Αρχίζει και εφέτος η αγία και Μεγάλη βδομάδα. Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου». Κατά τη Μεγάλη Δευτέρα η οποία αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ κυριαρχούν δύο γεγονότα: Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο, τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του. Τα αδέλφια του από φθόνο προσπάθησαν να τον ξεφορτωθούν αλλά εκείνος με τη βοήθεια του Θεού όντας στη φυλακή, διότι δεν ενέδωσε στην επιθυμία της συζύγου του Αιγύπτιου αξιωματούχου Πετεφρή να κοιμηθεί μαζί της, ερμήνευσε επιτυχώς τα όνειρα του Φαραώ και αξιώθηκε να αναλάβει τα οικονομικά της Αιγύπτου. Από τη θέση αυτή βοήθησε και τα αδέλφια του τα οποία πήγαν να πάρουν τρόφιμα, χωρίς να γνωρίζουν ότι ο αδελφός τους ζούσε και είχε τέτοια θέση. Εκείνος βέβαια τους συγχώρεσε και τους βοήθησε.
Της Δρ. Αρετής Δημοσθένους, Θεολόγου - Θρησκειολόγου
Μεγάλη Δευτέρα εορτάζουμε επίσης το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22). Η παραβολή αυτή συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα. Ο Χριστός πλησίασε μια συκιά και ήθελε να φάει σύκο. Όμως εκείνη δεν είχε. Της είπε: «Αφού είσαι άκαρπη, δεν έχεις λόγο ύπαρξης». Με αυτό ήθελε να μας πει ότι δεν έχει σημασία μόνον η ζωή αλλά σημασία έχει η προσφορά, να έχουμε αγαθοεργίες, καρπούς πνευματικούς, αγαθά τα οποία αποτελούν τον πλούτο της ψυχής.
«Τον Νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου κεκοσμημένον», ακούμε στην Ακολουθία του Νυμφίου. Ποιος είναι ο Νυμφώνας του Χριστού και τί ένδυμα πρέπει να έχει ο άνθρωπος για να εισέλθει;
Εδώ πρόκειται όχι μόνον για τη Θεία Ευχαριστία την οποία λαμβάνουμε μετά από πνευματική προετοιμασία αλλά και για τη Ζωή σύμφωνα με την Πίστη και τις αρχές τις χριστιανικές. Το ένδυμα είναι οι αρετές.
Στην εικόνα του Χριστού Νυμφίου η οποία βρίσκεται στη μέση της εκκλησίας μέχρι και το βράδυ της Μ. Τρίτης βλέπουμε ότι στον Χριστό έβαλαν στεφάνι με καρφιά στο κεφάλι. Γιατί το έκαναν αυτό; Πώς το άντεξε; Δεν αιμορραγούσε το κεφάλι του;
Το έκαναν για να τον κοροϊδέψουν. Αν δεν ήταν Θεός σίγουρα δεν θα άντεχε τα καρφιά στο μέτωπο, τα οποία πίεζαν τα ευαίσθητα αγγεία και εξ αυτών αιμορραγούσε. Ιατρικές μελέτες λένε πως μόνο αυτό, το πρώτο μαρτύριο, στο οποίο υπέβαλαν τον Χριστό, κατέδειξε ότι Εκείνος ήταν γιος Θεού και είχε θεϊκή δύναμη, γι’ αυτό εξάλλου άντεξε και δεν υπέκυψε στα τραύματα.
