Σημαντικές προεκτάσεις για το καθεστώς των εργαζομένων αορίστου χρόνου, που δεν κατέχουν μόνιμη θέση στον δημόσιο τομέα, βλέπει η παγκύπρια συντεχνία ΙΣΟΤΗΤΑ αναφερόμενο σε απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση Obadal, σημειώνοντας ότι το ΔΕΕ ξεκαθαρίζει πως η διατήρηση μιας εργασιακής σχέσης σε καθεστώς «αορίστου χρόνου μη μόνιμης απασχόλησης» δεν συνιστά από μόνη της αποτελεσματική κύρωση για την καταχρηστική χρήση διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
Σε σημερινή ανακοίνωσή της, η ΙΣΟΤΗΤΑ σχολιάζοντας την απόφαση C-418/24 του ΔΕΕ, ημερομηνίας 14 Απριλίου 2026, αναφέρει ότι το Δικαστήριο έκρινε πως εργαζόμενος ο οποίος, παρά τη μετατροπή της σχέσης του σε αορίστου χρόνου, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο τερματισμού της εργασιακής του σχέσης όταν ολοκληρωθεί διαδικασία επιλογής για την πλήρωση της θέσης, παραμένει σε επισφαλή κατάσταση.
Κατά τη συντεχνία, ιδιαίτερη σημασία έχει η διαπίστωση του ΔΕΕ ότι η «ισοδυναμία» σε δικαιώματα όπως οι αποδοχές και η επαγγελματική εξέλιξη δεν υποκαθιστά τη σταθερότητα της απασχόλησης.
Όπως υποστηρίζει η ΙΣΟΤΗΤΑ, η συγκεκριμένη κρίση ενισχύει τη θέση ότι η ουσιαστική προστασία των εργαζομένων από την καταχρηστική χρήση διαδοχικών συμβάσεων δεν μπορεί να εξαντλείται σε ένα ενδιάμεσο καθεστώς που διατηρεί τον προσωρινό χαρακτήρα της εργασιακής σχέσης.
Η συντεχνία επικαλείται, παράλληλα, την κρίση του ΔΕΕ ότι, όταν ένα κράτος επιλέγει τη χρηματική αποζημίωση ως μέτρο αντιμετώπισης της κατάχρησης, αυτή πρέπει να είναι ικανή να εξασφαλίσει πλήρη αποκατάσταση της ζημίας του εργαζομένου και να αποτελεί αποτελεσματική και αποτρεπτική κύρωση.
Στο πλαίσιο αυτό, το ΔΕΕ έκρινε ότι ένα σύστημα αποζημίωσης με ανώτατα όρια δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις που εξετάστηκαν στην υπόθεση, να θεωρηθεί επαρκές για όλες τις περιπτώσεις κατάχρησης, αναφέρεται.
Η ΙΣΟΤΗΤΑ σημειώνει, ακόμη ,την κρίση του ΔΕΕ ότι ούτε ένα ασαφές και μη προβλέψιμο καθεστώς ευθύνης της Διοίκησης, ούτε διαδικασίες «σταθεροποίησης» που παρέχουν απλώς τη δυνατότητα συμμετοχής σε διαδικασίες επιλογής συνιστούν, από μόνες τους, αποτελεσματικές κυρώσεις για την κατάχρηση.
Σύμφωνα με τη συντεχνία, η απόφαση Obadal έχει ιδιαίτερη σημασία για τον δημόσιο τομέα, καθώς το ΔΕΕ επαναλαμβάνει ότι, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου η εθνική νομοθεσία δεν επιτρέπει τη μετατροπή μιας καταχρηστικά ανανεωμένης σύμβασης σε σύμβαση αορίστου χρόνου, το κράτος οφείλει να διαθέτει άλλα μέτρα τα οποία να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά και να εξαλείφουν τις συνέπειες της παραβίασης του δικαίου της ΕΕ.
Η συντεχνία θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι η απόφαση θέτει στο επίκεντρο όχι μόνο τον τυπικό χαρακτηρισμό μιας εργασιακής σχέσης ως «αορίστου χρόνου», αλλά και το κατά πόσον ο εργαζόμενος απολαμβάνει πραγματική σταθερότητα στην απασχόληση και αποτελεσματική προστασία έναντι της κατάχρησης.
Το ΔΕΕ, πάντως, διευκρίνισε ότι εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσον τα συγκεκριμένα μέτρα που προβλέπει η εθνική έννομη τάξη πληρούν τις απαιτήσεις του δικαίου της ΕΕ, σημειώνεται στην ανακοίνωση.
Η υπόθεση αφορά εργαζόμενη στην Ισπανία, η οποία από το 2016 απασχολούνταν σε δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Αυτόνομης Κοινότητας της Μαδρίτης με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Τα ισπανικά δικαστήρια είχαν αναγνωρίσει τη σχέση της ως αορίστου χρόνου μη μόνιμης απασχόλησης, με το ισπανικό Tribunal Supremo να ζητά από το ΔΕΕ διευκρινίσεις ως προς τη συμβατότητα του συγκεκριμένου καθεστώτος με τη ρήτρα 5 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που περιλαμβάνεται στην Οδηγία 1999/70/ΕΚ.
Στην απόφασή του, το ΔΕΕ έκρινε ότι η συγκεκριμένη μορφή «αορίστου χρόνου μη μόνιμης απασχόλησης» εξακολουθεί να εμπίπτει στην έννοια του εργαζομένου ορισμένου χρόνου, καθώς η σχέση εργασίας λήγει με την επέλευση συγκεκριμένου γεγονότος, δηλαδή την ολοκλήρωση της διαδικασίας επιλογής για την πλήρωση της θέσης, αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Το Δικαστήριο τόνισε ότι η διατήρηση της προσωρινής σχέσης εργασίας δεν εξαλείφει την επισφαλή κατάσταση του εργαζομένου και, ως εκ τούτου, δεν αποτελεί κατάλληλη κύρωση για την καταχρηστική χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, προστίθεται.
