία της μπάλας, ενώ δεν είδε κανένα πέναλτι της ομάδας του, γυρίζοντας την πλάτη του.
Στο τέλος έκλαψε πικρά, όπως και όλοι οι συμπαίκτες του, που δεν έδωσαν συνέχεια στην εξαιρετική εμφάνιση εναντίον της Ισπανίας, αλλά αποχωρούν με το κεφάλι ψηλά. Από την άλλη, έστω και με την τύχη, και παρά το γεγονός ότι έκανε μιά λιγότερο πειστική εμφάνιση, άξιζε να περάσει και βλέπει εκεί που έχει συνηθίσει το μάτι της. Σε ακόμα ένα τελικό!
Ο Λεβ, μεταξύ άλλων, δήλωσε: " Ήταν ένα δράμα στην παράταση και τα πέναλτι και με τις δυό όμάδες στο πιό ψηλό επίπεδο τακτικής. Στην αγωνιώδη διαδικασία των πέναλτι, φανήκαμε τυχεροί. Δεν υπάρχει κάτι γιά το οποίο μπορώ να ψέξω την ομάδα μου. Είμαστε οι καλύτεροι και στα 120'. Στα πέναλτι αστόχησαν οι έμπειροι και ευστόχησαν οι νεαροί παίκτες".
Ο Κοντε είπε:" Θέλω να ευχαριστήσω τους παίκτες μου. Λυπάμαι όμως γιατί θα μπορούσαμε να προκριθούμε. Κάναμε τους φιλάθλους μας περήφανους γιά μας. Οι παίκτες μας έμαθαν τι σημαίνει να φοράς αυτή τη φανέλα. Απόψε τα δώσαμε όλα, αλλά αποκλειστήκαμε στα πέναλτι από την καλύτερη ομάδα του κόσμου."
