Αν νομίζατε ότι ο Ψυχρός Πόλεμος μεταξύ ΕΣΣΔ και των δυτικών συμμάχων με μπροστάρη τις ΗΠΑ έφτασε στο αποκορύφωμά του τη δεκαετία του 1950 και του 1960, σκεφτείτε το ξανά. Το 1945 ήταν η χρονιά που στην Ευρώπη τέλειωσε ο εφιάλτης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και έφτασε κοντά σε έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστον Τσώρτσιλ ανησυχούσε τόσο για τις θέσεις που απέκτησε η Σοβιετική Ένωση από τα σύνορά της μέχρι το Βερολίνο και την Ανατολική Γερμανία, που την άνοιξη εκείνου του έτους διέταξε τους Αρχηγούς του Στρατού να προετοιμάσουν ένα σχέδιο, την «Επιχείρηση Αδιανόητο», για να επιτεθούν στον Κόκκινο Στρατό.
Το απόρρητο σχέδιο ήταν τόσο ευαίσθητο που μόνο ο στενός κύκλος των στρατιωτικών συμβούλων του Τσώρτσιλ είχε πρόσβαση σε αυτό. Η λεπτομερής πρόταση, που μπορεί να φαίνεται αδιανόητη σήμερα, επιδίωκε να ανακτήσει την Ανατολική Γερμανία και την Πολωνία, οι οποίες είχαν πέσει υπό σοβιετική κυριαρχία.
Ο Τσώρτσιλ ένιωθε ένοχος για την τύχη της Πολωνίας, οι πολίτες της οποίας είχαν πολεμήσει με γενναιότητα για τους Συμμάχους κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά το μέλλον τους τώρα καθοριζόταν από τον Στάλιν. Ας μη ξεχνάμε ότι ο λόγος της εισόδου του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η εισβολή του Τρίτου Ράιχ στην Πολωνία.
Αν ο Τσώρτσιλ ήθελε να δράσει, ήξερε ότι ο χρόνος τελείωνε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν έτοιμες να μετακινήσουν μεγάλους αριθμούς στρατευμάτων και στρατιωτικού υλικού στην Άπω Ανατολή για την επίθεση στην Ιαπωνία, αφήνοντας τη Δυτική Ευρώπη έρμαιο του Στάλιν.
Επιπλέον, η αποστράτευση θα ξεκινούσε μετά την Ημέρα της Νίκης στην Ευρώπη (V-Day) και θα μείωνε δραματικά το μέγεθος του Βρετανικού Στρατού και τη δυνατότητά του για επιθετική δράση.
Το σχέδιο απαιτούσε μια μαζική συμμαχική επίθεση την 1η Ιουλίου 1945 από Βρετανικές, Αμερικανικές, Πολωνικές και Γερμανικές(ουσιαστικά τις ναζιστικές δυνάμεις) δυνάμεις εναντίον του Κόκκινου Στρατού.
Στόχος τους ήταν να τους διώξουν από την Ανατολική Γερμανία και την Πολωνία, να δώσουν στον Στάλιν ένα χτύπημα και να τον αναγκάσουν να σκεφτεί ξανά την κυριαρχία του στην Ανατολική Ευρώπη.
Ωστόσο, το σχέδιο ήταν γεμάτο κινδύνους και οι συμμαχικές δυνάμεις κινδύνευαν να παρασυρθούν βαθύτερα στη σοβιετική επικράτεια και να αντιμετωπίσουν τον εφιάλτη των μαχών σε έναν ρωσικό χειμώνα. Τα παθήματα, ειδικά, του Χίτλερ και του Ναπολέοντα δεν ήταν κοντά στη μνήμη.
Τελικά, τον Ιούνιο του 1945 οι στρατιωτικοί σύμβουλοι του Τσώρτσιλ τον προειδοποίησαν να μην υλοποιήσει το σχέδιο. Υπήρχαν πολλά σημεία έντασης γύρω από την Ευρώπη, όπου οι συμμαχικές δυνάμεις βρίσκονταν αντιμέτωπες με τον Κόκκινο Στρατό και οποιαδήποτε από αυτές τις συγκρούσεις θα μπορούσε να προκαλέσει έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο.
Οι πολιτικές μέρες του Τσώρτσιλ ήταν μετρημένες. Τον Ιούλιο του 1945, οι εκλογές τον απομάκρυναν από το αξίωμα και το σχέδιο για την «Επιχείρηση Αδιανόητο» μπήκε στο συρτάρι.
Ο Τσώρτσιλ, μοναδικός ανάμεσα στους δυτικούς ηγέτες, εκτιμούσε την σοβιετική απειλή και ήταν θέμα μηνών μέχρι οι ίδιοι οι Αμερικανοί να ξυπνήσουν μπροστά στον κίνδυνο από τον Στάλιν και να συμβουλευτούν τους Βρετανούς στρατιωτικούς για νέο πολεμικό σχέδιο.
Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν πια πραγματικότητα.
