«Η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε θέλει αλλά, νομίζω, ούτε και μπορεί να αντιμετωπίσει τον Ντόναλντ Τραμπ», είπε ο Κύπριος Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Γιώργος Γεωργίου σε συνέντευξή του στο ant1live, από το Στρασβούργο, υπογραμμίζοντας επίσης πως η Ένωση δεν διαθέτει γεωπολιτικό αποτύπωμα. Όπως τονίζει, η νέα 5ετία στο Ευρωκοινοβούλιο ξεκίνησε με πολλές δυσκολίες και ανέφερε πως έγνοια του είναι να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των Κυπρίων πολιτών.
Ποιοι είναι οι προσωπικοί σας στόχοι για την παρουσία σας στο ΕΚ το 2025;
Η νέα πενταετία ξεκινά με πάρα πολλές δυσκολίες. Με μια νέα Επιτροπή υπό την Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν, η οποία εκλέγηκε ξανά, μέσα από διαδικασίες όχι τόσο διαφανείς. Συναλλαγές οι οποίες αναβάθμισαν και νομιμοποίησαν σε αρκετό βαθμό και συντηρητικές ακροδεξιές πολιτικές ομάδες. Υπό αυτές τις περιστάσεις, εμείς καταψηφίσαμε συνολικά τη σύσταση αυτής της Κομισιόν, θεωρώντας ότι θα λειτουργήσει επί το συντηρητικότερο πιο νεοφιλελεύθερα με πολιτικές, οι οποίες δε θα εκφράζουν και δεν θα εξυπηρετούν το σύνολο των ευρωπαίων πολιτών. Αντίθετα, παρουσιάζονται στίγματα έντονης στρατιωτικοποίησης μιας πολεμικής οικονομίας, η οποία λειτουργεί με 2 μέτρα και 2 σταθμά.
Προσωπικά, έχω ξανά ενταχθεί στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, εκεί όπου διαδραματίζεται κρίσιμος ρόλος για το Κυπριακό και ασχολούμαστε με τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης με άλλες χώρες. Είμαι στην Επιτροπή Περιβάλλοντος Ασφάλειας των Τροφίμων και Δημόσιας Υγείας. Στην Επιτροπή Υγείας, μια νέα υποεπιτροπή που συστάθηκε εντελώς πρόσφατα. Μέσα από αυτές τις επιτροπές θα προσπαθήσουμε να έχουμε την έγνοια αναφορικά με τα συμπεράσματα της έκθεσης που θα καταρτιστεί για τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης Τουρκίας.
Στις δε άλλες επιτροπές, θα επικεντρωθούμε στην ανάγκη να στηριχθεί η πράσινη μετάβαση. Ένα διακύβευμα όχι εύκολο, ιδιαίτερα μετά από την εκλογή Τραμπ στην εξουσία και την απόσυρσή του από την Συμφωνία του Παρισιού, αλλά και από κάποια πισωδρομίσματα σε ότι αφορά τη ζέση με την οποία θα πρέπει να στηριχθεί αυτή η πράσινη μετάβαση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όταν πρόκειται για οπλισμούς και άμυνες αφειδώλευτα και ακατάσχετα προσφέρονται πάρα πολλά δισεκατομμύρια. Αν μιλάμε για αυτή την πράσινη μετάβαση σφίγγουν τα ζωνάρια
Αντίθετα, επιβάλλουν τις λεγόμενες πράσινες φορολογίες που εξοντώνουν τους ήδη κοινωνικά ασθενείς και οικονομικά αδύναμους ευρωπαίους πολίτες και τους βιομηχάνους της λεγόμενης πράσινης μετάβασης. Ενισχύοντας εκείνον που εμείς ονομάζουμε πράσινο καπιταλισμό, δηλαδή την κερδοσκοπία, μέσα από την εκμετάλλευση αυτού του αφηγήματος της πράσινης μετάβασης.
Υπάρχει κλιματική αλλαγή, είναι κρίση ουσιαστικά, διότι το είδαμε μέσα από αλλεπάλληλες πυρκαγιές, καταιγίδες, λειψυδρίες, ξηρασίες και καύσωνες που παρατηρούνται και στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στον ευρωπαϊκό Νότο, αλλά και σε άλλες χώρες του πλανήτη, οπότε εκείνο το οποίο τονίζουμε, έχουμε μια τελευταία ίσως ευκαιρία να ληφθούν γενναία μέτρα αναφορικά με αυτό το ζήτημα.
Επιπλέον, είναι ανάγκη να ενισχύσουμε τους αγρότες οι οποίοι μέσα και από την τελευταία συμφωνία που συνήψε με έναν αυταρχικό τρόπο, η πρόεδρος της Κομισιόν με κάποιες χώρες της Λατινικής Αμερικής, υποσκάπτονται πάρα πολύ τα δικαιώματα των ευρωπαίων αγροτών, οι οποίοι ξεκινούν ξανά να διαμαρτύρονται. Μέσα από τις άλλες επιτροπές, έχουμε να δούμε τα ζητήματα υγείας, του παιδικού καρκίνου, της άνοιας και των φαρμάκων που θα πρέπει να διοχετεύονται κατά έναν δίκαιο και ισότιμο τρόπο σε όλους.
Πέρα από όλα αυτά, μέσα από τις παρεμβάσεις μας, τις ερωτήσεις μας ή τη διοχέτευση των σκέψεων των απόψεών μας, δια μέσου άλλων συναδέλφων σε άλλες επιτροπές που δεν συμμετέχουμε, θα προσπαθήσουμε να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα των απλών ευρωπαίων πολιτών, προφανώς και των Κυπρίων.
Είναι κατάλληλα προετοιμασμένη η ΕΕ για τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ;
Όχι. Ούτε θέλει νομίζω ούτε και μπορεί. Η Ευρώπη είναι σε μια φάση σοκ αυτή τη στιγμή. Ο Τραμπ έχει εξαπολύσει μύδρους μέσα από τους οποίους αλλάζει την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης παγκόσμια. Πρόκειται για μια υπαναχώρηση από δημοκρατικούς θεσμούς και διαδικασίες στην ίδια την Αμερική. Οι απειλές για επιβολή φορολογιών, η απόσυρση από τη συμφωνία του Παρισιού, η απόσταση από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας δημιουργούν νέες προκλήσεις για την Ευρώπης.
Αυταρχικοποιείται ένας βασικός σύμμαχος της Ευρώπης, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Πλέον θα πρέπει η Ευρώπη να εγκύψει με σοβαρότητα στο τι πολιτικές θα πρέπει να ακολουθήσει και πώς θα αντιδράσει απέναντι σε αυτές τις προκλήσεις, οι οποίες προφανώς εάν υλοποιηθούν, θα επιφέρουν τεράστιες παρενέργειες σε ότι αφορά την οικονομία της Ευρώπης.
Ενδεχομένως να συντηρητικοποιήσουν και κάποιες από τις πολιτικές που θα ακολουθήσει η ίδια η Ευρώπη, καθώς θα απομείνει μόνη να στηρίζει την Ουκρανία ή να διαχειρίζεται την πράσινη μετάβαση ή ζητήματα υγείας.
Η ΕΕ έδειξε ακόμα μια φορά αδυναμία να παίξει σημαντικό ρόλο στη διαχείριση του πολέμου στην Ουκρανία και στον πόλεμο στη Γάζα; Τι πρέπει να αλλάξει για να γίνει η ΕΕ υπολογίσιμη δύναμη στα μεγάλα διεθνή ζητήματα;
Η Ευρώπη δεν διαθέτει γεωπολιτικό αποτύπωμα. Αυτό το εντοπίζει κάποιος εάν δει τη συμπεριφορά της όταν επισυμβαίνουν κρίσεις είτε στην περιοχή της είτε παγκόσμιες.
Στην Ουκρανία θα ανέμενε κάποιος ότι θα αναλαμβανόταν κάποια στιγμή μια πρωτοβουλία εκ μέρους της Ευρώπης για να υπάρξει διαπραγμάτευση και ειρήνευση. Είναι τραγικό το γεγονός ότι αυτό το πράγμα για τους δικούς του λόγους, θέλει να το κάνει ο Τραμπ που απέχει και δεν το κάνει η ίδια η Ευρώπη. Έχουν δοθεί δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς ή σε χρηματική ενίσχυση της Ουκρανίας. Η αλληλεγγύη βεβαίως έπρεπε να ήταν και είναι αυτονόητη, αλλά εδώ μιλάμε για μια διαδικασία και έναν πόλεμο που πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή γιατί προκαλεί τεράστιες θυσίες για τον ουκρανικό και τον ρωσικό λαό.
Επιπλέον δημιουργεί μια τεράστια γεωπολιτική αναστάτωση. Λόγω του ουκρανικού έχουν προκύψει ζητήματα με την ενέργεια. Έχουν προκύψει οικονομικές παρενέργειες σε χώρες κλειδιά που ήταν οι άξονες της οικονομικής ανάπτυξης της Ευρώπης, όπως είναι η Γερμανία και η Γαλλία.
Όλα αυτά έχουν τεράστια επίδραση στους ευρωπαϊκούς λαούς. Διεθνείς αναλυτές διαπιστώνουν ότι αυτός ο πόλεμος είναι στο τέλος του, έχει βαλτώσει, δεν μπορεί να προχωρήσει. Το στοίχημα το οποίο βάζει Ευρώπη και το επαναλαμβάνουν συνεχώς οι επικεφαλής των θεσμών, είναι να νικηθεί Ρωσία. Δεν ξέρω που στηρίζουν αυτό το πράγμα, αν μπορεί να νικηθεί η Ρωσία στο πεδίο του πολέμου ή αν παίζουν πραγματικά με την πυρηνική φωτιά.
Στην Γάζα δεν εμφανίστηκε ποτέ η Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπήρξαν τεράστιες προκλήσεις, γενοκτονίες, καταδίκες από διεθνή δικαστήρια σε βάρος του Νετανιάχου και του Ισραήλ και η Ευρώπη μέσα από έναν μπορεί ένοχο ανοιχθεί τον τρόπο προκλητικά σωπαίνει. Μα η Μεσόγειος είναι δίπλα μας
Δεν είμαι βέβαιος, ότι η Ευρώπη διαθέτει ηγεσία στιβαρή, για να παίξει αυτόν τον ρόλο. Σου λέω απλά ότι η Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν κάποια στιγμή συζητιόταν για να πάει Γενική Γραμματέας του ΝΑΤΟ. Άρα μιλάμε εδώ πέρα για δίδυμα αδέλφια.
Πώς μπορείς να αυτονομηθείς στρατιωτικά εξοπλιστικά, γεωπολιτικά, όταν η ταύτιση είναι απόλυτη, θα πρέπει να αποφασίσουν. Η Ευρώπη είναι για τους Ευρωπαίους ή είναι μια Ευρώπη υποχείριο του ΝΑΤΟ;
Διότι ουσιαστικά, σε πρώτη φάση, υπήρξαν κάποιες συζητήσεις εκ μέρους του Καγκελάριου της Γερμανίας και του Γάλλου προέδρου, αναφορικά με το ουκρανικό ότι θα έπρεπε να κουβεντιαστεί το ενδεχόμενο της ειρήνευσης. Όταν επισκέφτηκαν την Ουάσιγκτον, επέστρεψαν με μια πολεμοκάπηλη ρητορική και αύξησαν πάρα πολύ τις αμυντικές τους επενδύσεις.
Βλέπουμε μια κινητικότητα στο Κυπριακό από τη μια αλλά από την άλλη βλέπουμε την αδιαλλαξία Τουρκίας και Τουρκοκυπρίων. Υπάρχει ακόμα ελπίδα; Μπορεί να βοηθήσει η ΕΕ;
Πριν την πενταμερή πήγαμε στην τριμερή, η οποία δεν ήταν σίγουρη ότι θα πραγματοποιούνταν.
Φαίνεται ότι υπήρξε μια πίεση εκ μέρους της Τουρκίας για διάφορους και γιατί αυτή τη στιγμή είναι στρυμωγμένη και γιατί θέλει να δώσει μια τελευταία ευκαιρία. Ή ήθελε να φανεί διαλλακτική μπροστά στις μεγάλες συζητήσεις που γίνονται για τα ευρωτουρκικά, τις συζητήσεις δηλαδή, μέσα από τις οποίες προετοιμάζεται η Ευρώπη να αποδώσει στην Τουρκία διάφορα δώρα.
Με αποκορύφωμα βέβαια την αναβάθμιση της λεγόμενης τελωνειακής Ένωσης, η οποία θα αποδώσει έως και 500 δισεκατομμύρια το χρόνο εμπορικές συναλλαγές ανάμεσα στις δύο οντότητες.
Ότι και να συμβαίνει, ο κ. Τατάρ, μέσα από την άγονη προσέγγιση του, εντέλει συναίνεσε και πήγε στη Νέα Υόρκη. Έγινε η συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τις προηγούμενες μέρες, το οποίο μπορεί να ενταχθεί σε μια θετικότητα γύρω από τις εξελίξεις. Δεν υπήρξε λύση.
Ήμασταν προετοιμασμένοι ότι για κάποια από τα οδοφράγματα, για τους λόγους που επικαλείται ο κ. Τατάρ, δεν θα έλεγε το ναι. Εκείνο που μας είχε παραξένεψε και μας ανησύχησε, είναι η στάση του κ. Χριστοδουλίδη, ο οποίος πήγε με ένα πακέτο οκτώ προτάσεων λέγοντας, «ή απαντάς θετικά για όλα ή φεύγει το πακέτο από το τραπέζι».
Αυτό δεν είναι διαλεκτική προσέγγιση ενόψει της πενταμερούς που έρχεται. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα, έχουν εμπεδωθεί επί του εδάφους δεδομένα τα οποία θα δυσκολέψουν την προσπάθεια για λύση.
Εμείς αναμένουμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έχοντας πάντα υπόψη ότι το αγκάθι για τη μη λύση είναι η Τουρκία και η αντιδραστική σημερινή τουρκοκυπριακή ηγεσία, να συμπεριφερθεί με τρόπο που να πείθει πραγματικά και τους Ευρωπαίους και τη διεθνή κοινότητα.
Ποια είναι η άποψή σας για τις κινήσεις της Τουρκίας στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Μπορούμε να τη σταματήσουμε; Πως πρέπει να αντιδράσει η ΕΕ;
Δεν μπορούμε να αντιδράσουμε. Οι 2 βασικοί παίκτες θα μπορούσαν να επιδράσουν πάνω στην Τουρκία για να γίνει κάτι είναι οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο κ. Τραμπ του είπε, «Δώσε μέσα και κάνε ότι πρέπει να κάνεις».
Εδώ μένει να δούμε πώς θα συμπεριφερθεί ότι η Αμερική με τους συμμάχους της, τους Κούρδους, τους οποίους ελπίζω να μη χρησιμοποίησε απλά στην αντιμετώπιση του ISIS. Κατά πόσο θα τους πουλήσει ή θα τους στηρίξει στο δικαίωμα να υπάρχουν και να εγκαθιδρύσουν μια αυτόνομη περιοχή και να υπάρξουν επιτέλους ως ΕΕ οντότητα.
Ή εάν θα δώσει το τελικό «πράσινο φως» στην Τουρκία να προχωρήσει και να υλοποιήσει τους στόχους της που είναι πάρα πολύ γνωστοί.
Πέρα από τη Λιβύη τώρα και στη Συρία, η Τουρκία μέσα από αυτούς που εγκαταστάθηκαν τους μέχρι χθες τρομοκράτες, τους μέχρι χτες επαχθής, τους μέχρι χτες επικηρυγμένους, οι οποίοι σε μια νύχτα έβαλαν κοστούμι, έβγαλαν το μαντήλι, ξύρισαν τα μούσια και έγιναν αξιόπιστοι συνομιλητές.
Πήγε και η Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν στην Άγκυρα, βρήκε τον κ. Ερντογάν και χαρακτήρισε τις ανησυχίες του αναφορικά με τη Συρία και τις συνοριακές ζώνες ως νόμιμες.
Θα πρέπει να δούμε κατά πόσο ο κ. Τζολάνι, που τώρα άλλαξε όνομα, εννοεί αυτά που λέει και κατά πόσον, ΗΠΑ και ΕΕ θα εμβολιάσουν αυτή την προσπάθεια για να υπάρξει μια συμπεριληπτική διακυβέρνηση σε αυτήν την ταλαιπωρημένη τα τελευταία 15 χρόνια χώρα μετά πάρα πολλά προβλήματα.
Δεν είναι μόνο η Τουρκία είναι και το Ισραήλ το οποίο έχει εισβάλει, έχει επέμβει, έχει καταλάβει και άλλες περιοχές πέραν των υψωμάτων Γκολάν που κατέχει από το 67 παράνομα.
Άρα εμείς θεωρώ ότι δεν μπορούμε να αντιδράσουμε εκεί που έχουμε έγνοια, είναι να μην υλοποιηθεί εκείνη η απειλή για ανακήρυξη ΑΟΖ με παράνομο τρόπο, ανάμεσα στις 2 χώρες. Πολύ περισσότερο να μην υπάρξει αναγνώριση του ψευδοκράτους ή χάραξη ΑΟΖ, ανάμεσα στη Συρία και στο ψευδοκράτος. Θα δημιουργηθούν με αυτόν τρόπο τετελεσμένα, τα οποία δύσκολα αναιρούνται στην πορεία, έτσι όπως έγινε και με το τουρκολυβικό σύμφωνο.
