Με αφορμή τις πρόσφατες συλλήψεις Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα και τη συζήτηση που έχει αναζωπυρωθεί για ενδεχόμενο κλείσιμο των οδοφραγμάτων, ο Αβέρωφ Νεοφύτου προχώρησε σε δημόσια παρέμβαση, τονίζοντας πως μια τέτοια απόφαση θα αποτελούσε στρατηγικό λάθος με ανυπολόγιστο κόστος για την Κύπρο.
Όπως σημειώνει, η πατριωτική στάση δεν είναι η παρόρμηση, αλλά η ψύχραιμη και μακροπρόθεσμη στρατηγική, προειδοποιώντας πως το κλείσιμο των οδοφραγμάτων θα ενίσχυε το αφήγημα της διχοτόμησης και θα προσέφερε «μια μεγάλη νίκη στο πιάτο» στην τουρκική πλευρά.
Αυτούσια η ανακοίνωση:
Τα οδοφράγματα δεν είναι το πρόβλημα – είναι το μοναδικό ανοικτό παράθυρο, η γέφυρα που δεν πρέπει να γκρεμίσουμε
Οι τελευταίες εξελίξεις και η δικαιολογημένη αγανάκτηση για τις αυθαίρετες και παράνομες συλλήψεις Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα δεν μπορούν να μας οδηγήσουν σε αποφάσεις που θα αποδειχθούν καταστροφικές για την Κύπρο. Ακούγονται φωνές που ζητούν να κλείσουν τα οδοφράγματα. Κατανοώ την οργή, αλλά η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται εν θερμώ, με συναισθηματικά ξεσπάσματα. Η πολιτική είναι ευθύνη και στρατηγική. Το κλείσιμο των οδοφραγμάτων θα ήταν στρατηγικό λάθος με ανυπολόγιστο κόστος
Η άλλη πλευρά ζητεί δύο κράτη. Το αφήγημά τους είναι «εκείνοι από εκεί και εμείς από εδώ». Αν κλείσουμε τα οδοφράγματα, τους προσφέρουμε μια μεγάλη νίκη στο πιάτο. Θα παγιώσουμε στη συνείδηση όλων, εντός και εκτός Κύπρου, τη λογική της διχοτόμησης. Χωρίς διάλογο, χωρίς επαφή, χωρίς προοπτική επανένωσης.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Το 2003-2004, όταν η Κύπρος εντάχθηκε στην Ε.Ε. χωρίς λύση, οι Ευρωπαίοι, για να αποφύγουν την «απομόνωση» των Τουρκοκυπρίων, προώθησαν τον Κανονισμό για απευθείας εμπόριο και πτήσεις. Η Κυπριακή Δημοκρατία πάλεψε και τον ανέστειλε, αλλά ο κανονισμός αυτός ποτέ δεν αποσύρθηκε επίσημα. Στη θέση του πέρασε ο Κανονισμός της Πράσινης Γραμμής, που διευκολύνει σήμερα τη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών από τα οδοφράγματα.
Αν εμείς, με δική μας απόφαση, κλείσουμε τα οδοφράγματα, θα δώσουμε το απόλυτο άλλοθι στις Βρυξέλλες να επαναφέρουν το απευθείας εμπόριο και τις πτήσεις. Δηλαδή, ό,τι σωστά και με παρρησία αρνούμαστε για δεκαετίες, θα γίνει πραγματικότητα. Και μάλιστα, όχι με τουρκική επιβολή, αλλά με δικό μας αυτογκόλ από πολιτική αφέλεια και κοντόφθαλμο παρορμητισμό.
Η πατριωτική στάση δεν είναι η παρόρμηση – είναι η προσήλωση σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική.
Κάθε απόφαση έχει συνέπειες. Το Κυπριακό δεν λύνεται με τιμωρητικές κινήσεις που μας εγκλωβίζουν ακόμη περισσότερο. Αντίθετα, χρειαζόμαστε ψυχραιμία, και σωφροσύνη . Το κλείσιμο των οδοφραγμάτων δεν είναι πράξη αντίστασης και επίδειξης ισχύος. Είναι δώρο σε όσους επιδιώκουν τη διχοτόμηση. Και ένα δώρο που θα πληρώσουμε πολύ ακριβά.
Ας μην αφήσουμε την οργή να γίνει στρατηγικό λάθος. Η ηγεσία μας, ας μην υποκύψει πάλι στις σειρήνες του πρόσκαιρου επικοινωνιακού οφέλους κολακεύοντας τον λαϊκιστικό συρμό. Η ζημιά μπορεί να είναι ανεπανόρθωτη.
Διάβασε ακόμα:
