Γεννήθηκε στη Λάρνακα και από την πρώτη στιγμή της ζωής του βρέθηκε να δίνει τον δικό του αγώνα, καθημερινά.
Κατά τη διάρκεια της γέννησής του, μια ιατρική αμέλεια προκάλεσε επιπλοκή που οδήγησε σε εγκεφαλική παράλυση. Παρ’ όλα αυτά, ο Ανδρέας Βασιλείου δεν άφησε ποτέ την αναπηρία να καθορίσει τη ζωή του. Αντίθετα, εκείνος επέλεξε να τη διαμορφώσει με τη δύναμη και την επιμονή του.
Σήμερα, είναι ο ιδρυτής της πρώτης κυπριακής εφαρμογής Ablebook, η οποία παρέχει πληροφορίες για την προσβασιμότητα σε εστιατόρια, καταστήματα, χώρους στάθμευσης και δημόσιους χώρους. Στο ant1live παραχώρησε συνέντευξη, αφηγούμενος τη δική του ιστορία.
Οι αγώνες από το σχολείο
Από τα παιδικά και μετέπειτα τα εφηβικά του χρόνια, ο δρόμος ήταν γεμάτος εμπόδια. Σε ερώτηση σχετικά με το ποια ήταν μερικά από τα εμπόδια που συνάντησε κατά τη διάρκεια του σχολείου και των σπουδών, απάντησε:
«Αυτό που μου έμεινε χαραγμένο στη μνήμη μου ήταν όταν πήγα από το δημοτικό στο γυμνάσιο. Η διευθύντρια του σχολείου ήθελε να ενταχθώ στη ειδική μονάδα αντί σε κανονική τάξη. Μετά από αγώνες των γονιών μου και ειδικά της μητέρα μου, πήγαμε μέχρι και στον Υπουργό Παιδείας για να πάρει τηλέφωνο την διευθύντρια να της πει “ο Ανδρέας θα πάει κανονικά σε τάξη”».
«Όταν κρατάς τον Θεό, δεν χάνεις ποτέ»
Αργότερα, ακόμη και στο πανεπιστήμιο οι αγώνες δεν σταμάτησαν. Χρειάστηκε να παλέψει για το αυτονόητο. Η πίστη και η επιμονή έγιναν τα δύο του όπλα για να συνεχίσει. «Μία στιγμή που λειτούργησε θετικά για εμένα και μου έδωσε τα κατάλληλα εφόδια να πεισμώσω ήταν όταν ένας καθηγητής μου, μου είπε “Δεν θα πάρεις ποτέ πτυχίο, επειδή είσαι με αναπηρία, δεν θα σου χαρίσω το πτυχίο”».
«Δεν ήθελα να μου χαρίσει κανείς τίποτα»
Από την απόρριψη στην δημιουργία της Ablebook
Ο Ανδρέας σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου ηλεκτρολόγος μηχανικός, έκανε μεταπτυχιακό στον ίδιο τομέα και αυτή τη στιγμή κάνει δεύτερο μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων.
Όπως ανάφερε, η ιδέα της Ablebook γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη για δουλεία. Αυτό ωστόσο εξελίχθηκε σε σύμβολο ισότητας και ανεξαρτησίας.
«Όταν τέλειωσα τις σπουδές έστειλα πάνω από 100 βιογραφικά χωρίς όμως καμία απάντηση, μόνο μία φορά έκανα συνέντευξη και μόλις είδαν ότι είμαι άτομο με αναπηρία μου είπαν “Δυστυχώς δεν μπορούμε να σε πάρουμε”».
Τότε για αυτόν ήταν ένα καμπανάκι, διχασμένος σε δύο επιλογές: ή να μείνει σπίτι και να μην κάνει τίποτα ή στο να ανοίξει κάτι δικό του και να καλύψει το κενό της αγοράς που υπήρχε.
Από τα βίντεο του YouTube στην πρώτη εφαρμογή
Τα πρώτα χρόνια δεν ήταν εύκολα. Ο Ανδρέας θυμάται την εποχή του covid, όπου μία μέρα όπως μας δήλωσε, έστειλε ένα λινκ στον πιστό του φίλο και πλέον συνιδρυτή της Ablebook Συμεών. Αυτός νόμιζε πως ήταν κάποιου είδους ιός. Αντιθέτως ήταν η πρώτη μορφή της εφαρμογής που είχε φτιάξει μόνος του, βλέποντας βίντεο στο YouTube, ανάφερε γελώντας.
Παράλληλα, περιέγραψε τις δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν τόσο με την εύρεση οικονομικών πόρων, τόσο και ψάχνοντας έναν προς έναν όλους τους χώρους στάθμευσης ΑμεΑ σε ολόκληρη την Κύπρο.
«Στην Κύπρο έχουμε 100 χιλιάδες άτομα με αναπηρία, κάτι το οποίο έξω δεν φαίνεται γιατί δεν βγαίνουν»
«Μέσω της Ablebook, βλέπουμε ότι αυτό αλλάζει. Πριν έξι χρόνια τρέξαμε δύο άτομα στον μαραθώνιο της Λάρνακας, εγώ και ο Συμεών, ο συνεργάτης μου. Πέρσι ήμασταν 66. Φέτος θέλουμε να φτάσουμε τα 100».
Για εσένα τι σημαίνει η λέξη ανεξαρτησία;
Η ανεξαρτησία δεν είναι απλώς το να μπορείς να κινείσαι μόνος σου, αλλά το να έχεις ίσες ευκαιρίες όπως όλοι οι πολίτες.
«Ανεξαρτησία σημαίνει να μπορώ να έχω πρόσβαση σε όλα. Στην υγεία, στην παιδεία, ακόμα και στην ψυχαγωγία».
Η δύναμη της κοινότητας
Η πιο συγκινητική στιγμή για εκείνον που βίωσε, ήταν το περασμένο καλοκαίρι στον Αγρό όταν η Ablebook συνδιοργάνωσε μαζί με το Υπάρχω και το Reset για πρώτη φορά την πρώτη κατασκήνωση για άτομα με αναπηρία, με διάφορες δραστηριότητες.
«Ένα άτομο ήρθε δίπλα μου και μου είπε “ευχαριστώ”. Αυτό για εμάς είναι το καλύτερο βραβείο που μπορεί κάποιος να πάρει επειδή στην ουσία δίνεις στον κόσμο κάτι που δεν είχε τη ευκαιρία να ζήσει παλιά».
«Η διαφορετικότητα είναι κάτι πολύτιμο»
Η αναπηρία όπως λέει ο ίδιος, του δίδαξε πολλά.
«Αν η ευκαιρία δεν σου χτυπήσει την πόρτα, φτιάξε εσύ τη δική σου»
«Καμία φορά που δέχομαι συγχαρητήρια, δεν είναι ότι κάνω κάτι. Απλά ζω τη ζωή μου. Αυτό θέλω να μεταδώσω στους άλλους.»
Κλείνοντας, ο Ανδρέας μάς είπε πως θεωρεί ότι η διαφορετικότητα είναι κάτι πολύτιμο, "Φτάνει να μπορείς να την αντιμετωπίσεις σωστά".
