Ο «ειρηνοποιός» Ντόναλντ Τραμπ δεν σταματά να δηλώνει πόσο γουστάρει την ειρήνη. Είχε πείσει τον αμερικανικό λαό με την υπόσχεση ότι θα φέρει την ειρήνη στις πολεμικές διαμάχες που απασχολούσαν το διεθνές σκηνικό, τους πολέμους του Μπάϊντεν, όπως ο ίδιος τους χαρακτήριζε, τους πολέμους Ρωσίας - Ουκρανίας, Ισραήλ - Χαμάς, ενώ δεν έχανε την ευκαιρία να διατυμπανίζει ότι έλυσε τις πολεμικές διαφορές μεταξύ πολλών κρατών, όπως των Ινδίας - Πακιστάν και των Ρουάντας - Κονγκό.
Ως μέγας «ειρηνοποιός», δεν σταμάτησε να πουλά οπλικά συστήματα στο Ισραήλ και Ουκρανία, η μία δύναμη επιτιθέμενη πλέον, η άλλη αμυνόμενη. Εν συνεχεία, επέμβηκε στρατιωτικά στον 12ήμερο πόλεμο μεταξύ Ισραήλ - Ιράν, φέρνοντας στρατιωτικά τη λήξη αυτής της διένεξης.
Ωστόσο αν και «ειρηνοποιός», από τις πρώτες ημέρες της εκλογής του στην προεδρία των ΗΠΑ, δεν σταμάτησε να απειλεί Βενεζουέλα, Γροιλανδία, Κούβα, Κολομβία, Μεξικό, Παναμά ή να επιτείθεται λεκτικά και σε άλλες χώρες, ανάμεσά τους και ευρωπαϊκές. Και αν η πρόφαση για την Βενεζουέλα ήταν το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, για τις άλλες χώρες αναμένουμε να δούμε την κατάληξη, τι θα σκαρφιστεί. Για ορισμένες, μάλλον, μπορεί ήδη να υπολογίσει κάποιος.
Με αφορμή πληροφορίες για εμπλοκή του Προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο στις υποθέσεις λαθρεμπορίου ναρκωτικών στις ΗΠΑ από τη χώρα της Λατινικής Αμερικής, ο Τραμπ επιλέγει αντί του διαλόγου, να επέμβει στρατιωτικά σε μια ανεξάρτητη χώρα. Να απαγάγει και να μεταφέρει στις ΗΠΑ τον Μαδούρο φυλακίζοντάς τον και ανακοινώνοντας ότι οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση της Βενεζουέλας. Όλα δείχνουν πώς επιστρέφουμε, με διαφορετικά μέσα, σε άλλες εποχές, σε περιόδους αποικιοκρατικής διακυβέρνησης.
Αμέσως μετά την επέμβαση στη Βενεζουέλα, ο Τραμπ και ολόκληρη η διακυβέρνησή του, απειλούν μία ευρωπαϊκά ελεγχόμενη περιοχή, τη Γροιλανδία. Ένα νησί το οποίο διοικητικά ανήκει στη Δανία, ευρωπαϊκό κράτος και μέλος του ΝΑΤΟ. Στη Γροιλανδία διατηρούν βάση οι Ηνωμένες Πολιτείες, βάση που σχετίζεται με το διαστημικό τους πρόγραμμα, ωστόσο δεν έχουν λόγο στη διοίκηση και στις αποφάσεις για ό,τι έχει πολιτική σχέση με το νησί του Αρκτικού Κύκλου.
Η Γροιλανδία, αν και με λιγοστό πληθυσμό, έχει τη δική της ταυτότητα. Μετά το 1944 ξεκίνησε η διαδικασία, από ντόπια επιτροπή, για την αυτοδιοίκηση του νησιού. Η αλήθεια είναι ότι η Γροιλανδία δεν έχει περάσει και τα καλύτερα, ούτε υπό τη δανική διοίκηση. Οι ΗΠΑ προσφέρθηκαν να αγοράσουν τη Γροιλανδία από τη Δανία για 100.000.000 δολάρια το 1946 και η Δανία απέρριψε κατηγορηματικά την προσφορά. Σήμερα εξετάζεται από τις ΗΠΑ τόσο η αγορά, όσο και η στρατιωτική επέμβαση. Πολιτικοί αναλυτές και αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι θα έφερνε το τέλος μιας εποχής, μία στρατιωτική επέμβαση στο νησί της Γροιλανδίας. Η Γροιλανδία και ο λαός της δεν επιθυμούν την πώληση της χώρας στις ΗΠΑ και σε οποιοδήποτε άλλο δυνάστη. Μάλιστα, η Γροιλανδία επιδιώκει εδώ και πάρα πολλά χρόνια την ολική ανεξαρτητοποίηση.
Πάντως αξίζει να αναφερθεί, ότι σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, η Γροιλανδία διαθέτει τεράστια, σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτα, αποθέματα κρίσιμων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών κοιτασμάτων Σπάνιων Γαιών τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την τεχνολογία/άμυνα, καθώς λίθιο, κοβάλτιο, γραφίτη, χαλκό, νικέλιο, ψευδάργυρο, τιτάνιο, βανάδιο, χρυσό και σιδηρομετάλλευμα.
Οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ, δεν διαφέρουν από σχεδιασμούς άλλων χωρών σε διαφορετικές περιοχές της Γης, όπως για παράδειγμα τις γειτονικές μας Τουρκία και Ισραήλ.
Χώρες που στόχο έχουν τον έλεγχο του φυσικού και άλλου πλούτου ξένων κρατών με προφάσεις και αφορμές που δημιουργούν ένα αφήγημα που καταρρίπτει όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα στον μεταπολεμικό κόσμο.
