Τις τελευταίες μέρες, η τραγωδία που εκτυλίσσεται στην κατεχόμενη Κερύνεια κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Μαζί με τις ειδήσεις για τους νεκρούς και τους αγνοούμενους, όμως, κάνουν τον γύρο των social media και σχόλια που προκαλούν οργή, αλλά κυρίως βαθύ προβληματισμό.
Σχόλια ανθρώπων που δηλώνουν ότι χαίρονται για τον θάνατο, που εύχονται να μην μείνει «ούτε ένας», που μιλούν για «ψόφο» και χαρακτηρίζουν την τραγωδία «κάτι ευχάριστο».
- Τραγωδία στα κατεχόμενα: Θρήνος και οργή συγγενών - Ξέσπασαν κατά του κατοχικού καθεστώτος (ΒΙΝΤΕΟ)
- Τραγωδία στην Κερύνεια: Έθαψαν τη 14χρονη Νίσα - Ψάχνουν ακόμη τον πατέρα της
Και κάπου εδώ γεννιέται ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να απαντηθεί: Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να χαίρεται με τον θάνατο ενός άλλου ανθρώπου;
Ναι, η ιστορία του τόπου μας είναι βαριά. Έχει πόνο, προσφυγιά, απώλειες, εγκλήματα και πληγές που παραμένουν ανοιχτές μέχρι σήμερα. Δεν μπορούμε ούτε να την αλλάξουμε ούτε να την ξεχάσουμε.
Όμως η ιστορία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε άλλοθι για να πανηγυρίζουμε μπροστά στον θάνατο αθώων ανθρώπων.
>> Ναυάγιο στην Κερύνεια: Τα ερωτήματα πληθαίνουν - Το «ύποπτο» παρελθόν του πλοίου και η άδεια απόπλου
Γιατί οι άνθρωποι που χάθηκαν στην κατεχόμενη Κερύνεια δεν είναι η ιστορία. Δεν είναι οι αποφάσεις των κυβερνήσεων, δεν είναι οι στρατοί, δεν είναι τα εγκλήματα του παρελθόντος. Είναι άνθρωποι. Είναι ζωές που χάθηκαν και οικογένειες που αυτή τη στιγμή περιμένουν μια απάντηση για τους δικούς τους.
Και η ανθρώπινη ζωή δεν έχει εθνικότητα.
Ο θάνατος δεν έχει ταυτότητα.
Και όσο κι αν μας πληγώνει η ιστορία του τόπου μας, όσο κι αν κουβαλάμε μέσα μας την οργή και την αδικία που βιώσαμε, δεν μπορεί να μας κάνει να χάσουμε την ανθρωπιά μας.
Αυτή τη στιγμή, ο απολογισμός είναι ήδη βαρύς. Οι νεκροί έχουν φτάσει τους οκτώ, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται με αγωνία, καθώς εξακολουθούν να αγνοούνται άνθρωποι.
- Ναυάγιο στην Κερύνεια: Με νύχια και με δόντια συνεχίζονται οι έρευνες για τους αγνοούμενους - «Δεν αντέχω, ζει η γυναίκα μου;»
- Ναυάγιο στην Κερύνεια: Πρώτοι έτρεξαν να φύγουν καπετάνιος και πλήρωμα - Επιβάτες κάνον λόγο για έλλειψη σωσιβίων
Σχόλια που αντικρίσα προκαλούν τεράστιο προβληματισμό για το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει το μίσος ενός ανθρώπου. Ανάμεσα στα εκατοντάδες σχόλια που καταγράφηκαν, ξεχωρίζουν και ορισμένα που δεν αφήνουν περιθώριο για παρερμηνείες.
Αλλά αν απέναντι στον θάνατο ενός ανθρώπου επιλέγουμε να χαρούμε μόνο και μόνο επειδή είχε διαφορετική καταγωγή, τότε ίσως έχουμε χάσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από οποιαδήποτε μάχη του παρελθόντος...
