Οι αποφάσεις του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντιμίρ Πούτιν, δημιουργούν συνθήκες περιορισμού του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Ουκρανικό, ο οποίος εξαντλείται πλέον στις εγγυήσεις και στην ασφάλεια της Ουκρανίας, μετά από μια ενδεχόμενη συμφωνία Κιέβου-Μόσχας.
Την ίδια ώρα, η άρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία, στο πλαίσιο επιτήρησης μιας μελλοντικής ειρήνης, οδηγεί ισχυρά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να στραφούν για μια ακόμη φορά προς την Τουρκία.
Όπως ακριβώς έκαναν και όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποστασιοποιήθηκαν από την ευρωπαϊκή ομπρέλα άμυνας, γεγονός που είχε οδηγήσει την Ευρώπη να ανοίξει τις πόρτες της αμυντικής της πολιτικής, στο καθεστώς της Άγκυρας. Έτσι και τώρα, αρκετά κράτη-μέλη, περιλαμβανομένης και της Γαλλίας, προσβλέπουν στην ανάληψη ρόλου από την Τουρκία στην επιτήρηση της ειρήνης, κάτι που εμφανίζεται έτοιμος να κάνει ο Ερντογάν, μετά από μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.
Οι εξελίξεις αυτές γεννούν εκ των πραγμάτων μια ακόμη σχέση εξάρτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Τουρκία, ενώ περιορίζουν ακόμη περισσότερο την προσδοκία άσκησης ευρωπαϊκών πιέσεων προς την Άγκυρα.
Είτε για βελτίωση της κατάστασης σε ζητήματα κράτους δικαίου, είτε και για λύση του Κυπριακού, στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών.
Παράλληλα με τις συζητήσεις για την εγγυήσεις στην Ουκρανία, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται για το 19ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, το οποίο δεν έχει ακόμη μορφοποιηθεί.
Όπως έχει διαρρεύσει συζητούνται μεταξύ άλλων, ο περιορισμός μετακίνησης Ρώσων διπλωμάτων στη ζώνη Σένγκεν, ως επίσης και η περαιτέρω αξιοποίηση των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας, ύψους 210 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Κάτι που αναμένεται να συζητηθεί και το προσεχές Σάββατο, στο άτυπο Συμβούλιο Gymnich με πρωτοβουλία της Δανικής Προεδρίας.
