Σύμφωνα με τον κ. Χλωρακίωτη «Προσωπικά δεν με πλησίασε κανένας κομματάρχης. Όμως αισθανόμουν ότι αιωρείτο αυτό το θέμα. Εμείς θέλαμε οι συγχωνεύσεις να γίνονται ανά περιοχή. Αλλά όταν μια Συνεργατική ήθελε να συγχωνευθεί με μια εκτός περιοχής, υπήρχε η υπόνοια ότι πίσω από αυτή τη θέση υπήρχαν κομματικές παρεμβάσεις, λόγω και των όσων ακούγονταν για σχέσεις κάποιων κομμάτων με συγκεκριμένα ΣΠΙ».
Ακολούθησε η κατάθεση του Μάριου Κληρίδη, ο οποίος διετέλεσε γενικός διευθυντής του Συνεργατισμού, μέχρι και το 2015 όταν και παραιτήθηκε. Στην κατάθεση του υποστήριξε ότι ο Συνεργατισμός δούλευε περίπου ως ενεχυροδανειστήριο, αποφάσεις λαμβάνονταν ερήμην του, συγκεκριμένα στελέχη επιδίωκαν την αυτοπροβολή του και επανέλαβε τα περί υπόσκαψης του από τον Νικόλα Χατζηγιάννη.
«Την υπόσκαψη την καταλάμβανες από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα αλλά και από κάποια πηγαδάκια. Έξι μήνες μετά το διορισμό μου έλαβα πληροφορίες από γνωστά μου άτομα με προσβάσεις στο Υπουργείο, μου είπαν: «Πρόσεχε γιατί σε υποσκάπτουν».
Ενώ ο πρώην πρόεδρος της Επιτροπείας και τελευταίος μάρτυρας Τάκης Ταουσιάνης απαρίθμησε μια σειρά από αιτίες, που οδήγησαν στην κατάρρευση του Συνεργατισμού.
Πριν το 2013, ατασθαλίες, διαφθορά, κομματοκρατία, ευνοιοκρατία, σκόπιμη έλλειψη ικανοποιητικής επόπτευσης, αδράνεια, ακαταλληλότητα στελεχών. Μετά το 2013 τα τεράστια συσσωρευμένα προβλήματα και κυρίως οι Μη Εξυπηρετούμενες Χορηγήσεις. Επίσης σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε η επιλογή μη προσοντούχων, η χαμηλού επιπέδου εταιρική διακυβέρνηση και συμπεριφορές, με αποτέλεσμα οι επόπτες να χάσουν την εμπιστοσύνη τους και την υπομονή τους.
Μετά το πέρας της κατάθεσης του τελευταίου μάρτυρα ο πρόεδρος της Ερευνητικής Γεώργιος Αρέστη, σημείωσε ότι η Επιτροπή μπορεί να επανέλθει εκτάκτως εάν προκύψει θέμα κατά την πορεία συγγραφής του πορίσματος.
