Κύμα πιέσεων επιδιώκει να προκαλέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, επιχειρώντας με τη στήριξη της Γαλλίας, να θέσει μέσω των G20, των πλουσιότερων οικονομιών του πλανήτη, θέμα εναρμόνισης του συντελεστή φορολογίας επιχειρήσεων, κάτι που εκ των πραγμάτων αγγίζει και την Κύπρο.
Πληροφορίες του ΑΝΤΕΝΝΑ αναφέρουν ότι ο κ. Σόιμπλε προωθεί και συζήτηση συγκεκριμένης δέσμης μέτρων, ενώ φέρεται να έχει αποστείλει και επιστολή προς τον αμερικανό ομόλογό του, ζητώντας τη συμβολή και των Ηνωμένων Πολιτειών για μια συνολική λύση, σε παγκόσμια κλίμακα, γύρω από το φαινόμενο των ούτω καλούμενων φορολογικών παραδείσων.
Η κίνηση του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών δεν αναμένεται να αποδώσει αποτελέσματα, τουλάχιστον άμεσα.
Δεν πρέπει ωστόσο να υποβαθμίζεται, κυρίως εάν συνυπολογιστεί με μια σειρά άλλων κινήσεων που κάνει το Βερολίνο προκειμένου να απομονώσει όσα κράτη αντιδρούν στην εναρμόνιση του φορολογικού συντελεστή και να τα υποχρεώσει με «άλλους τρόπους» να αναθεωρήσουν την πολιτική τους.
Είναι άλλωστε προφανές, ότι ένα κράτος που συζητά τη συνομολόγηση μνημονίου, καθίσταται εκ των πραγμάτων ευκολότερος στόχος, δεδομένου ότι το πρόγραμμα που θα συμφωνήσει σε τεχνικό επίπεδο με την Τρόικα, θα αναζητά και πολιτική νομιμοποίηση, τόσο από το Eurogroup, όσο και από τα εθνικά κοινοβούλια, περιλαμβανομένης της γερμανικής Μπούντεσταγκ, υπό το φως μάλιστα των εκλογικών αντιπαραθέσεων που έχουν ήδη ξεσπάσει στη Γερμανία.
Υπό αυτή την έννοια, η Κύπρος θα μπορούσε να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στερείται επιλογών και δυνατοτήτων αποτροπής ενδεχόμενων αρνητικών εξελίξεων. Η Λευκωσία κρατά στα χέρια της τρία χαρτιά:
1. Τη στήριξη που της παρέχει η Κομισιόν, όπως εκφράστηκε από τον Αντιπρόεδρο Όλι Ρεν στο πρόσφατο Eurogroup. Όπως απεκάλυψε ο ΑΝΤΕΝΝΑ, ο κ. Ρεν διαμήνυσε προς πάσα κατεύθυνση ότι η νήσος έχει ευθυγραμμιστεί πλήρως με τη κοινοτική νομοθεσία για την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος.
2. Το «θετικό προηγούμενο» της Ιρλανδίας, η οποία αν και εντάχθηκε σε πλήρες μνημονιακό πρόγραμμα, αρνήθηκε κατηγορηματικά να αυξήσει τον φόρο που επιβάλλει στα κέρδη επιχειρήσεων, παρά τις ισχυρές πιέσεις που δέχθηκε.
3. Την κοινή θέση της πολιτειακής και της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου, ότι η αύξηση του εταιρικού φόρου αποτελεί κόκκινη γραμμή, κάτι που εάν δεν περιοριστεί σε απλές διακηρύξεις και μετουσιωθεί σε μια συντονισμένη πολιτική εκστρατεία, τότε οι πιθανότητες αποτροπής ενδεχόμενων αρνητικών εξελίξεων θα είναι με το μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
