Η δυσχέρεια που αντιμετωπίζουμε στο να χαλαρώσουμε πραγματικά στις διακοπές εδράζεται στη δομή του σύγχρονου νου, ο οποίος είναι εθισμένος στην αδιάλειπτη επίλυση προβλημάτων.
Oταν ένας άνθρωπος με υψηλά επίπεδα παραγωγικότητας παύει απότομα τη δραστηριότητά του, το εσωτερικό σύστημα συναγερμού «πυροδοτείται». Ο εγκέφαλος, στερούμενος των συνηθισμένων εργασιακών πιέσεων, ερμηνεύει την ησυχία ως απειλή και αναζητά εμμονικά νέα αντικείμενα ανησυχίας.
Αυτό το φαινόμενο, κλινικά γνωστό ως Aγχος Επαγόμενο από τη Χαλάρωση (Relaxation Induced Anxiety), εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η απότομη απόσυρση των εξωτερικών ερεθισμάτων ευνοεί τον νοητικό μηρυκασμό. Οι διακοπές, αντί να λειτουργήσουν ως βαλβίδα αποσυμπίεσης, καθίστανται συχνά ο μεγεθυντικός φακός των εσωτερικών μας συγκρούσεων, καθώς οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις για τον εαυτό και το μέλλον αναδύονται χωρίς τα φίλτρα της καθημερινής ρουτίνας.
Eνα επιπλέον ανάχωμα στην πραγματική αποφόρτιση είναι η αδυναμία ψηφιακής αποσύνδεσης. Από νευροψυχολογική άποψη, η διαρκής ενασχόληση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διατηρεί ενεργά τα κυκλώματα ανταμοιβής της ντοπαμίνης, εθίζοντας τον εγκέφαλο σε μία κατάσταση συνεχούς εγρήγορσης. Η ανάγκη για προβολή της «ιδανικής εμπειρίας» μετατρέπει τον παραθεριστή σε έναν απόμακρο παρατηρητή της ίδιας του της ζωής.
Οι συνεχείς ειδοποιήσεις στο κινητό και η σύγκριση με τις «τέλειες» ζωές των άλλων μέσα από τα social media διατηρούν το συμπαθητικό νευρικό σύστημα σε ετοιμότητα, εμποδίζοντας τη μετάβαση στη παρασυμπαθητική διαδικασία που απαιτείται για τη βιολογική αποκατάσταση.
Από τη σκοπιά της υπαρξιακής ψυχολογίας, η δυσκολία χαλάρωσης ερμηνεύεται ως η κατά πρόσωπο αντιμετώπιση του «υπαρξιακού κενού». Η εργασία λειτουργεί συχνά ως ένας αμυντικός μηχανισμός απόσπασης από τα θεμελιώδη ερωτήματα του νοήματος και της θνητότητας.
Oταν ο θόρυβος κοπάζει, το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με τη σιωπή της ύπαρξής του, η απόλυτη ελευθερία που υπόσχονται οι διακοπές μπορεί να προκαλέσει τρόμο, καθώς καλούμαστε να ορίσουμε τον εαυτό μας πέρα από την ιδιότητα του «παραγωγικού» μέλους της κοινωνίας.
Πηγή: ygeiamou.gr
