Υπάρχουν συλλογές που απλώς παρουσιάζουν ρούχα και υπάρχουν κι εκείνες που δημιουργούν έναν ολόκληρο κόσμο. Για τη νέα Cruise 2027 συλλογή της Louis Vuitton, ο Nicolas Ghesquière δεν έστησε απλώς ένα fashion show, αλλά μια πολυεπίπεδη αφήγηση ανάμεσα σε δύο πόλεις, δύο κουλτούρες και διαφορετικές εκφάνσεις της σύγχρονης γυναίκας.
Το σκηνικό της παρουσίασης ήταν το εμβληματικό The Frick Collection στη Νέα Υόρκη. Ένας χώρος γεμάτος ιστορία, όπου οι ευρωπαϊκές επιρροές συναντούν την αμερικανική ταυτότητα, ακριβώς δηλαδή το σημείο ισορροπίας που θέλησε να εξερευνήσει ο γαλλικός οίκος.
Η Cruise 2027 λειτούργησε σαν μια στιλιστική συνομιλία ανάμεσα στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη, όχι όμως με τον αναμενόμενο τρόπο. Ο Ghesquière δεν εστίασε στα στερεότυπα των δύο πόλεων, αλλά στις αντιθέσεις τους. Uptown και downtown, παρελθόν και μέλλον, couture και pop culture, αρχειακές αναφορές και φουτουρισμός συνυπήρξαν σε μια συλλογή γεμάτη δυναμισμό.
Στο επίκεντρο της έμπνευσης βρέθηκε μια απρόσμενη ανακάλυψη από το αρχείο της Louis Vuitton, μια δερμάτινη βαλίτσα της δεκαετίας του ’30, την οποία είχε μετατρέψει σε έργο τέχνης ο Keith Haring.
Η συγκεκριμένη σύνδεση αποτέλεσε την αφετηρία για μία από τις πιο ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές αναφορές των τελευταίων ετών. Έργα του Haring εμφανίστηκαν σε prêt à porter δημιουργίες και αξεσουάρ, όχι ως απλά prints, αλλά ως οργανικό κομμάτι της αφήγησης. Οι χαρακτηριστικές γραμμές, τα έντονα χρώματα και η pop αισθητική του καλλιτέχνη μεταφράστηκαν σε σύγχρονη πολυτέλεια.
Έτσι, η Cruise συλλογή απέκτησε μια διαφορετική ενέργεια, λιγότερο νοσταλγική και περισσότερο κινηματογραφική. Στην πασαρέλα συνυπήρξαν διαφορετικές δεκαετίες και αισθητικές αναφορές με τρόπο σχεδόν σκηνοθετικό.
Καπέλα τύπου pillbox παρέπεμπαν στα 60s, οι έντονοι ώμοι θύμιζαν τη δεκαετία του ’80, ενώ τα chunky chokers έφερναν έντονα στοιχεία των 90s. Όλα, ωστόσο, περνούσαν μέσα από ένα σύγχρονο φίλτρο. Το αποτέλεσμα δεν έμοιαζε retro αλλά απόλυτα futuristic.
Τα oversized silhouettes, τα ribbed μεταλλικά sneakers, οι sci fi υφές και τα λαμπερά φινιρίσματα δημιουργούσαν την αίσθηση πως τα μοντέλα κινούνταν ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές.
Πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν και τα υλικά. Denim, jersey και δέρμα, στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα με την αμερικανική γκαρνταρόμπα, απέκτησαν νέα ταυτότητα μέσα από τη γαλλική δεξιοτεχνία του οίκου.
Παράλληλα, η συλλογή απέτισε φόρο τιμής στην ίδια τη Νέα Υόρκη μέσα από αναφορές που κινούνταν από κουλοχέρηδες και σασί αυτοκινήτων μέχρι graffiti, παγιέτες και περίτεχνες passementerie λεπτομέρειες που θύμιζαν δαντέλα.
Τα αξεσουάρ φυσικά δεν πέρασαν απαρατήρητα.
Ο οίκος επανέφερε εμβληματικά στοιχεία από το αρχείο του, παρουσιάζοντας statement headpieces, αρχιτεκτονικά κοσμήματα, αλλά και μία νέα εμφάνιση των χαρακτηριστικών monogram boxing gloves, ενός αντικειμένου που είχε παρουσιαστεί πρώτη φορά από τον Karl Lagerfeld το 2014 και επιστρέφει πλέον με ανανεωμένη δυναμική.
Αυτό που κατάφερε τελικά ο Nicolas Ghesquière δεν ήταν απλώς να παρουσιάσει μία ακόμη Cruise συλλογή. Απέδειξε πως η μόδα εξακολουθεί να λειτουργεί σαν ένα ταξίδι ανάμεσα σε τόπους, πολιτισμούς, τέχνη και εποχές. Και στη Νέα Υόρκη, η Louis Vuitton υπενθύμισε πως το μέλλον της πολυτέλειας ίσως κρύβεται ακριβώς στις πιο απρόβλεπτες συναντήσεις.
