Η Βρετανική Ένωση για τη Θηρευτική και τη Διατήρηση, δημοσίευσαν μια σημαντική ανασκόπηση σχετικά με τον ρόλο της διαχείρισης των θηρευτών στην αντιστροφή της μείωσης της βιοποικιλότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με την Ομοσπονδία Συλλόγων για το Θήραμα και τη Διατήρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζει μια κρίση βιοποικιλότητας, ο ρόλος του ελέγχου των αρπακτικών στην ανάκαμψη της φύσης δεν ήταν ποτέ πιο σημαντικός ή συζητημένος, λέει η Sophie Stafford της Βρετανικής Ένωσης για τη Θηρευτικής και τη Διατήρηση της Φύσης.
Τα ευρήματά τους είναι σαφή:
- Ο νόμιμος, ηθικός έλεγχος των θηρευτών - τόσο θανατηφόρος όσο και μη θανατηφόρος - μπορεί να υποστηρίξει σημαντικά τα ευάλωτα είδη και να βελτιώσει την αναπαραγωγική επιτυχία.
- Με πολλούς πληθυσμούς πτηνών και μικρών θηλαστικών υπό πίεση, η απραξία είναι συχνά η πιο επιβλαβής επιλογή.
Η ανασκόπηση υπογραμμίζει επίσης το ζωτικό ρόλο της κοινότητας θηρευτών και θηρευτών, των οποίων οι δεξιότητες και οι γνώσεις πεδίου συμβάλλουν άμεσα στα αποτελέσματα διατήρησης.
Καθώς η Ευρώπη εργάζεται για την επίτευξη φιλόδοξων στόχων βιοποικιλότητας, είναι απαραίτητο οι πολιτικές να καθοδηγούνται από στοιχεία και όχι από ιδεολογία.
Ο έλεγχος των θηρευτών είναι ένα νόμιμο εργαλείο διατήρησης όταν χρησιμοποιείται υπεύθυνα.
Τι δείχνουν τα στοιχεία για τον έλεγχο των θηρευτών
Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο έλεγχος των αρπακτικών, όταν εφαρμόζεται νόμιμα και ηθικά, μπορεί να υποστηρίξει ευάλωτα είδη. Οι θανατηφόρες μέθοδοι, κυρίως η σκοποβολή και η παγίδευση, ήταν αυτές που μελετήθηκαν συχνότερα. Αυτές ήταν γενικά αποτελεσματικές στη μείωση της πίεσης των αρπακτικών και στη βελτίωση της αναπαραγωγικής επιτυχίας. Λιγότερο από το πέντε τοις εκατό των μελετών ανέφεραν αρνητικά αποτελέσματα για τα θηράματα.
Οι μη θανατηφόρες προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένων των περιφράξεων αποκλεισμού και της εκτροπής της σίτισης, έδειξαν επίσης θετικά αποτελέσματα όταν χρησιμοποιήθηκαν σε κατάλληλα περιβάλλοντα. Αυτές οι μέθοδοι είναι ιδιαίτερα χρήσιμες όπου ο θανατηφόρος έλεγχος είναι περιορισμένος και μπορούν να υποστηρίξουν μια ευρύτερη κατανόηση της διαχείρισης των θηρευτών.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα προήλθε από μελέτες που συνέκριναν σενάρια ελέγχου των αρπακτικών με σενάρια μη ελέγχου. Σε πολλά τοπία που κυριαρχούνται από γενικευμένους θηρευτές όπως οι αλεπούδες και οι κορακοειδείς, η αδράνεια συχνά οδηγούσε σε υψηλότερη θήρευση και χαμηλότερη επιβίωση των νεαρών ζώων. Η αδράνεια μπορεί να περιορίσει σημαντικά την ανάκαμψη του πληθυσμού για είδη που ήδη βρίσκονται υπό πίεση.
Ο ρόλος της κοινότητας κυνηγών στον έλεγχο των αρπακτικών
Η ανασκόπηση υπογραμμίζει τη σημαντική συμβολή των ατόμων στον τομέα της σκοποβολής. Πρακτικές δεξιότητες όπως η ασφαλής χρήση πυροβόλων όπλων, η αποτελεσματική τοποθέτηση παγίδων και η τοπική γνώση είναι ζωτικής σημασίας για πολλά έργα διατήρησης. Αυτές οι ικανότητες είναι ιδιαίτερα πολύτιμες σε αγροτικές και ιδιωτικά διαχειριζόμενες περιοχές όπου απαιτείται στοχευμένος έλεγχος των θηρευτών.
Ωστόσο, ο έλεγχος των θηρευτών δεν αποτελεί μια ενιαία λύση για όλους. Η αποτελεσματική διαχείριση εξαρτάται από τα είδη, το βιότοπο, τους ρυθμούς επαναποικισμού και τις μακροπρόθεσμες οικολογικές ανάγκες. Με πρόσβαση στην έρευνα και την υποστήριξη, η κοινότητα του κυνηγιού βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση για να συμβάλει στην επίτευξη ουσιαστικής προόδου για τη βιοποικιλότητα.
Νέα εργαλεία και φρέσκια σκέψη
Το ενδιαφέρον για νέες τεχνολογίες και μη θανατηφόρες προσεγγίσεις συνεχίζει να αυξάνεται. Τα βελτιωμένα εργαλεία παρακολούθησης, τα αποτρεπτικά μέσα και οι προσαρμοστικές τεχνικές διαχείρισης προσφέρουν ευκαιρίες για ευρύτερη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών και μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης του κοινού στη διαχείριση των θηρευτών.
Η ανασκόπηση εντόπισε επίσης κενά στη βάση δεδομένων. Οι μακροπρόθεσμες μελέτες παραμένουν περιορισμένες, ωστόσο είναι απαραίτητες για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αντιδρούν τα οικοσυστήματα με την πάροδο του χρόνου. Απαιτείται περισσότερη έρευνα σχετικά με τις αντιδράσεις που αφορούν συγκεκριμένα είδη, τις σωρευτικές επιπτώσεις και τις κοινωνικές διαστάσεις του ελέγχου των θηρευτών.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για την ανάκαμψη της φύσης
Ο έλεγχος των αρπακτικών, είτε θανατηφόρος είτε μη θανατηφόρος, αποτελεί ένα θεμιτό και απαραίτητο εργαλείο στην εργαλειοθήκη της διατήρησης. Όταν χρησιμοποιείται υπεύθυνα και σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές, μπορεί να βοηθήσει τα ευάλωτα είδη να ανακάμψουν και να υποστηρίξουν πιο υγιή, πιο ανθεκτικά οικοσυστήματα, ιδίως σε τοπία όπου απουσιάζουν οι κορυφαίοι θηρευτές.
Καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο εργάζεται για την επίτευξη φιλόδοξων στόχων αποκατάστασης της φύσης, είναι ζωτικής σημασίας οι αποφάσεις να καθοδηγούνται από στοιχεία και όχι από ιδεολογία. Η κοινότητα των θηρευτών έχει να διαδραματίσει πολύτιμο ρόλο. Με τη συνεχή συνεργασία, την καινοτομία και την έρευνα, ο έλεγχος των θηρευτών μπορεί να παραμείνει κεντρικός στις προσπάθειές μας για διατήρηση.
Με πληροφορίες από Βρετανική Ένωση για τη Θηρευτική και τη Διατήρηση της Φύσης και την Ομοσπονδία Συλλόγων για το Θήραμα και τη Διατήρηση της ΕΕ
