Ο Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να αναλάβει τα καθήκοντά του στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο, σε μία περίοδο έντονων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο τη Συρία. Και παρόλο που φαίνεται να επιθυμεί να αποφύγει περαιτέρω εμπλοκές, όπως πολύ ορθά αναφέρεται σε ανάλυση των New York Times, η κατάσταση στην ταραγμένη περιοχή μπορεί να μην του αφήσει περιθώρια επιλογών.
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα και τις δηλώσεις του, ο Τραμπ δείχνει να προσανατολίζεται σε μία πολιτική μη εμπλοκής, επικαλούμενος την πολυετή σύγκρουση στη Συρία και τις συνέπειές της. Μάλιστα, ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει τη χώρα «της άμμου και του θανάτου», αφήνοντας σαφή τη δυσφορία του για την εμπλοκή των ΗΠΑ σε «ατελείωτους πολέμους».
Ωστόσο, την ίδια στιγμή, οι προκλήσεις είναι μεγάλες. Η Συρία βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι μετά τη σταδιακή αποδυνάμωση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Ασαντ και την παρουσία ανταρτικών ομάδων με τρομοκρατικές ρίζες. Αυτό εγείρει φόβους ότι η αποσταθεροποίηση της περιοχής μπορεί να απειλήσει και τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ ταυτόχρονα, η ανασυγκρότηση της Συρίας αποτελεί έναν ακόμη πονοκέφαλο κυρίως σε γεωπολιτικό επίπεδο.
Συμβούλιο και σύμμαχοι πιθανότατα να προσπαθήσουν να ασκήσουν πιέσεις στον νέο πρόεδρο ώστε να εμπλακεί ενεργά στη Συρία. Το Ισραήλ ανησυχεί για την ιρανική επιρροή στην περιοχή, ενώ η Τουρκία αναμένεται να πιέσει τον Τραμπ να αναλάβει δράση κατά των Κούρδων μαχητών, αλλά και να ασχοληθεί με τη δράση της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ.
Εξ όσων φαίνεται, ο Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε μία πολύ λεπτή εξίσωση. Η στρατηγική αποφυγής εμπλοκής μπορεί να φαίνεται ελκυστική για έναν ηγέτη που επιθυμεί να επικεντρωθεί στην εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ωστόσο, η Συρία αποτελεί ένα ιδιαίτερα εύφλεκτο πεδίο. Η ανάληψη μίας πολιτικής ουδετερότητας μπορεί να αποβεί καταστροφική, ειδικά σε μία περιοχή όπου οι συνέπειες της απραξίας είναι αμεσότατες και μπορεί να κλιμακώσουν την αστάθεια. Η ισορροπία μεταξύ της παραδοσιακής επιθυμίας του Τραμπ να αποφεύγει επιπλέον στρατιωτική εμπλοκή αλλά και της ανάγκης των ΗΠΑ να διατηρούν ισχυρή παρουσία στη Συρία για να αποφευχθούν μελλοντικές απειλές από τρομοκρατικές ομάδες, είναι νευραλγικής σημασίας. Η πρόσφατη ιστορία δείχνει ότι οι αποσύρσεις χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό μπορεί να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερες κρίσεις.
Η πολυδιάστατη αυτή κρίση απαιτεί όχι μόνο διπλωματική ευελιξία, αλλά και στρατηγική σύνεση από πλευράς ΗΠΑ. Τον Ιανουάριο θα εξακριβωθεί εάν ο Τραμπ θα επιμείνει στο αφήγημά του περί «μη εμπλοκής» ή αν θα αναγκαστεί να επαναξιολογήσει τη στάση του με δεδομένες τις διεθνείς πιέσεις και τις εξελίξεις που δεν μπορούν να αγνοηθούν.
