Γιατί νομίζουμε ότι είμαστε άπιστοι;
Αυτοονομάζονται κάποιοι ως άπιστοι, διότι δεν είχαν μέχρι τώρα κάποια ουσιαστική πνευματική εμπειρία, η οποία να αποτελέσει το έναυσμα της ζωής με πίστη. Όλοι χρειαζόμαστε αποδείξεις. Αποδείξεις φώτισης ή θαύματος, αποδείξεις της ύπαρξης του Θεού. Μια τέτοια απόδειξη είναι και το περιστατικό της ψηλάφησης των πληγών του Χριστού από τον Απόστολο Θωμά.
Της Δρ. Αρετής Δημοσθένους, Θεολόγου - Θρησκειολόγου
Η πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα ονομάζεται Κυριακή του Θωμά και η εκκλησία μας μνημονεύει την απιστία του αλλά ακολούθως την πίστη του και το εν συνεχεία ιεραποστολικό του έργο.
Ποιος ήταν ο Απόστολος Θωμάς;
Ο Άγιος Θωμάς ήταν ένας από τους δώδεκα Αποστόλους, μαθητής του Χριστού. Ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή και, όπως και άλλοι μαθητές, ασκούσε το επάγγελμα του ψαρά. Εγκατέλειψε το επάγγελμά του και ακολούθησε το Χριστό, όταν εκείνος του το ζήτησε. Ήταν από τους ένθερμους μαθητές, όμως μετά την ανάσταση ολιγοπίστησε και δεν πίστεψε ότι ο Χριστός αναστήθηκε, παρά μόνον όταν ψηλάφισε στα χέρια Του τα σημάδια της Σταύρωσης κατά τη δεύτερη εμφάνιση του Χριστού στους μαθητές μετά την ανάσταση Του. Κατά την πρώτη εμφάνιση του Ιησού στους μαθητές, ο Θωμάς απουσίαζε.
Μετά την Πεντηκοστή και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος ο Θωμάς ακολούθησε το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη», όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και ταξίδεψε σε μακρινούς τόπους μεταφέροντας τον Θείο Λόγο. Μετά από Θεία Παρέμβαση ταξίδεψε ως την Ινδία όπου ξεκίνησε το ιεραποστολικό του έργο, βαπτίζοντας Χριστιανούς πολλούς ειδωλολάτρες.
Κατόπιν ταξίδεψε ανατολικότερα, όπου βασίλευε κάποιος με το όνομα Μίσδιος. Εκεί ο Θωμάς συνέχισε την ιεραποστολή, όταν βάπτισε όμως τη γυναίκα και τα παιδιά του Μίσδιου, εκείνος οργίστηκε και έδωσε εντολή να θανατωθεί ο Άγιος. Το σώμα του το έθαψαν οι Χριστιανοί της περιοχής και κατά την παράδοση στον τάφο του γίνονταν πολλά θαύματα. Το ιερό λείψανο του Αγίου Θωμά παρέμεινε εκεί έως ότου ο γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1204 το λείψανο μεταφέρθηκε στη Ρώμη μαζί με τα λείψανα άλλων Αγίων που εκλάπησαν ως λάφυρα κατά την Δ’ Σταυροφορία.
Η απιστία του Αποστόλου Θωμά και οι συνέπειες της
Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου (20: 19-25) το οποίο αναγιγνώσκεται την Κυριακή του Πάσχα στον εσπερινό της Αγάπης, δηλαδή στην ακολουθία κατά την οποία διαβάζεται το Ευαγγέλιο σε διάφορες γλώσσες και περιγράφεται η Ανάσταση του Χριστού η οποία έγινε από απόλυτη αγάπη στον άνθρωπο για να μπορεί ο τελευταίος να ζήσει ευτυχισμένος μέσα σε κλίμα συγχώρεσης και ελπίδας, περιγράφεται η μαρτυρία της πρώτης εμφάνισης του Χριστού στους Μαθητές του από την οποίαν απουσίαζε ο Θωμάς. Αυτός επιστρέφοντας, τους είπε ότι δεν πιστεύει ότι ο Χριστός αναστήθηκε εκτός αν βάλει τα δάκτυλα του στις πληγές του Χριστού. Μετά από μια βδομάδα εμφανίζεται πάλι ο Χριστός και λέει στον Θωμά να τον ψηλαφίσει. Ο Θωμάς βάζει το χέρι του στις ουλές των πληγών και αμέσως αναφωνεί: «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου!» Και σκύβει και Τον προσκυνά. Ο Χριστός τότε του λέει: «Εντάξει, επειδή με είδες, επίστεψες. Όμως μακάριοι, δηλαδή ευτυχισμένοι, είναι όσοι δεν με είδαν και όμως έχουν πιστέψει!» (Κατά Ιωάννη 20: 28-29: «Καί απεκρίθη Θωμάς καί είπεν αυτώ. Ο Κύριός μου καί ο Θεός μου. Λέγει αυτώ ο Ιησούς. Ότι εώρακάς με, πεπίστευκας μακάριοι οι μή ιδόντες καί πιστεύσαντες).
Το γεγονός αυτό δείχνει ότι ο Θεός δέχεται και βοηθά και τους άπιστους να πιστέψουν. Η πίστη δεν είναι προνόμιο μόνον των ευκολόπιστων ανθρώπων. Αντίθετα, ο Χριστός ως Θεός όπως επέτρεψε στον Θωμά να τον ακουμπήσει και να πιστέψει, έτσι κάνει θαύματα στον κάθε ένα από μας, όταν Του το ζητήσουμε και δι’ αυτού του τρόπου έρχεται η κατάλληλη ώρα του κάθε ενός μας για να παραδεχθεί τον Χριστό ως Σωτήρα του.
Η απιστία είναι κάτι κακό;
Όπως οι άνθρωποι όλοι δεν αρεσκόμαστε στο ίδιο φαγητό, δεν έχουμε τις ίδιες ικανότητες, δεν προσευχόμαστε την ίδια ώρα, έτσι δεν εξασκούμε την πίστη μας με τον ίδιο ρυθμό και τρόπο. Μερικοί φημίζονται κάποτε για το ότι είναι δύσπιστοι. Η απιστία δεν είναι κάτι κακό όταν συνοδεύεται από καλή προαίρεση να μετατραπεί σε πίστη όταν συντρέχουν οι κατάλληλες πνευματικές συνθήκες.
