Του Παύλου Ξανθούλη
Ανατροπή της επιδοματικής πολιτικής και κατάργηση αστόχευτων επιδομάτων που υπολογίζονται σε ένα δισεκατομμύριο ευρώ, επιδιώκει σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΝΤ1, η Τρόικα.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι διεθνείς δανειστές της Κύπρου ετοιμάζουν νέο πακέτο μέτρων, το οποίο θα συμφωνηθεί με την κυπριακή κυβέρνηση, αλλά θα ενεργοποιηθεί μόνο σε περίπτωση δημοσιονομικού εκτροχιασμού.
Με τον τρόπο αυτό, η Τρόικα προσδοκά ότι θα έχει έτοιμες απαντήσεις σε περίπτωση κατά την οποία βαθύνει ακόμη περισσότερο η ύφεση στην οποία έχει περιέλθει η κυπριακή οικονομία και ξεφύγει από την αρχική πρόβλεψη του 8,7% για το 2013.
Κοινοτική πηγή, η οποία μίλησε στον ΑΝΤΕΝΝΑ, υπό την αίρεση τήρησης της ανωνυμίας της, ανέφερε ότι:
Η Τρόικα διαπίστωσε την ύπαρξη αστόχευτων επιδομάτων, τα οποία επιβαρύνουν το κράτος κατά 1 δις ευρώ, ως αποτέλεσμα παροχών που δόθηκαν στη διάρκεια της προηγούμενης διακυβέρνησης, επί Δημήτρη Χριστόφια.
Η Λευκωσία όφειλε να υποβάλει σχέδιο αναφορικά με την επιδοματική πολιτική μέχρι τις 30 Ιουνίου, κάτι που δεν έγινε με αποτέλεσμα το θέμα να παραπέμπεται στην Τρόικα, η οποία επιδιώκει να δώσει λύση.
Οπως λέχθηκε στον ΑΝΤ1, η λύση που προκρίνουν οι διεθνείς δανειστές της Κύπρου δεν μπορεί να είναι άλλη από την κατάργηση όσων επιδομάτων κριθούν ότι δόθηκαν χωρίς στόχευση.
Σε επίπεδο οικονομίας, η Τρόικα θεωρεί ότι το πρώτο πεντάμηνο του 2013, οι δείκτες κινήθηκαν καλύτερα από το αναμενόμενο, αλλά εμφανίζεται συγκρατημένη, καθώς υπάρχουν φόβοι για ενδεχόμενη δημοσιονομική εκτροπή.
Φέρεται να εκτιμά ότι:
Στην παρούσα φάση, «δεν υπάρχει άμεση ανάγκη λήψης νέων μέτρων στο δημοσιονομικό κομμάτι», αλλά επιδιώκει την επίτευξη συμφωνίας για ένα νέο πακέτο, το οποίο θα ενεργοποιηθεί μόνο σε περίπτωση δημοσιονομικού εκτροχιασμού, κάτι που θα κρίνει προφανώς η ίδια.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το μέλος της Κομισιόν στην Τρόικα, Μάρτεν Φερβέι, διατύπωσε ανησυχίες σε γραπτό σημείωμα που δημοσιοποίησε ο ΑΝΤ1 κάνοντας λόγο για: πιθανή ισχυρότερη συρρίκνωση της οικονομίας, απότομη πτώση στις τιμές των ακινήτων, καθώς και περαιτέρω επιδείνωση της προοπτικής στην αγορά εργασίας ειδικά εάν η συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα οδηγήσει σε μια πιο παρατεταμένη περίοδο χαμηλής εμπιστοσύνης και πιστωτικής συστολής.
