Ο πόλεμος στο Ιράν, για την Κύπρο, που βρίσκεται στην πιο ευαίσθητη γεωπολιτικά γειτονιά της Ευρώπης, αποτελεί άμεση πρόκληση. Δοκιμάζει την αντοχή του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας.
Τις πρώτες επιπτώσεις τις είδαμε ήδη όλοι. Η επίθεση με drone στη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου υπενθύμισε με τον πιο ανησυχητικό τρόπο ότι οι ασύμμετρες απειλές, είναι υπαρκτή πραγματικότητα. Όταν κρίσιμες υποδομές και στρατηγικές εγκαταστάσεις στην ευρύτερη περιοχή καθίστανται στόχοι, η Κύπρος οφείλει να ενισχύει τα συστήματα επιτήρησης, αντιαεροπορικής προστασίας και αντιμετώπισης μη επανδρωμένων απειλών.
Η ασφάλεια απαιτεί διαρκή ετοιμότητα, στενό συντονισμό με τους Ευρωπαίους εταίρους και κυρίως την Ελλάδα φυσικά, κάτι που έγινε και το χαιρετίζουμε όλοι. Από την πρώτη στιγμή προσέτρεξε και ενεργοποίησε επί της ουσίας την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Η χώρα μας είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πυλώνας σταθερότητας και ανθρωπιστικός κόμβος στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε μια γενικευμένη κρίση, αυξάνονται οι κίνδυνοι υβριδικών απειλών, κυβερνοεπιθέσεων και εργαλειοποίησης μεταναστευτικών ροών. Η θωράκιση των θεσμών και των υποδομών μας είναι υποχρέωση.
Πέραν της ασφάλειας που αποτελεί πρώτιστο ζήτημα, είναι η ενέργεια. Η σύγκρουση έχει επεκταθεί και επηρεάσει τις διεθνείς ροές πετρελαίου και φυσικού αερίου, επομένως οι τιμές θα κινηθούν ανοδικά με αλυσιδωτές συνέπειες.
Για μια νησιωτική οικονομία που εξακολουθεί να εξαρτάται από εισαγόμενα καύσιμα, αυτό σημαίνει αυξημένο κόστος ηλεκτρισμού, επιβάρυνση στις μεταφορές, πίεση στην παραγωγή και τελικά, νέο κύμα ακρίβειας. Δεν πρόκειται για θεωρητικό σενάριο. Το έχουμε ξαναζήσει. Και γνωρίζουμε πόσο εύθραυστη μπορεί να γίνει η κοινωνική ισορροπία όταν το κόστος ζωής ξεφεύγει.
Ο τουρισμός, βασικός πυλώνας ανάπτυξης, επηρεάζεται από δύο παράγοντες, το αίσθημα ασφάλειας και το κόστος μετακίνησης. Η Κύπρος είναι μια ασφαλής, ευρωπαϊκή χώρα. Όμως σε περιόδους πολέμου, η αντίληψη συχνά υπερισχύει της πραγματικότητας. Παράλληλα, η αύξηση στις τιμές καυσίμων επιβαρύνει τις αεροπορικές εταιρείες και επηρεάζει τη συνδεσιμότητά μας. Χρειαζόμαστε έγκαιρη, συντονισμένη στρατηγική προβολής που να ενισχύει το μήνυμα σταθερότητας και αξιοπιστίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η απάντηση της Κύπρου πρέπει να είναι έγκαιρη και ευρωπαϊκή. Οφείλουμε να διεκδικήσουμε την αξιοποίηση υφιστάμενων αλλά και έκτακτων κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για κράτη πρώτης γραμμής που επηρεάζονται άμεσα από περιφερειακές συγκρούσεις. Να προτείνουμε τη δημιουργία ειδικού ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης για γεωπολιτικές κρίσεις στην περιφέρεια της Ένωσης.
Να επιταχύνουμε, με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και άλλων ευρωπαϊκών εργαλείων, επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αποθήκευση και διασυνδέσεις, ώστε να μειώσουμε δραστικά την ενεργειακή μας ευαλωτότητα. Παράλληλα, να ενισχύσουμε τη χρηματοδότηση για άμυνα, κυβερνοασφάλεια και διαχείριση συνόρων, με έμφαση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σε περιόδους αβεβαιότητας, τα μικρά κράτη δεν έχουν την πολυτέλεια της αδράνειας. Η Κύπρος οφείλει να κινηθεί με σοβαρότητα, ρεαλισμό και στρατηγικό σχέδιο. Να προστατεύσει την οικονομία και την κοινωνία της, αλλά και να αναδείξει τον ρόλο της ως αξιόπιστου ευρωπαϊκού εταίρου και δύναμης σταθερότητας. Η πρόληψη, η προετοιμασία και η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι τα ισχυρότερα μας εργαλεία σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια μπροστά μας.
