Η χθεσινοβραδινή Τελετή Έναρξης της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπήρξε απλώς ένα επίσημο ευρωπαϊκό γεγονός. Υπήρξε μια τελετουργία μνήμης και μία πολυεπίπεδη καλλιτεχνική κατάθεση, όπου η Κύπρος στάθηκε στο κέντρο της Ευρώπης όχι για να συστηθεί, αλλά για να αφηγηθεί το τραύμα και το όραμά της.
Μέσα σ' αυτό το καλλιτεχνικό σύμπαν, η τελετή δεν παρέλειψε να αναδείξει και τον θεσμικό της πυρήνα με τους επίσημους χαιρετισμούς να θέτουν το πολιτικό πλαίσιο της βραδιάς, υπογραμμίζοντας ότι η ανάληψη της Προεδρίας δεν αποτελεί μόνο διοικητικό ορόσημο, αλλά συλλογική ευθύνη και αποστολή.
Η Κύπρος παρουσιάστηκε ως ισότιμο και αξιόπιστο κράτος-μέλος και ως γέφυρα διαλόγου, με σαφή προσήλωση στις ευρωπαϊκές αξίες, την ειρήνη, την ενότητα και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το πολιτικό μήνυμα δεν ήρθε σε αντίθεση με την τέχνη. Αντίθετα, λειτούργησε ως το αθέατο υπόστρωμα πάνω στο οποίο χτίστηκε η καλλιτεχνική αφήγηση.
Διάβασε ακόμα:
- ΠτΔ: Η Κύπρος θα λειτουργήσει ως «φάρος της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο»
- Η Κύπρος στα πρωτοσέλιδα των διεθνών μέσων (ΒΙΝΤΕΟ)
- Κόστα: «Η Κυπριακή Προεδρία έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή και για το Ουκρανικό»
- Ραουνά: Η Κύπρος θα λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ Ευρώπης και ευρύτερης περιοχής
- Φον ντερ Λάιεν: «H Κύπρος αποτυπώνει ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει η Ευρώπη»
Η καλλιτεχνική επιμέλεια του σκηνοθέτη Κώστα Σιλβέστρου αποδείχθηκε καταλυτική. Μια σύνθεση αυστηρά δομημένη, όπου κάθε εικόνα, ήχος και κίνηση λειτουργούσαν ως ζωντανά κύτταρα μιας ενιαίας αφήγησης. Η τελετή ξεδιπλώθηκε σε τρία κεφάλαια, «Μνήμη», «Παρόν» και «Μετά», σχηματίζοντας μια ποιητική διαδρομή από το βάθος των αιώνων προς τη συλλογική ευθύνη του αύριο.
Το πρώτο κεφάλαιο, με τίτλο «Μνήμη», άνοιξε με μια σκηνή σχεδόν ιερατική και τον καλλιτέχνη Νίκο Κουρούσιη επί σκηνής να εργάζεται πάνω σε ένα άγαλμα της Αφροδίτης, σαν να ξανασμιλεύει το ίδιο το σώμα της Ιστορίας. Έπειτα, οι ιστορικές περίοδοι της Κύπρου ξεδιπλώθηκαν διαδοχικά, με εμβληματική την εμφάνιση του ειδωλίου του Πωμού.
Η Παλαιολιθική Εποχή, οι Εποχές του Χαλκού και του Σιδήρου, η Γεωμετρική και η Αρχαϊκή περίοδος, εναλλάσσονται συμβολικά, μέσα από μια χορογραφία εξαιρετικής ακρίβειας, όπου το σώμα έγινε φορέας Ιστορίας.
Το video art παρεμβαίνει διακριτικά αλλά ουσιαστικά στην αφήγηση, διαπερνώντας τις χρονικές περιόδους μόνο όπου κρίνεται καλλιτεχνικά αναγκαίο ενώ ιδιαίτερη μνεία αξίζουν τα κοστούμια και τα κοσμήματα που εμφανίστηκαν επί σκηνής, εικαστικά έργα κι αυτά, με κορύφωση τη Βυζαντινή περίοδο.
Διάβασε ακόμα:
- Μαρίζα Αναστασιάδη: Ποια είναι η Κύπρια σοπράνο που άνοιξε την Τελετή Έναρξης της Κυπριακής Προεδρίας
- Η Λευκωσία αποτελεί και επίσημα πρωτεύουσα της Ευρώπης (ΒΙΝΤΕΟ&ΦΩΤΟΣ)
Τα βίντεο από την περίοδο της Αγγλοκρατίας και τον αγώνα της ΕΟΚΑ ήρθαν ως ιστορική αναγκαιότητα, οδηγώντας φυσικά στην έμφαση στην εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Επιπλέον, χώρος δόθηκε μ' ένα λιτό και αισθητικά κομψό τρόπο και στους υπηκόους των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαμένουν στην Κύπρο, υπογραμμίζοντας τη σύγχρονη, ανοιχτή και ευρωπαϊκή ταυτότητα του νησιού.
Το δεύτερο κεφάλαιο, με τίτλο «Παρόν», έφερε τη σύγχρονη Κύπρο στο προσκήνιο.
Street artist δημιούργησε επί σκηνής ένα mural με stencil που απεικόνιζε μια γυναίκα με παραδοσιακή κυπριακή στολή να ακροβατεί πάνω σε συρματόπλεγμα. Μία εικόνα όπου η παράδοση φαίνεται να ισορροπεί πάνω στο τραύμα ώσπου το mural... «ζωντάνεψε» κυριολεκτικά και ενσαρκώθηκε επί σκηνής από ηθοποιούς ντυμένες με παραδοσιακές κυπριακές στολές. Με τη μουσική να δυναμώνει, και εικόνες από την εισβολή και τον πόλεμο να κατακλύζουν τις οθόνες, το συναίσθημα κορυφώθηκε με την κ. Ελένη Φωκά να εμφανίζεται επί σκηνής, αποσπώντας ένα θερμό χειροκρότημα.
Η μετάβαση στη μεταπολεμική ζωή του νησιού αποτυπώθηκε μέσα από ακόμη μία αισθητικά άρτια χορογραφία και έπειτα, ένα κοριτσάκι με 3D γυαλιά, «χρωμάτισε» επί σκηνής την ανάμνηση της προπολεμικής Κύπρου, σαν να προσπαθούσε να διασώσει τη μνήμη από τη φθορά του χρόνου.
Η γυναικεία χορωδία Amalgamation συγκλόνισε με τις ερμηνείες της σε κυπριακά παραδοσιακά τραγούδια, ανάμεσά τους και την «Ανεράδα» του Βασίλη Μιχαηλίδη. Το κεφάλαιο ολοκληρώθηκε με ένα ακόμη εξαιρετικό χορευτικό και έκλεισε με τη Δέσποινα Μπεμπεδέλη να απαγγέλλει στο ημίφως.
Το τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο, «Μετά», άνοιξε τον ορίζοντα με την visual artist Nurtane Karagil να παρουσιάζει ένα εικαστικό βίντεο με την Κύπρο να ανθίζει, οδηγώντας τη σκηνική δράση σε ένα συμβολικό δέντρο. Γύρω του, παιδιά μίλησαν για πανανθρώπινες αξίες, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για έναν κόσμο δικαιότερο. Μια απλή, παρόλα αυτά ισχυρή, μεταφορά για το μέλλον που καλλιεργείται συλλογικά.
Η μουσική των Monsieur Doumani έδωσε τον παλμό της σύγχρονης κυπριακής δημιουργίας και η παρουσία του Χάμπη του χαράκτη υπενθύμισε ότι η τέχνη, όπως και η μνήμη, χαράσσεται βαθιά και ανεξίτηλα στον χρόνο.
Η Τελετή Έναρξης της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επεδίωξε τον εύκολο εντυπωσιασμό αλλά πέτυχε κάτι πολύ ουσιαστικότερο. Να ενώσει την ιστορία με το παρόν και το μέλλον.
