Την ανάγκη για πολιτική βούληση για την προώθηση όλων των απαραίτητων δράσεων για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην περιοχή, τόνισε την Πέμπτη ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης για τη Μεσόγειο, Νάσερ Καμέλ, στη Διάσκεψη για τη Δράση για το Κλίμα στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία στο πλαίσιο της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ.
Στην ομιλία του, την οποία εκφώνησε o Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Ένωσης για τη Μεσόγειο, Ζοάν Μπορέλ, ο κ. Καμέλ δήλωσε ότι το κλίμα και η ενέργεια «θα πρέπει να κατέχουν εξέχουσα θέση» στην ημερήσια διάταξη της άτυπης συνάντησης των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ που θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο αργότερα τον Απρίλιο, σημειώνοντας ότι «είναι καθήκον του Ινστιτούτου Κύπρου (εκ των διοργανωτών του συνεδρίου) και της κυπριακής Κυβέρνησης να φτάσουν εκεί», καθώς αυτό το συνέδριο «έχει άμεση επαφή, μέσω της κυπριακής Κυβέρνησης, με αυτό το τραπέζι». Οι συστάσεις που βασίζονται σε στοιχεία και προκύπτουν στο συνέδριο μπορούν να διαμορφώσουν τις προτάσεις πολιτικής που θα εξετάσουν αργότερα οι ηγέτες, πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στην κατάσταση στην περιοχή, ο κ. Καμέλ είπε ότι «η κλιματική αλλαγή δεν περιμένει πολιτική επίλυση». «Ήδη αναδιαμορφώνει την περιοχή μας σιωπηλά, αδυσώπητα και χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα σύνορα», πρόσθεσε.
Επικαλούμενος επιστημονική βιβλιογραφία, ο κ. Καμέλ δήλωσε ότι η περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής συγκαταλέγεται στις κατοικημένες περιοχές με την ταχύτερη θέρμανση στη γη, ενώ τμήματα της λεκάνης της Μεσογείου έχουν ήδη θερμανθεί πάνω από το όριο του 1,5 βαθμού που η διεθνής κοινότητα εξακολουθεί να προσπαθεί να αποτρέψει παγκοσμίως. Πρόσθεσε ότι το νερό γίνεται όλο και πιο σπάνιο σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου, ενώ οι προβλέψεις δείχνουν ότι έως και 90 εκατομμύρια άνθρωποι στη Βόρεια Αφρική θα εκτοπιστούν εσωτερικά λόγω των κλιματικών επιπτώσεων έως το 2050 και σε όλη τη Μεσόγειο, περίπου 180 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν ήδη συνθήκες έλλειψης νερού. Οι καύσωνες δεν αποτελούν πλέον εξαιρετικά γεγονότα, τα γεωργικά συστήματα που έχουν στηρίξει κοινότητες για χιλιετίες βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση, είπε επίσης, σημειώνοντας ότι αυτές οι επιπτώσεις δεν σταματούν στα σύνορα.
Ο κ. Καμέλ δήλωσε την ετοιμότητα της Ένωσης για τη Μεσόγειο να χρησιμεύσει ως θεσμική γέφυρα για την επόμενη φάση της κλιματικής ατζέντας της ανατολικής Μεσογείου-Μέσης Ανατολής, αυτή της εφαρμογής.
Η Πρωτοβουλία για την Κλιματική Αλλαγή Ανατολικής Μεσογείου-Μέσης Ανατολής «έχει δημιουργήσει κάτι αξιοσημείωτο», ένα επιστημονικά βασισμένο περιφερειακό σχέδιο δράσης που έχει δημιουργηθεί από πάνω από 240 επιστήμονες σε 13 θεματικούς τομείς, είπε, προσθέτοντας ότι η πρόκληση τώρα είναι να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ του σχεδίου και της δράσης επί τόπου.
Αναφερόμενος στην Πρόσκληση για Δράση της Λευκωσίας (Nicosia Call for Action), η οποία πρόκειται να υιοθετηθεί από τη Διάσκεψη, ο κ. Καμέλ πρότεινε τρεις προτεραιότητες που πρέπει να υλοποιηθούν μέσω αυτής της πρόσκλησης για δράση.
Η πρώτη αφορά την εργασία σε κοινές υποδομές δεδομένων και γνώσης. Η συνεργασία της Ένωσης για τη Μεσόγειο με την Ευρωπαϊκή Ένωση για την Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής Copernicus παρέχει ήδη περιφερειακά κλιματικά δεδομένα σε ενδιαφερόμενους φορείς της Μεσογείου, είπε, σημειώνοντας ότι θα προτείνουν να διερευνήσουν την επέκταση αυτού του μοντέλου σε μια ευρύτερη κοινή πλατφόρμα γνώσης για το κλίμα για τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Η δεύτερη πρόταση αφορά τους μηχανισμούς συντονισμού, σημειώνοντας ότι η εθελοντική συνεργασία είναι απαραίτητη αλλά δεν επαρκεί. «Χρειαζόμαστε θεσμικές δομές που θα υποστηρίζουν τη συνεπή παρακολούθηση», είπε, σημειώνοντας ότι τα όργανα της Ένωσης για τη Μεσόγειο, είναι έτοιμα να υποστηρίξουν την αρχιτεκτονική εφαρμογής της Πρόσκλησης για Δράση της Λευκωσίας και του περιφερειακού σχεδίου δράσης.
Τρίτον και «πιο κρίσιμο», είπε, είναι να διασφαλιστεί ότι η χρηματοδότηση θα φτάσει στη Νότια Μεσόγειο. Σύμφωνα με τον κ. Καμέλ, η Ένωση για τη Μεσόγειο μπορεί να διαδραματίσει γεφυρωτικό ρόλο, συνδέοντας τη χρηματοδότηση με έργα, ενισχύοντας την ικανότητα και βοηθώντας όσον αφορά τις επενδύσεις κινδύνου. Η Στρατηγική της Γαλάζιας Ανάπτυξης, την οποία ξεκίνησε η Ένωση για τη Μεσόγειο με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στην COP27, είναι ένα συγκεκριμένο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, πρόσθεσε.
Ο κ. Καμέλ είπε επίσης ότι το Σύμφωνο για τη Μεσόγειο, το οποίο εγκρίθηκε από το Συμβούλιο τον περασμένο Νοέμβριο, παρέχει ένα πολιτικό πλαίσιο, η Πρωτοβουλία για την Κλιματική Αλλαγή Ανατολικής Μεσογείου-Μέσης Ανατολής, το Διεθνές Σχέδιο, παρέχει την επιστημονική βάση και η Ένωση για τη Μεσόγειο παρέχει θεσμικούς μηχανισμούς για τη σύνδεση όλων αυτών. «Αυτό που χρειάζεται τώρα, όπως ειπώθηκε αυτές τις δύο ημέρες, είναι η πολιτική βούληση», είπε ο κ. Καμέλ.
Καταλήγοντας, είπε ότι η Μεσόγειος δεν είναι σύνορο, αλλά ένας κοινός χώρος, «ένα κοινό κλίμα, μια κοινή θάλασσα και, ολοένα και περισσότερο, μια κοινή ευπάθεια». «Η επιστημονική διπλωματία δεν θα αντικαταστήσει την πολιτική βούληση, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αυτήν», είπε, δηλώνοντας ότι η Ένωση για τη Μεσόγειο, εκ μέρους των 43 κρατών μελών της, είναι έτοιμη να υποστηρίξει την εφαρμογή του Σχεδίου Δράσης της Λευκωσίας, να συμβάλει στα αποτελέσματα της διάσκεψης και να τα υλοποιήσει.
