Σε μια περίοδο που η ανησυχία για έναν ιό διαχέεται στην καθημερινότητα, οι εικόνες στους δρόμους αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Ένα φορτηγό μεταφοράς ζώων φέρει με κόκκινα γράμματα την πινακίδα: «Μεταφορά ζωντανών ζώων». Λες και χρειάζεται να μας το υπενθυμίσει.
Η φράση μοιάζει αυτονόητη - αλλά για μερικούς μάλλον δεν είναι.
Γιατί σήμερα το «ζωντανό» δεν είναι δεδομένο, αλλά λειτουργεί ως δήλωση ευθύνης. Καθησυχασμός θα μπορούσαμε να πούμε. Μια λεπτή γραμμή σε αυτό που πλέον θεωρείται ασφαλές και σε αυτό που προκαλεί φόβο.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ακόμη και ασθένειες όπως ο αφθώδης πυρετός παύουν να είναι απλώς κτηνιατρικοί όροι. Δεν είναι μόνο ο ίδιος ο ιός που τρομάζει, αλλά ο τρόπος που η κοινωνία τον ενσωματώνει στον φόβο της.
Ίσως η ειρωνεία να μην βρίσκεται μόνο στην πινακίδα, αλλά στην ανάγκη ύπαρξης της. Στο γεγονός ότι το αυτονόητο χρειάζεται πλέον να δηλώνεται. Στο ότι το «ζωντανό» δεν θεωρείται πλέον δεδομένο.
