Ποια είναι η Αναστασία Δημητρά όταν τα φώτα σβήνουν; Τι την καθόρισε σήμερα ως άνθρωπο και τι είναι αυτό που λίγοι γνωρίζουν για την ίδια;
Την Αναστασία, τη γνωρίσαμε μέσα από ένα βίντεο στο TikTok και λίγους μόνο στίχους πριν από περίπου πέντε χρόνια. Ούτε καν η ίδια δεν μπορούσε να φανταστεί πώς ένα βίντεο στο TikTok θα ήταν η αρχή για όλα όσα ακολούθησαν. «Δεν περίμενα τίποτα από όσα μου έχουν συμβεί ως τώρα», μου αποκάλυψε. Για την Αναστασία δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, είναι μια καλλιτέχνιδα με έντονη παρουσία και μια φωνή που δεν περνά απαρατήρητη. Η Αναστασία αγαπήθηκε αμέσως από το κοινό, με τον μοναδικό της τρόπο να μεταφέρει κάθε τραγούδι με αμεσότητα και πάθος παρά το νεαρό της ηλικίας της.
Όταν όμως τα live τελειώνουν, τα φώτα της σκηνής σβήνουν και επιστρέφει στο σπίτι της, όταν η κάμερα στα social media κλείνει, ποια είναι η Αναστασία; Καθίσαμε απέναντι, και η κουβέντα μας εξελίχθηκε πολύ γρήγορα σε μια προσωπική εξομολόγηση. Η Αναστασία άφησε για λίγο στην άκρη την καλλιτεχνική της ιδιότητα και μου μίλησε για όσα πραγματικά έχουν σημασία στη ζωή της. Μου μίλησε για τους φίλους της στα Μέγαρα, αναφέρθηκε στα παιδικά της χρόνια, και το διαζύγιο των γονιών της και πώς αυτό διαμόρφωσε τον χαρακτήρα της.
Τι συμβουλή θα έδινε στην Αναστασία πριν από την επιτυχία; Υπήρξε κάποια στιγμή που σκέφτηκε να τα παρατήσει; Ποιος άνθρωπος ήταν καθοριστικός στην πορεία της μέχρι σήμερα και τι θα ήθελε να λέει ο κόσμος για εκείνη όταν κοιτάζει συνολικά την πορεία της σε δέκα χρόνια;
«Εγώ έχω επιλέξει ότι θέλω να είμαι λαϊκό παιδί και τίποτα άλλο δεν με νοιάζει», έτσι ξεκίνησε η κουβέντα μας.
«Όσα συμβαίνουν είναι ευλογία από το Θεό», μου είπε αποκαλύπτοντας την ίδια ώρα ότι το μεγαλύτερο όνειρο της δεν το έχει ακόμη πραγματοποιήσει.
Μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα βρέθηκες από τα social media στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές. Ποια στιγμή ένιωσες ότι η ζωή σου άλλαξε οριστικά;
Από την πρώτη στιγμή που έγινε πιο γνωστό το «Αμαρτίες» και περπατούσα στο δρόμο και με γνώριζε ο κόσμος από εκεί κατάλαβα ότι η ζωή μου έχει αλλάξει.
Πήρα τηλέφωνο τον μάνατζερ μου και ούρλιαζα. Αλλά αυτός δεν καταλάβαινε γιατί τότε το Tiktok δεν ήταν ακόμα γνωστό
Όταν ανέβασες απόσπασμα από το νέο σου τραγούδι «Αμαρτίες» στο TikTok, έγινε αμέσως viral, περίμενες τόση μεγάλη ανταπόκριση;
Δεν περίμενα τίποτα από όσα μου έχουν συμβεί ως τώρα στη ζωή μου και η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσει και να μαθαίνω και να ξέρω τι μπορεί να συμβεί. Όταν ανέβασα το «Αμαρτίες» ήμουν κυριολεκτικά ένα κορίτσι που ήτανε μέσα στο σπίτι του και απλά ανέβασα το βίντεο στο διαδίκτυο και πήρε πάρα πολύ μεγάλη έκθεση και ξεκίνησα και κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα από ένα βίντεο.
Ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματα;
Θυμάμαι πήρα τηλέφωνο τον μάνατζερ μου και ούρλιαζα. Αλλά αυτός δεν καταλάβαινε γιατί τότε το Tiktok δεν ήταν ακόμα γνωστό, οπότε δεν καταλάβαινε εάν αυτή η απήχηση στο βίντεο είναι αληθινή επιτυχία. Γιατί δεν ξέρεις από ένα βίντεο στο Τiktok εάν αυτός ο κόσμος θα πάει και στις πλατφόρμες για να σε ακούσει. Οπότε στην αρχή ήταν λίγο περίεργος μέχρι που έβλεπες ότι γινόταν πολύ μεγάλη αναπαραγωγή του ήχου, από εκείνη τη στιγμή και μετά καταλάβαμε ότι κάτι θα πάει πολύ καλά.
Αν γυρνούσες πίσω στην Αναστασία πριν από την επιτυχία, τι συμβουλή θα της έδινες γνωρίζοντας όλα όσα ακολούθησαν;
Ότι δεν είναι όλα σαν ένα παραμύθι και ότι πρέπει να προσέχει πάρα πάρα πολύ. Να προσέχει τα πάντα και ότι δεν θέλουν όλοι το καλό σου. Ότι αυτό είναι δουλειά, δεν είναι παιχνίδι, δεν είναι χόμπι, έχεις να κάνεις με ανθρώπους που είναι πολλά περισσότερα χρόνια στη δουλειά από ότι εσύ, οπότε πρέπει να προσέχεις.
Πώς διαχειρίζεσαι τη δημοσιότητα;
Τη δημοσιότητα δεν την διαχειρίζομαι με ειδικό τρόπο γιατί μου αρέσει πάρα πολύ ο χαρακτήρας που έχω κτίσει ως τώρα, οπότε δεν θέλω να προσποιούμαι ή να δείχνω κάτι που δεν είμαι. Μου αρέσει πάρα πολύ όλο αυτό που ζω με τον κόσμο γιατί είναι οι μόνες στιγμές που έχω επαφή μαζί τους γιατί έως τώρα η περισσότερη επαφή με τον κόσμο είναι μέσω διαδικτύου. Οι στιγμές που είσαι μαζί με τον κόσμο είναι οι στιγμές του live, οι στιγμές να βγεις κάπου για φαγητό και να δεις κόσμο, αλλά το ευχαριστιέμαι πολύ, μου αρέσει.
Ποιο το πιο δύσκολο κομμάτι του να σε αναγνωρίζει πλέον όλος ο κόσμος;
Το δύσκολο είναι ότι έχει να κάνει με παιδιά, επειδή εμένα μου αρέσει ο χαρακτήρας μου δεν πάει να πει ότι ταιριάζει με όλους. Και επειδή δυστυχώς ή ευτυχώς έχουμε επιρροή σε πολλά νέα παιδιά εκεί είναι λίγο που μαζεύομαι και φιλτράρω περισσότερο το τι θα πω ή τι όχι.
Εγώ έχω επιλέξει ότι θέλω να είμαι λαϊκό παιδί, άρα ο εαυτός μου. Δεν έχω να δείξω κάτι περισσότερο ή λιγότερο από αυτό
Υπήρξε κάποια στιγμή ή κάποιο σχόλιο που σε πλήγωσε και σε στιγμάτισε;
Στην αρχή δεν είχα μάθει να διαχειρίζομαι τα πάντα, οπότε με ενοχλούσανε τα πάντα, όλα τα αρνητικά σχόλια. Γιατί έλεγα «γιατί αυτός γράφει αυτό για μένα;», «γιατί αυτός λέει αυτό μα δεν κατάλαβε ότι ήταν πλάκα;». Όχι δεν κατάλαβε τίποτα και έπαψε και να με ενοχλεί κιόλας, γιατί αρνητικά σχόλια θα υπάρχουν πάντα, οπότε άστους απλά να λένε.
Πόσο εύκολο είναι να παραμένεις ο εαυτός σου όταν οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει μια εικόνα για σένα μέσα από τα social media και τη σκηνή;
Εγώ έχω επιλέξει ότι θέλω να είμαι λαϊκό παιδί, άρα ο εαυτός μου. Δεν έχω να δείξω κάτι περισσότερο ή λιγότερο από αυτό, οπότε δεν μου είναι και πάρα πολύ δύσκολο. Το δύσκολο είναι οι στιγμές που παρερμηνεύονται ή όταν δεν καταλαβαίνουν ακριβώς τον χαρακτήρα μου. Εγώ γενικά είμαι άνθρωπος που μου αρέσει πάρα πολύ το χιούμορ, βασικά συνέχεια κάνω χιούμορ. Είμαι πάρα πολύ ήρεμη αλλά ταυτόχρονα είμαι και party animal εντελώς, δεν παρεξηγώ τίποτα με τίποτα. Οπότε από τη στιγμή που εγώ πάω με αυτό τον αέρα και το καθόλου κόμπλεξ όταν ο άλλος δεν είναι έτσι και δεν το βλέπει αυτό σε εμένα κάπως εκεί λίγο σφίγγω το στομάχι μου, ώστε να καταλάβω ότι δεν είναι όλοι σαν εσένα, δεν είναι όλοι τόσο ανεκτικοί και ότι είναι νορμάλ αυτά, οπότε εκεί σφίγγω το στομάχι μου.
Όταν ήμουνα εδώ στην Κύπρο, σε ένα ξενοδοχείο, γυρίζω από το live, πέφτω στο κρεβάτι, ξαπλώνω και εκεί άρχισα να μουδιάζω
Σε μια συνέντευξη σου αναφέρθηκες δημόσια στις κρίσεις πανικού. Θέλεις να μας μιλήσεις λίγο για αυτό; Πώς ξεκίνησε και πως το διαχειρίζεσαι;
Οι κρίσεις πανικού ξεκίνησαν όταν γίνονταν πάρα πολλά πράγματα καθημερινά και στην ουσία ο εγκέφαλος μου δεν προλάβαινε να τα δεχτεί και να τα επεξεργαστεί. Αυτό ήταν η προσωπική μου ζωή με την δουλειά, δηλαδή κάθε μέρα live, κάθε μέρα συνεντεύξεις, και πάρα πολλά άλλα μικρά πράγματα μαζί με την προσωπική μου ζωή που έχω να διαχειριστώ άλλα πράγματα όπως την απώλεια της γιαγιάς μου, τα προσωπικά μου θέματα, οικογενειακά και άλλα. Οπότε ήρθαν όλα αυτά μαζί και κάποια στιγμή όταν ήμουνα εδώ στην Κύπρο ήμουν σε ένα ξενοδοχείο και γυρίζω από το live πέφτω στο κρεβάτι ξαπλώνω και εκεί άρχισα να μουδιάζω, δεν έπαιρνα καλή αναπνοή, τέτοια πράγματα. Έκατσα ξύπνια μέχρι τις 7 το πρωί. Μετά υπήρχε ένα χρονικό διάστημα που μου ερχόντουσαν πολύ συχνά. Πάνω στη σκηνή δόξα τω Θεώ δεν το έχω πάθει, συνήθως το πάθαινα όταν πήγαινα να ηρεμήσω, εκεί είναι που σου χτυπά την πορτούλα.
Τα είχαμε όλα, απλά μέχρι εκεί που έφτανε η τσέπη μας
Τι θα έλεγες σε όποιον βιώνει κάτι παρόμοιο;
Πρέπει να σκεφτόμαστε ότι φεύγει και ότι εκείνη τη στιγμή δεν θα πάθεις τίποτα, πρέπει να ηρεμήσεις τον εαυτό σου. Πρέπει να σκέφτεσαι πολλά θετικά πράγματα εκείνη την ώρα, να καθαρίζει ο εγκέφαλος σου, γιατί ότι σκέφτεσαι δεν είναι η αλήθεια. Μικρό tip είναι την ώρα που συμβαίνει, να βάλεις κάτι κρύο στο χέρι σου.
Πρόσφατα δήλωσες ότι «όλα σου τα χρήματα πηγαίνουν στην οικογένειά σου». Πώς νιώθεις όταν συνειδητοποιήσεις ότι πλέον μπορείς να τους προσφέρεις όσα ίσως κάποτε στερήθηκαν;
Οι γονείς μου δεν έχουν στερηθεί κάτι, ούτε εγώ είμαι ένα παιδί που έχει στερηθεί πράγματα, όχι επειδή είχαμε πολλά, επειδή δεν ζητούσαμε πολλά. Δεν είναι ότι πείνασα, κάπως τα καταφέρναμε με τους παππούδες μας, μια χαρά είμασταν, μας είχανε πάντα με τα καλύτερα ρούχα, με τα καλύτερα παπούτσια, να μας πάρουν το ποδήλατο μας. Τα είχαμε όλα, απλά μέχρι εκεί που έφτανε η τσέπη μας. Πλέον έχω διαλέξει εγώ, κάτι που δεν το κάνουνε πολλοί και το σέβομαι και αυτό, ότι άμα χρειαστεί κάτι εγώ είμαι εκεί. Σίγουρα δεν είναι ότι θα ξοδέψω μέχρι και το τελευταίο μου ένα ευρώ σε πράγματα που δεν είναι αναγκαστικά. Σίγουρα θα θέλω να αγοράσω ένα αυτοκίνητο κάποια στιγμή, θα το αγοράσω δεν γίνεται, απλά αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο θεωρώ ότι κάποια άλλα πράγματα έχουνε προτεραιότητα. Σίγουρα πρέπει να σκέφτομαι και τον εαυτό μου, γιατί όλοι πλέον επιλέγουμε τη ζωή μας, αλλά ποτέ δεν ξεχνάω τη μαμά μου και τον μπαμπά μου.
Σε άλλες συνεντεύξεις σου αναφέρθηκες στο διαζύγιο των γονιών σου λέγοντας ότι υπήρξε έμπνευση για τα τραγούδια σου. Αποτελεί ακόμα έμπνευση για σένα;
Δεν είναι έμπνευση, είναι πιο πολύ ότι μπορούσα να έχω περισσότερα συναισθήματα σε μια πολύ μικρή ηλικία, τα οποία είναι και θετικά και αρνητικά και κάνουνε και θετικό και αρνητικό αποτέλεσμα σε ένα παιδί. Σίγουρα με ωρίμασε όλο αυτό, το ότι είχαν όμως και ένα ωραίο διαζύγιο βοήθησε, δηλαδή ακόμα και τώρα συζητάνε και μιλάνε στο τηλέφωνο κάθε μέρα για το τι γίνεται στην οικογένεια, για μένα και τα αδέλφια μου. Απλά το ότι εγώ προσπάθησα να τους κρατήσω μαζί και να κάνω μια σοβαρή συζήτηση και με τους δύο σε μια πολύ μικρή ηλικία είχε καθοριστικό λόγο στο τι παιδί είμαι τώρα.
Η θυσία είναι η ώρα σου, είναι η ώρα που θα ήθελες να κάνεις άλλα πράγματα και να ζεις στιγμές
Πολλοί νέοι βλέπουν στο πρόσωπό σου την απόδειξη ότι τα όνειρα μπορούν να πραγματοποιηθούν. Πόση δουλειά και πόσες θυσίες κρύβονται πίσω από αυτή την επιτυχία που ο κόσμος δεν βλέπει;
Πάρα πολύ δουλειά, είσαι όλη μέρα στο δρόμο. Όλοι ζητάνε πράγματα από εμάς, έχουν απαιτήσεις από εμάς χωρίς να είναι μαζί μας, ενώ εμείς είμαστε όλη τη μέρα στο δρόμο και κάνουμε αυτά που θέλουν εκείνοι. Η θυσία είναι η ώρα σου, είναι η ώρα που θα ήθελες να κάνεις άλλα πράγματα και να ζεις στιγμές ή να είσαι κάπου αλλού και δεν είσαι και δεν μπορείς να είσαι. Όμως το αποτέλεσμα είναι αυτό που έχεις εσύ επιλέξει, δηλαδή δεν μπορώ να το πάρω σαν αγγαρεία από τη στιγμή που εγώ έχω διαλέξει να κάνω αυτό.
Πώς νιώθεις για όλες τις συνεργασίες που παρουσιάζονται;
Επειδή είπες ότι είμαι ένα παιδί που κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα, πάρα πολλά πράγματα συμβαίνουνε χωρίς να το πιστεύω ούτε εγώ ότι συμβαίνουνε. Για παράδειγμα, ότι εγώ αυτή τη στιγμή κάνω συνεργασία με μια από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες στον κόσμο, την Annita, το συζητούσαμε με τον μάνατζερ μου, με τους φίλους μου και γελούσαμε, ότι σιγά μην γίνει αυτό, γιατί είναι πολύ διαφορετική και μεγάλη απήχηση στην Ελλάδα, που είμαστε 10 εκατομμύρια και άλλο σε αυτές τις χώρες. Είναι πολύ παράλογο και απίστευτο το πώς ένας καλλιτέχνης τέτοιου μεγέθους βρήκε ένα καλλιτέχνη από την Ελλάδα, που έχει κάνει την επιτυχία του μεγέθους που επιτρέπεται να γίνει, όχι κάτι περισσότερο ή λιγότερο, είναι πάρα πολύ δύσκολο έναν καλλιτέχνη να τον μάθουνε στην Αυστραλία και στην Αμερική που έχω κάνει το τουρ αλλά με έχουνε μάθει οι ομογενείς εκεί.
Είναι ακόμα δύσκολο μέσα στα τέσσερα χρόνια που εγώ είμαι στο χώρο να σε μάθουν και να κάνεις sold out εμφανίσεις, εγώ το δέχομαι ότι είναι πολύ δύσκολο. Όμως μου φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο ένας καλλιτέχνης άλλης χώρας που μιλάει άλλη γλώσσα να μαθαίνει και να θέλει να κάνει συνεργασία με καλλιτέχνη τέτοιας απήχησης. Οπότε εκεί έρχεται και λέω, δεν γίνεται, να είναι κάτι άλλο πέρα από το ευλογία από το Θεό, αυτό είναι, δεν είναι κάτι άλλο, δεν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει τίποτα, είναι ευλογία από το Θεό. Επίσης εγώ δεν ξέρω αγγλικά, εκεί είναι το αστείο, κυριολεκτικά υπάρχει ένα δέσιμο και μια αγάπη με αυτούς τους καλλιτέχνες με την αύρα και με την επαφή και όχι με τη γλώσσα, με το να σου πω 5-10 πράγματα για μένα και να με αγαπήσεις.
Υπήρξε κάποια περίοδος που σκέφτηκες να τα παρατήσεις ή αμφισβήτησες τον εαυτό σου;
Καλά συνέχεια, αυτό γίνεται συνέχεια, και νομίζω γίνεται σε όλες τις δουλειές και γενικά στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου, δεν έχει να κάνει μόνο με τη μουσική. Εννοείται συνέχεια λέω γιατί να έγινε αυτό έτσι, γιατί αυτό αλλιώς και να στεναχωριέμαι, ή πολλές φορές να λέω εντάξει τέλος δεν μπορώ άλλο δεν αντέχω άλλο τα παρατάω. Όταν είσαι γεννημένος να κάνεις αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ αυτή η σκέψη το να τα παρατήσεις. Είναι δυσκολίες, είναι και εμπόδια που σου βάζει το μυαλό και πρέπει να τα ξεπεράσεις, και εδώ είμαστε.
Ποιον άνθρωπο θεωρείς καθοριστικό στην πορεία σου μέχρι σήμερα και τι σου έχει διδάξει;
Βασικό ρόλο έχει παίξει ο μάνατζερ μου Μάικ Σταθάκης, από την πρώτη στιγμή που μπήκα στο στούντιο με αυτόν συνέχισα έως τώρα. Είναι φυσιολογικό πολλά πράγματα του χαρακτήρα μου να έχουνε κτιστεί με βάση όλα αυτά που μου λέει τόσα χρόνια. Με πήρε από μια πολύ ευαίσθητη ηλικία στα 18 έως τώρα που είμαι 23 και δόξα τω Θεώ κατά τη γνώμη μου, μου έχει δώσει πάρα πολλά όμορφα στοιχεία, και πάνω στην οικογένεια και πάνω στον χαρακτήρα ενός κοριτσιού και μετέπειτα μιας γυναίκας. Μου έχει μάθει να σέβομαι, ακόμα και όταν ο άλλος έρχεται στη μούρη σου και σου λέει τα χειρότερα να μην αντιδράς, να σταματάς και να ηρεμείς και να σέβεσαι.
Βασικός παράγοντας η οικογένεια μου, οι φίλοι μου από τα Μέγαρα, πολύ βασικός παράγοντας να γυρίζω εκεί που μεγάλωσα κάθε βράδυ και να μην τους νοιάζει να μάθουνε τίποτα από τους διάσημους ή από τη νύχτα ή από όλο αυτό. Να μην μου κάνουν τέτοιες ερωτήσεις και να πηγαίνω εκεί και να είμαι η Νατάσα που θα παίξουμε, θα δούμε ταινία. Είναι πολύ σημαντικό όταν γυρίζω στο σπίτι μου να μην έχω συζητήσεις της δουλειάς και να φεύγει το μυαλό μου από όλο αυτό. Βασικός παράγοντας οι συνεργάτες μου, δεν είναι μόνο οι συνεργάτες που ξεκινήσαμε μαζί όπως ο πρώτος μου στιχουργός ο Γιώργος Καλογεράκος που κάναμε μαζί όλα τα τραγούδια και τώρα μπήκε στη ζωή μου ο Παντελής, είναι και άλλοι άνθρωποι, η ορχήστρα μου είναι κάποιοι όπως ο Νίκος Χωρίτος που τον έχω από την πρώτη μέρα, που κάνουμε και τις παραγωγές των τραγουδιών μαζί. Είναι άνθρωποι που έχω γνωρίσει έπειτα, που πιστεύω ότι έχουν έρθει στη ζωή μου για να μου μάθουν πράγματα. Δηλαδή δεν περιτριγυρίζονται όλα από διάσημους ανθρώπους ή από σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μας όπως για παράδειγμα η οικογένεια μας ή οι φίλοι μας ή ο μάνατζερ μας είναι και άνθρωποι που περιτριγυρίζονται στη δουλειά μας και έχουν έρθει να μας μάθουνε πράγματα.
Είμαι πάρα πολύ καλό παιδί σε σημείο αηδίας - Θέλω το καλό για όλους, δεν έχω κόμπλεξ
Περιέγραψε μου την Αναστασία μακριά από τα φώτα, τη μουσική και τα social media. Ποια είναι τα στοιχεία του χαρακτήρα σου που λίγοι γνωρίζουν;
Μπορώ να σου πω ότι με σιγουριά ότι δεν θα πω ποτέ ότι είμαι καλή τραγουδίστρια ή ότι είμαι ό,τι καλύτερο και όλες αυτές τις αηδίες που μπορεί να είχα στο μυαλό μου εάν ήμουνα κάποιο φαντασμένο παιδί. Μπορώ να σου πω όμως ότι είμαι πάρα πολύ καλό παιδί, είμαι πάρα πολύ καλό παιδί σε σημείο αηδίας, θέλω το καλό για όλους, δεν έχω κόμπλεξ. Έχω ξεκινήσει να σκέφτομαι πονηρά με την έννοια ότι πρόσεχε γιατί μπορεί να μην είναι έτσι, αυτό έχω ξεκινήσει και το κάνω, αλλά όχι εγώ να σκέφτομαι πονηρά για άλλους από την άποψη να κάνω αυτό για να κερδίσω αυτό και να καταφέρω αυτό, δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Εγώ πιστεύω ότι όλα στη ζωή είναι γραφτά, ότι όλα είναι θέλημα Θεού, ο Θεός ξέρει και θα μας πάει εκεί που ξέρει. Τώρα να χαλάσω εγώ τη συνείδηση μου, να χαλάσω εγώ τη ψυχούλα μου να πηγαίνω στο σπίτι μου και να μην κοιμάμαι καλά για να πετύχω κάτι; Δεν με ενδιαφέρει καθόλου.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο που δεν έχεις ακόμη πραγματοποιήσει;
Το όνειρο που δεν έχω πραγματοποιήσει ακόμα και είναι πολύ φυσιολογικό λόγω της πορείας μου είναι να είμαι στην Αθήνα και να έχω το μεγάλο ρόλο εγώ στο σχήμα στο μαγαζί. Το έχω κάνει στη Θεσσαλονίκη ήμουνα μαζί με τον Ηλία Καμπακάκη, περάσαμε φανταστικά ήταν ότι πιο ωραίο έχω κάνει ως τώρα. Αλλά θα ήθελα πάρα πολύ να καταφέρω να βρίσκομαι στην Αθήνα και να έχω τον πρώτο ρόλο.
Τι ήθελες να λέει ο κόσμος για σένα όταν κοιτάζει συνολικά την πορεία σου σε δέκα χρόνια;
Θα ήθελα να λέει ότι λέω εγώ για τον Παντελή Παντελίδη. Είναι απίστευτα τα τραγούδια που έχει γράψει και έως τώρα ακούμε αυτά τα τραγούδια. Νιώθουμε κάθε λέξη που λέει, εγώ δεν γράφω τραγούδια, δεν ξέρω τώρα στα επόμενα πενήντα χρόνια άμα θα γράψω, αλλά στο σύνολο αυτών των χρόνων που θα μείνω θα ήθελα να τους έχω δώσει τραγούδια για κάθε στιγμή της ζωής τους, και όταν είναι καλά, και όταν δεν είναι καλά, και όταν θέλουν να χορέψουν, και όταν θέλουν να γλεντήσουν, να τα σπάσουν όλα, και όταν θέλουν να πονέσουνε και όταν θέλουνε να χορέψουνε στα νησιά. Θέλω σύνολο να χτίσω μια δισκογραφία η οποία θα ταυτιστεί ο κόσμος σε κάθε στιγμή της ζωής του.
