Η βαθμολογική θέση δεν ενοχλεί, ειδικά ύστερα από ένα μαραθώνιο αγώνων σε Κύπρο και Ευρώπη. Ούτε και μία ή δύο απρόσμενες απώλειες, ακόμα και στο ΓΣΠ θα ενοχλούσαν τόσο, αν η γενικότερη εικόνα ήταν καλύτερη. Είναι λοιπόν γεγονός ότι το ΑΠΟΕΛ δεν είναι σε καλή αγωνιστική κατάσταση εδώ και καιρό, έστω κι αν αντικειμενικά χθες ήταν πολύ καλύτερο από την αντίπαλο και «δικαιούταν», αν μπορεί να μιλήσει κανείς για δικαιοσύνη στο ποδόσφαιρο, να κερδίσει. Η εικόνα δεν βγάζει υγεία. Τα προβλήματα είναι εκεί και την ώρα που περιμένει κανείς ότι θα λιγοστεύουν τελικά αυξάνονται. Ο αγωνιστικός προσανατολισμός της ομάδας, η τακτική, ακόμα και ορισμένες επιλογές του Γιώργου Δώνη, εκ του αποτελέσματος δείχνουν προβληματικές. Οι τραυματισμοί είναι δυσανάλογοι ακόμα και του βεβαρημένου αγωνιστικού προγράμματος που έβγαλαν οι παίκτες. Και αυτά ακόμα τα αποτελέσματα του περσινού Κυπελλοπρωταθλητή είναι προβληματικά και ανησυχητικά για τον κόσμο του. Μετρά δύο ισοπαλίες και μία νίκη στους τελευταίους τρεις αγώνες πρωταθλήματος.
Το ΑΠΟΕΛ δεν έγινε ξαφνικά μία «ομαδούλα» της σειράς, όμως φαίνεται ότι πρέπει να λάβει τα μέτρα του διότι… σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση. Τα μέτρα αυτά δεν είναι κατά ανάγκη η απομάκρυνση του προπονητή, αν και για πρώτη φορά φαίνεται ότι θα συζητηθεί και αυτό το ενδεχόμενο. Πολύ σωστά η διοίκηση διαμηνύει ότι με ψυχραιμία και σε καμία περίπτωση υπό το βάρος ενός αποτελέσματος ή εν βρασμώ ψυχής θα λάβει τις αποφάσεις της. Άλλωστε δεν έχει να διαχειριστεί μία αποτυχημένη ομάδα. Αλλά την κύπελλο πρωταθλήτρια της περσινής περιόδου, πρωτοπόρο της φετινής περιόδου, που προκρίθηκε στους ομίλους του Τσιάμπιονς Λιγκ. Πρέπει να πω ότι αναμένουμε αντίδραση από το ΑΠΟΕΛ και για τα θέματα διαιτησίας, πέραν της χθεσινοβραδυνής πρώτης τοποθέτησης του Νεκτάριου Πετεβίνου.
