Του Γιάννη Σελινόπουλου
Εισήγηση για προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης πριν από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, είχε ενώπιον της η κυβέρνηση Χριστόφια από την υπηρεσία Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, αλλά την αγνόησε και κατέφυγε στο ρωσικό δάνειο για να αποφύγει το πολιτικό κόστος.
Την καταγγελία έκανε ο Διευθυντής του Γραφείου Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, Φαίδων Καλοζώης, καταθέτοντας στην Ερευνητική Επιτροπή λέγοντας ότι από τις 25 Ιουλίου 2011 είχε αποστείλει επιστολή στον Γενικό Διευθυντή του υπουργείου Οικονομικών με εισήγηση για προσφυγή στο Μηχανισμό, και εξήγησε τι τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η Κύπρος οδηγείτο από τότε με μαθηματική ακρίβεια σε άτακτη χρεοκοπία.
«Τον Μάιο του 2011 ο Χαρίλαος Σταυράκης έδωσε έγκριση για μεσοπρόθεσμο δανεισμό. Μιλήσαμε με 4 μεγάλες Ευρωπαϊκές Τράπεζες και για πρώτη φορά εισπράξαμε άρνηση. Μέχρι τις 30 Μαΐου 2011 με ένα τηλεφώνημα στο Λονδίνο μπορούσαμε να δανειστούμε μέχρι 100 εκ ευρώ σε μια ημέρα. Στις 31 Μαΐου 2011 δεν μας έδιναν ούτε ένα ευρώ».
Ο κύριος Καλοζώης ανέφερε ακόμη ότι η περίπτωση της Κύπρου ήταν παγκόσμιο φαινόμενο και ότι δεν υπάρχει άλλο κράτος που αποκλείστηκε από τις διεθνείς αγορές ενώ είχε αξιολόγηση από τους οίκους Α-, ότι δηλαδή ήταν αξιόχρεη.
Για να συμπληρώσει ότι:
«Παρακολουθούσαμε τα μετρητά του κράτους, κάθε μέρα να λιγοστεύουν και είχαμε για πρώτη φορά υποψία για στάση πληρωμών. Στραφήκαμε στις εγχώριες τράπεζες αλλά οι δυνατότητες ήταν περιορισμένες. Για αυτό στις 25 Ιουλίου 2011 έστειλα σημείωμα ότι έπρεπε να στραφούμε στο Μηχανισμό Στήριξης».
Ο κύριος Καλοζώης αναφέρθηκε και στις εξηγήσεις που δόθηκαν τότε από πλευράς κυβέρνησης για τη μη προσφυγή στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.
«Τον Ιούλιο του 2011 η Κυπριακή Οικονομία, διεθνώς είχε την εικόνα ότι ήταν σε πορεία ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Ο Χαρίλαος Σταυράκης μετά τη λήψη της επιστολής μας, ζήτησε επαναβεβαίωση στοιχείων. Τα παραδώσαμε μια βδομάδα μετά και ήταν ακόμα χειρότερα. Στις 3 Αυγούστου 2011 έστειλα επιστολή για να ενημερωθεί το υπουργικό Συμβούλιο. Στις 5 Αυγούστου 2011 έγινε ανασχηματισμός και ανέλαβε το υπ. Οικονομικών ο Κίκης Καζαμίας. Η κυβέρνηση προσέφυγε στο ρωσικό δάνειο διότι έλεγαν ότι δεν προλαβαίνουμε να προσφύγουμε στο Μηχανισμό, διότι η χρεοκοπία ήταν θέμα εβδομάδων».
Σύμφωνα με τον κύριο Καλοζώη, είχε προειδοποιήσει τον Χαρίλαο Σταυράκη από τον Φεβρουάριο του 2011 ότι η οικονομία του τόπου βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο και ότι το κράτος έπρεπε να τερματίσει την τακτική βραχυπρόθεσμου δανεισμού και να καταφύγει σε μακροπρόθεσμο δανεισμό, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του.
«Ο Χαρίλαος Σταυράκης αντέδρασε και είπε ότι η πολιτική ήταν δική του και ότι θα αποφάσιζε ο ίδιος πως θα χειριζόταν την κατάσταση. Τα βραχυπρόθεσμα, άρα «επικίνδυνα» δάνεια το 2010 ήταν στο 19% του συνόλου των δανείων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το 2011 έφθασαν στο 46%».
Ο κύριος Καλοζώης χαρακτήρισε ακόμη ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιείται η διαχείριση του Δημοσίου Χρέους για βελτίωση της δημοσιονομικής θέσης μιας χώρας και ότι από τον Μάιο του 2010 υπήρχε γνωμάτευση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει διασύνδεση μεταξύ των δύο, την οποία και αγνόησε η κυβέρνηση Χριστόφια.
Την εισήγηση αυτή έκανε ο ίδιος ο κ. Καλοζώης ο οποίος διαχειριζόταν το δημόσιο χρέος από το 2010. Ο κ. Καλοζώης κατέθεσε ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής δύο επιπρόσθετα σημειώματα ημερομηνίας 25 Ιουλίου και 3 Αυγούστου 2011 με τα οποία εισηγείτο την ένταξη στο Μηχανισμό Στήριξης.
Επεξηγώντας τους λόγους για τους οποίους εισηγείτο την ένταξη στο Μηχανισμό Στήριξης, ανέφερε ότι το Μάιο του 2011 και στη συνέχεια με καθυστέρηση, ο τότε Υπ. Οικονομικών Χαρίλαος Σταυράκης, έδωσε την άδεια να προχωρήσει ο μεσοπρόθεσμος δανεισμός. Όπως είπε, υπήρξαν συνομιλίες με τέσσερις ευρωπαϊκές τράπεζες το Μάιο του 2011, οι οποίες απάντησαν αρνητικά στα αιτήματα της Κύπρου.
Ο κ. Καλοζώης είπε ότι μέχρι τις 30 Μαΐου ήταν δυνατό να εξασφαλιστούν με ένα τηλεφώνημα στο Λονδίνο 100 εκ. ευρώ, ενώ από την 31η Μαΐου όπως είπε ήταν σα να μη γνώριζε κανένας την Κύπρο. Όπως είπε χαρακτηριστικά, η περίπτωση της Κύπρου ήταν ένα παγκόσμιο φαινόμενο αφού όταν αποκλείστηκε η Κύπρος από τις διεθνείς αγορές παρά τις σημαντικές υποβαθμίσεις από τους διεθνείς οίκους, οι ίδιες οι αγορές είχαν αγνοήσει τις υποβαθμίσεις.
