Οι πρακτικές του Ντόναλντ Τραμπ στην εξωτερική πολιτική ήταν από την προηγούμενη του θητεία ιδιαίτερα έντονες έως και αλλοπρόσαλλες που άγγιζαν τα όρια του παραλόγου καθώς προσέγγιζε τα ζητήματα μακριά από τους παραδοσιακούς τρόπους που προβλέπουν οι διεθνείς σχέσεις, με αποτέλεσμα να προκαλεί αμηχανία στους ηγέτες ανά το παγκόσμιο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν δίστασε να δηλώσει δημόσια σε παλαιότερη συνέντευξή του πως του αρέσει να τον θεωρούν τρελό. Σε συνέντευξή του στη Wall Street Journal είχε πει αναφερόμενος στον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ ότι "Με σέβεται επειδή ξέρει ότι είμαι τρελός".
Ο Ντόναλντ Τραμπ μετονομάζει την Ημέρα της Νίκης και προσθέτει άλλη μία για να γίνουν δύο
Δε μπορούμε να μη σημειώσουμε τις συνεχόμενες αναφορές του Τραμπ και των συνεργατών του για την Ισλανδία, τον Καναδά και τη διώρυγα του Παναμά. Αντίστοιχα ακραία ήταν η πρότασή του για αμερικανική κατοχή της Λωρίδας της Γάζας και η μετακίνηση των Παλαιστινίων σε μια νέα περιοχή που αποκάλεσε με όρους μάρκετινγκ "Μέση Ανατολική Ριβιέρα".
Ο Τραμπ αξιοποίησε την εικόνα του απρόβλεπτου σε σειρά περιστατικών κατά την πρώτη του θητεία. Απειλές για πυρηνικά κατά της Βόρειας Κορέας το 2017 οδήγησαν σε δηλώσεις όπως το ότι οι ΗΠΑ θα απαντήσουν με φωτιά και μανία όπως δεν έχει ξαναδεί ο κόσμος. Παράλληλα αποκάλεσε τον Κιμ Γιονγκ Ουν «Ρόκετ Μαν» και υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καταστρέψουν εντελώς τη Βόρεια Κορέα. Αργότερα οι απειλές αυτές αντικαταστάθηκαν από διπλωματικές συναντήσεις και επιστολές. Χωρίς να επιτευχθεί ουσιαστικό αποτέλεσμα ο Τραμπ συνέχισε να προβάλλει τις κινήσεις αυτές ως επιτυχίες.
Τραμπ για πάπας; «Πρώτη μου επιλογή»... είπε
Η θεωρία του τρελού εφαρμόζεται και στις εμπορικές και οικονομικές διαπραγματεύσεις του Τραμπ. Το προηγούμενο διάστημα, στην παγκόσμια οικονομία είχε προκαλέσει σεισμό η ανελέητη και χωρίς προηγούμενο αύξηση των δασμών των ΗΠΑ σχεδόν σε όλα τα κράτη του κόσμου, με αποκορύφωμα τους δασμούς στην Κίνα που έφτασαν μέχρι και το 145%.
Βέβαια, για την ώρα οι δασμοί έχουν πάρει παράταση και όλοι περιμένουν με αγωνία τι θα σκαρφιστεί το μυαλό του Τραμπ στη συνέχεια. Αυτό που ο ίδιος θέλει να δείξει είναι ότι δε λογαριάζει κανένα προσωπικό, δηλαδή στις ΗΠΑ, κόστος, στοχεύοντας να παρουσιάσει τον εαυτό του ως σκληρό και αποφασιστικό ηγέτη ακόμη και αν αυτό προκαλούσε προβλήματα σε οποιοδήποτε ζήτημα στις ΗΠΑ.
«Δεν σε είχα καν ακουστά, αλλά δεν είσαι και πολύ ευγενικός» - Συνέντευξη Τραμπ στο ABC
Παρά ταύτα η στρατηγική του Τραμπ αποδίδει λιγότερα από όσα υποσχόταν. Οι επιτυχίες ήταν περιορισμένες και συχνά οι συνεργάτες του προσπαθούν να τον αποτρέψουν από υπερβολικά ριψοκίνδυνες ενέργειες. Ο Τραμπ φαίνεται να θέλει να μοιάζει σαν τρελός για να τον φοβούνται παρά να λειτουργεί βάσει κάποιου σταθερού στρατηγικού σχεδίου.
Η Θεωρία του Τρελού βασίζεται στην ιδέα ότι ένας ηγέτης που παρουσιάζεται ως παράλογος και απρόβλεπτος μπορεί να δημιουργήσει φόβο και σύγχυση στους αντιπάλους του οι οποίοι έτσι θα είναι πιο πρόθυμοι να κάνουν παραχωρήσεις ή να αποφύγουν τη σύγκρουση. Το στοιχείο του απρόβλεπτου λειτουργεί ως εργαλείο αποτροπής.
Τραμπ: Αξιώνει δωρεάν διέλευση των αμερικανικών πλοίων από τις διώρυγες Σουέζ και Παναμά
Αν ο ηγέτης φαίνεται πρόθυμος να πράξει το αδιανόητο τότε κάθε πρόκληση εναντίον του αποκτά μεγαλύτερο ρίσκο για τον αντίπαλο. Αυτό όμως προϋποθέτει λεπτούς χειρισμούς. Η επιτυχία της στρατηγικής εξαρτάται από την ικανότητα του ηγέτη να διατηρεί τον έλεγχο και να πείθει ότι είναι μεν απρόβλεπτος αλλά όχι παράλογος σε βαθμό αυτοκαταστροφής.
Η θεωρία αυτή αναλύθηκε από τον νομπελίστα οικονομολόγο Τόμας Σέλινγκ ο οποίος σημείωσε ότι δεν είναι πάντοτε πλεονέκτημα να θεωρείται κανείς πλήρως λογικός σε συνθήκες σύγκρουσης. Παράλληλα μελετητές υποστηρίζουν ότι η στρατηγική του τρελού μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα μόνο υπό πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις κυρίως όταν ο ηγέτης εμφανίζεται παθιασμένος για ένα θέμα και όχι όταν φαίνεται τρελός σε όλα.
Τραμπ σε Όρμπαν: «Πότε θα φύγετε από την ΕΕ;»
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε συνειδητά τη θεωρία του τρελού ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Στόχος του ήταν να πείσει τη Σοβιετική Ένωση και τη Βόρεια Βιετνάμ ότι ήταν ικανός για ακραίες ενέργειες προκειμένου να λήξει ο πόλεμος του Βιετνάμ.
Είπε στον συνεργάτη του Χ.Ρ. Χάλντεμαν ότι θέλει οι αντίπαλοι να πιστεύουν πως είναι απρόβλεπτος και ικανός να χρησιμοποιήσει πυρηνικά. Το φθινόπωρο του 1969 ενεργοποίησε βομβαρδιστικά με πυρηνικά όπλα τα οποία περιπολούσαν πάνω από την Αρκτική σε μια προσπάθεια να στείλει σήμα κινδύνου στους Σοβιετικούς. Η στρατηγική απέτυχε να φέρει ειρήνη στο Βιετνάμ αλλά φαίνεται πως δημιούργησε αμηχανία στη Μόσχα.
Ο Τραμπ πουλά προϊόντα «Trump 2028» στο ηλεκτρονικό του κατάστημα
Αν και η θεωρία του δεν απέδωσε σημαντικές νίκες στο Βιετνάμ, ο Νίξον συνέχισε να την εφαρμόζει και σε άλλες κρίσεις όπως στην Ιορδανία στην Ινδία και στο Πακιστάν ενώ ο Σοβιετικός υπουργός Εξωτερικών είχε εκφράσει προβληματισμό για την πολλαπλή ενεργοποίηση των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ. Η στρατηγική του Νίξον ήταν περισσότερο θεατρική παρά στρατηγικά αποτελεσματική όμως συνδεόταν άρρηκτα με την προσωπικότητα και την κοσμοθεωρία του.
