Ο Χρήστος Γρηγοριάδης σκηνοθετεί την τρυφερή κωμωδία του Ανδρέα Αριστοτέλους «Κρατάς μυστικό;», ένα έργο που υπόσχεται να μας κάνει να γελάσουμε, να προβληματιστούμε και να συγκινηθούμε. Λίγο πριν οι ηθοποιοί της παράστασης βγουν στο σανίδι για την αυριανή πρεμιέρα, ο Χρήστος μάς βάζει για λίγο στον κόσμο της παράστασης και της δικής του θεατρικής προσέγγισης.
Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε στο κείμενο του Ανδρέα Αριστοτέλους και σας έκανε να πείτε «ναι» σε αυτή την κωμωδία;
Ο Ανδρέας είναι ένας καλλιτέχνης που ζει τους προβληματισμούς της εποχής του, τα θέματά της, την αισθητική της, τους ρυθμούς της, το χιούμορ και τις ανάγκες της χωρίς να είναι απολογητικός ή χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να φιλτράρει τα πράγματα για να γίνει αρεστός. Αυτό με κέρδισε από την πρώτη ανάγνωση. Η έντονη τηλεοπτική αισθητική του έργου του μού δημιούργησε μια γοητευτική «δυσκολία» στο πως να διαχειριστώ σκηνοθετικά το έργο και αυτό μου αρέσει ιδιαίτερα. Τι να κάνω, μου αρέσουν οι δυσκολίες.
Η παράσταση χαρακτηρίζεται «τρυφερή κωμωδία». Πώς ισορροπήσατε σκηνοθετικά το χιούμορ με το συναίσθημα και τη συγκίνηση;
Η παράσταση είναι όπως την χαρακτηρίζω εγώ μια «δραματική κωμωδία». Ισορροπεί μεταξύ του έντονου δραματικού στοιχείου και του κωμικού, όπως και η καθημερινότητα μας αν το καλοσκεφτούμε. Ακολούθησα την γραμμή του κειμένου και προσπάθησα να ελαφρύνω την κατάσταση όταν γίνεται δραματική χωρίς να γίνεται η παράσταση διδακτική ή σοβαραφανής. Σίγουρα θα γελάσει ο θεατής, θα συγκινηθεί και αν προβληματιστεί τότε θα έχουμε πετύχει τον στόχο μας
Τα θέματα που αγγίζει η παράσταση αφορούν όλους μας - Οι δυσλειτουργικές σχέσεις, η αποδοχή του εαυτού μας αλλά και των άλλων, τα περιθώρια και ο κόσμος του περιθωρίου
Το έργο εκτυλίσσεται σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα βράδυ. Πόσο απαιτητικό είναι αυτό σε επίπεδο ρυθμού και έντασης επί σκηνής;
Σας βρίσκω πολύ διαβασμένους. Βασικά η όλη σκηνική δράση καλύπτει ένα διάστημα 24 ωρών. Ο ρυθμός είναι ξέφρενος επειδή θα δείτε όχι ένα αλλά δύο διαφορετικά δωμάτια που έχουν συνεχή και αδιάκοπη δράση χωρίς να αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους. Είναι σαν να βλέπει ο θεατής δύο παραστάσεις που διεξάγονται ταυτόχρονα χωρίς να σταματά η δράση ποτέ. Σαν να βλέπει ένα κλειστό τηλεοπτικό κύκλωμα παρακολούθησης ενός σπιτιού. Δύσκολο επιχείρημα αλλά πολύ αποτελεσματικό και πιστέψτε με πολύ ενδιαφέρον.
Θα γελάσετε, θα χομογελάσετε, θα σκεφτείτε τον εαυτό σας ή κάποιο οικείο σας και όταν φύγετε από την θεατρική σάλα θα μας σκέφτεστε και την επόμενη μέρα
Τα μυστικά αποτελούν τον βασικό άξονα της ιστορίας. Πιστεύετε ότι το κοινό θα ταυτιστεί με τους ήρωες και τα διλήμματά τους;
Είμαι απόλυτα σίγουρος πως θα συμβεί αυτό. Τα θέματα που αγγίζει η παράσταση αφορούν όλους μας, άμεσα ή έμμεσα. Οι δυσλειτουργικές σχέσεις, η αποδοχή του εαυτού μας αλλά και των άλλων, τα περιθώρια και ο κόσμος του περιθωρίου, πως οροθετείται η γονική παρέμβαση στην ζωή ενός παιδιού, πως το παρελθόν ορίζει το παρόν και το μέλλον, πως οι τοξικές σχέσεις κρύβονται πολλές φορές κάτω από την λαμπερή κομψότητα του life style. Και εννοείται πως μπορεί κάποιος να ζητήσει την προσωπική του ελευθερία ή να εγκλωβιστεί πίσω από τις ανασφάλειες του.
Οι χαρακτήρες συγκρούονται συνεχώς. Πώς δουλέψατε με τους ηθοποιούς για να αναδειχθεί η σύγκρουση χωρίς να χαθεί η κωμική διάσταση;
Ως σκηνοθέτης είχα εξ αρχής ξεκάθαρη θέση πως δεν ήθελα να ξεχωρίσω τους χαρακτήρες του έργου σε καλούς και κακούς. Όλοι έχουν την θέση, τα πιστεύω και τις θεωρίες τους. Ο στόχος είναι να δούμε όλοι τρισδιάστατα πως σχηματίζεται μια άποψη. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν χιούμορ. Μην σας πω πως πολλές φορές το χιούμορ προβάλλεται και ως λύση στην δυσκολία. Σας υπενθυμίζω: θα γελάσετε, θα χομογελάσετε, θα σκεφτείτε τον εαυτό σας ή κάποιο οικείο σας και όταν φύγετε από την θεατρική σάλα θα μας σκέφτεστε και την επόμενη μέρα.
Διάβασε εδώ: Η Purple Sparrow Productions, επανέρχεται και την φετινή σεζόν με μια κωμωδία..αλλιώτικη… “Κρατάς Μυστικό ; ”
Το ξενοδοχείο φαίνεται να λειτουργεί σχεδόν ως ξεχωριστός χαρακτήρας στο έργο. Ισχύει;
Απόλυτα. Είναι ένα στοιχείο του παρελθόντος που σουλουπώθηκε για να εξυπηρετήσει το σήμερα αλλά όπως θα δείτε θα αλλάξει το μέλλον.
Η παράσταση είναι ένα κομμάτι του σήμερα όπως το ζούμε στην Κύπρο
Η παράσταση αγγίζει θέματα οικογενειακών σχέσεων, αποστάσεων και ανεκπλήρωτων συναισθημάτων. Θεωρείτε ότι αυτά τα θέματα είναι ιδιαίτερα οικεία στο κυπριακό κοινό; Υπάρχουν στοιχεία της καθημερινότητας ή της κυπριακής πραγματικότητας που θέλατε συνειδητά να περάσουν μέσα από το χιούμορ;
Η παράσταση είναι ένα κομμάτι του σήμερα όπως το ζούμε στην Κύπρο. Όταν αναφερόμαστε στην Κύπρο οι περισσότεροι έχουμε μια ιδανική εικόνα για την μικρή μας την πατρίδα, η «Κύπρος της αγάπης και του ονείρου» όπως λέει το αγαπημενο σε όλους μας τραγούδι. Όμως το 2026 το μίσος κυριαρχεί, διδάσκεται, προωθείται, προβάλλεται ως λύση ή στάση ζωής. Το μίσος εισχωρεί σε ιδεολογίες και σε διδαχές με ένα περιτύλιγμα σοβαροφάνειας και καθωσπρεπισμού και ο κόσμος μισεί πιστεύοντας πως πράττει το καλό. Αυτό συμβαίνει και στο νησί μας. Αντιλαμβάνεστε τώρα πόσο δύσκολο είναι το εγχείρημα να χαρακτηρίσεις αυτή την παράσταση δραματική κωμωδία, επειδή υπάρχει και το κωμικό στοιχείο χωρίς να γίνεται σαχλό.
Διάβασε ακόμα: Χρήστος Γρηγοριάδης: Δεν θέλω να μπω σε καλούπια και να ακολουθώ μια σειρά από «πρέπει»
Πώς θα θέλατε να φύγει ο θεατής από την αίθουσα μετά το τέλος της παράστασης;
Μακάρι κάποιος να συνειδητοποιήσει πως ίσως να είναι και αυτός μέρος του προβλήματος και να προσπαθήσει να το αλλάξει. Ας μην ζούμε το πρόβλημα, ας μην το τρέφουμε με τις ζωές και τις χαρές μας. Γίνεται; Κοίτα που εκεί που νόμιζα πως άλλαξα παραμένω ρομαντικός!
