«Δεν ήταν τεχνικό πρόβλημα, ήταν αποτυχία κυβερνητικού σχεδιασμού και συντονισμού», τονίζει ο ΔΗΣΥ όσον αφορά τα προβλήματα που προέκυψαν με τη μετάβαση πλατφόρμας ψηφιακής τηλεόρασης.
Σε ανακοίνωση του το Συμβουλίου Παρακολούθησης Κυβερνητικού Έργου κάνει λόγο για «4 λάθη που έγιναν από πλευράς Κυβέρνησης», ενώ εισηγείται πέντε προτάσεις.
Διαβάστε επίσης:
- Πίσω ολοταχώς στη Velister μετά το τηλεοπτικό χάος - Προσωρινή επιστροφή για όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα
- Στο τραπέζι λύση για να «επανέλθει» το χρώμα στις τηλεοράσεις μας – Σύντομα ανακοινώσεις (ΒΙΝΤΕΟ)
«Την αποτυχία αυτή την πληρώνουν 110.000 ευάλωτα νοικοκυριά. Η Τεχνολογική Ανάπτυξη του τόπου μας θα πληρώσει την μνημειώδη δυσπιστία που δημιούργησε η Κυβέρνηση στους πολίτες», τονίζεται στην ανακοίνωση.
Αυτούσια η ανακοίνωση
«Δέκα ημέρες μετά την διακοπή της παλιάς πλατφόρμας ψηφιακής τηλεόρασης, χιλιάδες νοικοκυριά έβλεπαν μέχρι χτες «NO SIGNAL». Η δημόσια παραδοχή του Υφυπουργού Καινοτομίας ότι «δεν είχε εκτιμηθεί το μέγεθος των προβλημάτων» και η απόφαση για επιστροφή, για παράλληλη θέαση, στην παλιά πλατφόρμα, αποτελούν ομολογία κυβερνητικής αποτυχίας.
Η μετάβαση στο DVB‐T2 έπρεπε να γίνει. Είναι ευρωπαϊκή́ υποχρέωση η ελευθέρωση του φάσματος για το 5G, δίνει καλύτερη ποιότητα λήψης και ανοίγει νέες δυνατότητες στην ανοικτή τηλεόραση.
Εμείς επικρίνουμε τον τρόπο που επέλεξε η Κυβέρνηση να γίνει η μετάβαση.
Στην Ιρλανδία η προετοιμασία διήρκεσε 2 χρόνια με στοχευμένη πληροφόρηση σε ευάλωτες ομάδες. Στη Γερμανία υπήρξε παράλληλη θέαση και σταδιακή μετάβαση για 3,5 χρόνια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η μετάβαση ήταν σταδιακή, κράτησε 5 χρόνια, με κρατικό σχέδιο βοήθειας, εξοπλισμού και πληροφόρησης για ευάλωτες ομάδες.
Στην Κύπρο, ο σχεδιασμός ήταν ανύπαρκτος: λιγότερο από 3 μήνες παράλληλης θέασης, καμία στοχευμένη επιδότηση, καμία εκστρατεία ενημέρωσης, κανένα σχέδιο για τους καθ’ υπολογισμό 460 τόνους ηλεκτρονικών αποβλήτων και αδικαιολόγητη πρόκληση αισχροκέρδειας λόγω των στενών περιθωρίων μετάβασης.
Η Κυβέρνηση έκανε τέσσερα κρίσιμα λάθη:
1. Αντιμετώπισε το ζήτημα ως τεχνικό, ενώ είναι ζήτημα σχεδιασμού, συντονισμού και κοινωνικής υιοθέτησης. Όπως κάθε μετάβαση σε νέες τεχνολογίες. Το καθ’ υπολογισμό
25-30% των νοικοκυριών (ηλικιωμένοι, αγροτικές περιοχές, οικονομικά αδύναμοι) εξαρτώνται από επίγειες κεραίες και πλήττονται δυσανάλογα.
2. Δεν προέβλεψε μέτρα στήριξης: Ούτε επιδότηση, ούτε τεχνική βοήθεια για τις ευάλωτες ομάδες.
3. Λειτουργεί αντιδραστικά: Η προσωρινή επαναφορά παλαιωμένου εξοπλισμού είναι ακριβή λύση πανικού και όχι στρατηγική.
4. Απουσία διυπουργικού συντονισμού: Τα Υπουργεία Καινοτομίας, Πρόνοιας και Περιβάλλοντος λειτούργησαν ως ανεξάρτητα σιλό. Το κόστος το πληρώνει ο πολίτης.
Παρά την αποτυχία, και πέρα από την επαναφορά της προηγούμενης πλατφόρμας, που ανακοινώθηκε, προτείνουμε έστω και τώρα:
1. Ενιαία γραμμή τεχνικής υποστήριξης, πληροφόρησης με δίκτυο εξουσιοδοτημένων τεχνικών με παράλληλη διαχείριση και έλεγχο της αισχροκέρδειας από αυτούς.
2. Στοχευμένο κρατικό σχέδιο βοήθειας, εξοπλισμού, αλλαγής δικτύου και πληροφόρησης για ευάλωτες ομάδες (δικαιούχους ΕΕΕ, χαμηλοσυνταξιούχους, ΑμεΑ, μοναχικούς 70+).
3. Άμεση παρέμβαση της ΕΠΑ για έλεγχο πιθανής εναρμονισμένης πρακτικής στις τιμές δεικτών και αντικατάστασης δικτύων οικίας.
4. Δημοσιοποίηση της σύμβασης με τον νέο πάροχο και έλεγχο από τον Γενικό Ελεγκτή για το κόστος προσωρινής επαναφοράς της παλιάς πλατφόρμας.
5. Ανεξάρτητο έλεγχο για την πραγματική γεωγραφική κάλυψη σήματος (με χάρτη ανά κοινότητα).
Καμία ψηφιακή μετάβαση δεν πρέπει να επιχειρείται χωρίς πιλοτική δοκιμή, παράλληλη λειτουργία και στήριξη των ευάλωτων πολιτών στο "last mile" (τελική υιοθέτηση). Αυτά είναι βασικά στοιχεία για κάθε τεχνολογική μετάβαση. Επίσης ο συντονισμός είναι βασικός για κάθε κυβερνητική πολιτική. Οι πολίτες δεν ψηφίζουν ανεξάρτητους τεχνοκράτες Υπουργούς, αλλά μια Κυβέρνηση που οφείλει να λειτουργεί ολιστικά, συνεκτικά και με πολιτικό σχεδιασμό και συντονισμό.
Ψηφιακός μετασχηματισμός σημαίνει πρόοδος που δεν αφήνει κανέναν πίσω. Αν η παρούσα διακυβέρνηση αποτυγχάνει σε ένα τεστ τεχνολογικής μετάβασης μιας βασικής τεχνολογίας, αποδεικνύεται δυστυχώς ότι είναι ακατάλληλη να διαχειριστεί στον τομέα αυτό, τις μεγάλες προκλήσεις του αύριο, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη και η εντεινόμενη Ψηφιακή Μετάβαση.
Με αυτή την αντιμετώπιση, δυστυχώς η κυβέρνηση ενισχύει μία κοινωνία δύο ταχυτήτων, αφήνει πολίτες πίσω από το ψηφιακό μέλλον και προκαλεί ένα αίσθημα άρνησης και σκεπτικισμού στην τεχνολογική εξέλιξη και ανάπτυξη»
