Μια από τις μεγαλύτερες ευθύνες της Πολιτείας είναι να μην εγκαταλείπει ποτέ την αναζήτηση της αλήθειας και να εργάζεται αδιάκοπα για τη διακρίβωση της τύχης κάθε αγνοουμένου, δήλωσε ο Υπουργός Υγείας Νεόφυτος Χαραλαμπίδης στο μνημόσυνο του ήρωα Χριστάκη Σ. Ζένιου.
"Ο πόλεμος αφήνει πίσω του πολλές πληγές. Άλλες είναι ορατές. Άλλες μένουν αθέατες για χρόνια. Από τις πιο βαριές είναι εκείνες που γεννά η αβεβαιότητα. Η αβεβαιότητα ενός πατέρα και μιας μητέρας που αναζητούν το παιδί τους, χωρίς να γνωρίζουν αν πρέπει να συνεχίσουν να ελπίζουν ή να αρχίσουν να πενθούν. Μια τέτοια δοκιμασία βίωσε και η οικογένεια του Χριστάκη Ζένιου" είπε.
Ανέφερε ότι η ταυτοποίηση των λειψάνων του, το 2001, "δεν άλλαξε όσα είχαν προηγηθεί. Δεν μπορούσε να απαλύνει τον πόνο. Μπορούσε όμως να προσφέρει κάτι ανεκτίμητο. Τη βεβαιότητα. Έναν τόπο όπου οι γονείς του μπορούσαν πλέον να σταθούν. Για να μπορέσουν, ύστερα από τόσα χρόνια, να τον αποχαιρετήσουν όπως του άξιζε".
"Ίσως εκεί να βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες ευθύνες της Πολιτείας. Να μην εγκαταλείπει ποτέ την αναζήτηση της αλήθειας. Να επιμένει μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη σε κάθε οικογένεια που περίμενε μια απάντηση. Να εργάζεται αδιάκοπα για τη διακρίβωση της τύχης κάθε αγνοουμένου. Και να παραμένει σταθερά προσηλωμένη στον αγώνα για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού, στη βάση του διεθνούς δικαίου, των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών και των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης" τόνισε.
Ο Υπουργός είπε ότι "αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στον Χριστάκη Ζένιου. Να διαφυλάξουμε την ιστορική αλήθεια. Να μην επιτρέψουμε ποτέ στη λήθη να αλλοιώσει το νόημα της θυσίας ανθρώπων όπως ο Χριστάκης Ζένιου".
"Να συνεχίσουμε, με ενότητα, συνέπεια και προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, τον αγώνα για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και την επανένωση της πατρίδας μας. Και να οικοδομήσουμε μια Κύπρο ελεύθερη, επανενωμένη και ειρηνική, αντάξια της θυσίας όλων όσοι έδωσαν τη ζωή τους για εκείνη".
Γιατί η μεγαλύτερη δικαίωση των ανθρώπων που θυσιάστηκαν, κατέληξε, δεν βρίσκεται μόνο στη μνήμη που τους αποδίδουμε. Βρίσκεται στην αποφασιστικότητά μας να ολοκληρώσουμε το χρέος που εκείνοι άφησαν στα χέρια των επόμενων γενεών.
